Philippine Ethnic Musical Instruments Novels & Stories

Isang enggrandeng Grand Piano. Huminto siya sa harap nito, tila natitigilan sa kinang ng itim na pintura nito na sumasalamin sa sikat ng araw. Hindi ito basta bastang instrumento, ito ay isang piraso ng kasaysayan. Alam ni Ayumi na ang regalong ito ni Hunter ay nagkakahalaga ng milyun milyon, hindi lamang dahil sa tatak nito, kundi dahil sa pinagmulan nito. Ito ang piano na minsan nang tinugtog ni Krizel Andal, ang itinuturing na alamat at pinakasikat na piyanista sa buong Pilipinas. Ang hawakan ang mga teklado na minsan nang hinaplos ng isang henyo ay parang isang panaginip.

"Hindi, medyo kulang pa ang atmosphere. Musika! Paanong kulang sa nakakatakot na musika ang madilim na espasyo!" Si Jordan, na nag-aaral ng lahat ng uri ng instrumento mula noong siya ay naglalakad, ay agad na lumikha ng isang waterphone. Wala nang mas nakakatakot kaysa sa instrumentong ito sa mundong ito!

Napatitig sila sa akin. Ngumiti sa akin si Sean. Ano na naman to Sean? Nang nagsimula na nilang itutug yung musical instrument nilang hawak. Sinaliwan ng piano, violin, maracas at iba pa. Sa ngiting ni Sean, sinasabi lang niya na maupo lang ako at makinig. Medyo ikinangiti ko na rin. Nang marinig ko ang boses ni Sean. Ang sarap talaga niyang kumanta.

Sa sandaling natapos siyang magsalita, tumayo siya at mabilis na umakyat sa hagdan. Hindi katagalan, bumalik siya sa ibaba habang may dala-dala na nakabalot sa pulang tela, binigay ito kay Charlie, at sinabi nang tapat, “Young Master, isa itong piraso ng Thunderstrike Wood mula sa Mother of Pu’er Tea. Dala-dala ko ito nang maraming taon, pero magagamit ko lang ito bilang alaala. Dati, binanggit mo ang isang mahiwagang instrumento na kayang magtawag ng dakilang kidlat. Sa tingin ko ay nasira siguro ito sa pagsabog ni Mr. Chardon. Mangyaring kunin mo ang Thunderstrike Wood na ito at gamitin ito para gumawa ng isa pang mahiwagang instrumento!”

Inirapan ko siya. "Of course not!" He defense. "Don't tell me nag-aaway na naman kayo? Ipapalo ko na 'tong violin ko ulo mo Rem!" Itinaas ni Red 'yong violin, so siya pala ang tumugtog ng violin. "Sige hapasin mo na! Haha! Nakaka-ngalay kaya..." Sulsol naman ni Rex. Si Ren at Rex nag guitar kasi halata naman sa bitbit nilang instrument. Si Red ang sa violin, except kay Rev na walang dala dahil sa piano siya and si Rem naman ang vocalist.

Palagi akong nag-iiwan ng sticky notes para mag-sorry at magpasalamat. Binilhan na siya ng guitar ni Lolo Mariano katulad ng ipinangako nito sa kanya. Nakakatuwa dahil kapag wala na siyang ginagawa doon siya umuupo sa paborito niyang duyan habang naguiguitara. Ang mga matatanda ay nakaisip rin ng magandang paraan para maayos ang pakikinig nila sa mga kanta ni Lessy ay nagpagawa sila ng Rattan na higaan.

=AZRAEL's POV= "Hopia, mani, popcorn, turon, basahan, sigarilyo, kendi kayo diyan mga suki!" sigaw ko habang iwinawagayway ang mga paninda sa gitna ng kalsada. Nasa crossing ako ngayon at kasalukuyang pula ang traffic light nitong puwesto.

) Artist: "Malhae ju-syeoss-jiman, uri-neun geu-ga eolmana yumeohanji jalmollass-eoyo. Teukhi geu-ga Piliphine-eseo on salam-inda-boda, modeun salam-i geu-e daehae aljineun anh-ass-seoyo. Geu-ui jomyeong-euro uri-neun deo gaeseonhal su isseoss-go, geu-neun na-wa dong-gae-jiman, daehwa hal ttae manhi seong-sughamnida."

sabi ng konsensya ni Phillip. "Mukhang masarap nga at ang bango pa" sabi no Phillip na agad kinabig ang bandihado at nagsalin sa kanyang plato. "Wow! ito na ata ang pinakamasarap na Paella natikman ko. How did you know na ito ang paborito ko? Hmm ang sarap talaga. Sira ang abs ko nito" sabi pa ni Phillip. "Ulyanin ka na Doc Phillip. Naikuwento mo sa akin yan na paborito mo ang Paella at Valenciana na dinadayo mo pa nga sa Bulacan" Sabi ni Athena.

Conley. “Ano pong gusto niyo, Manang Esperanza? Mag-play ako ng piano? Gitara o kantahan ko kayo?” “Pwede ba lahat? Joke lang, hija. Piano na lang, Miss Bethany. Tumugtog ka ng piano.” “O sige po. Your request is granted!” inat pa ni Bethany na pinaputok ang mga daliri sa kamay niya.