Philippine Ethnic Musical Instruments Novels & Stories

Hays, mas masarap pa rin talaga kumain ng marami sa sarili mong katawan. "Marunong kang gumitara?" Tanong niya. "Nope, bakit?" "Piano?" "Hindi rin." "Kahit anong musical instruments?" "Nah. Walang akong alam tugtugin na kahit anong instrument but I know a little bit about Music Theory like how the terms and how Do Re Mi Fa So La Ti Do works," sagot ko naman. "Bakit ba kasi?" "Wala lang," sagot naman niya at nagpatuloy ng kumain.

Muli ay nagsimulang magsituluan ang pawis niya mula sa kan'yang noo habang walang kurap na nakikipagtitigan sa ngayo’y kaharap na niyang kulay berdeng kaibigan ni Dulce. Maayos itong nakapulupot sa isang baging at ang kabuuan nito’y hawig ng hinog na dayap, may iilang mga pula at puting patse sa paligid ng likuran nito. Ang mga mata’y tila mga matatalim na hugis ng pangil. Sa tingin pa lamang ay mahihinuhang ito ang tanyag na ahas sa kagubatan ng Pilipinas, ang Trimeresurus flavomaculatus o mas kilala bilang ang Philippine pit viper. Siyang isa sa mga pinakamakamandag na ahas sa buong bansa.

“Mga halimaw sila… ano bang ginawa nila?” Itinuro ni Officer Ramirez ang isang napakagandang maliit na tambol. “Ito ay human skin drum, gawa sa balat ng babae. Ito naman ay kapala, isang pulseras na gawa sa buto ng tao. At iyan ay ritual implement na gawa sa bungo.” Mahigpit kong kinuyom ang aking mga kamao at napahawak sa aking damit. Ibig sabihin, hindi lang pala ako ang nakaranas ng ganoong kapalaran; marami pa pala.

The Anthem of Shadows Ang Philippine Arena ay nanginginig sa hiyawan ng mahigit 55,000 na Stellars. Ang dagat ng asul at puting lightsticks ay tila isang buhay na kalawakan. Sa loob ng backstage, ramdam ni Sirius ang pamilyar na kaba, ngunit sa pagkakataong ito, may hawak siyang anting-anting—ang leather guitar pick na natanggap niya mula sa kanyang "Anonymous Fan."

“Well, I say we end this meeting with some good ol’ Filipino hospitality!” Natapos ang pagpupulong na may matamis na ngiti sa kanilang lahat. Nang inihain ang mga Filipino delicacies—puto, kutsinta, sapin-sapin, lumpiang shanghai, at manggang may bagoong. Umaliwalas ang mukha ni Mr. Reynolds. “I’ve been waiting for these,” tawa ng matanda. “You’re spoiling me, Mr. Yu. I may not want to leave the Philippines anymore.”

Kuntento na ako sa kung ano ang mayroon kami ngayon. Muli kong iginala ang paningin. Nangunot pa ang aking noo nang mahagip ng aking mga mata ang malaking piano na malapit sa salaming bintana. Noon ko lamang din napansin ang guitara, pati ang isang set ng drums sa gilid. "Teka. Hindi naman mahilig sa musical instruments si Clyde kaya papaano nagkaroon ng mga ganito rito?"

Ang Montenegro, Lopez, dela Cruz, at iba pang mga pamilya ay nagkakasama-sama, bawat isa ay may kanya-kanyang kontribusyon sa nagpapatuloy na kwento. Sa sentro ng selebrasyon, isang descendant ni Harmony Montenegro, na isa nang sikat na conductor, ay nagpatugtog ng isang bagong symphony na pinamagatang "Ang Hibla ng Pagkakaisa." Ang symphony ay nagsimula sa mga himig na kumakatawan sa bawat pamilya: ang gitara para sa mga Montenegro, ang trumpeta para sa mga Lopez na may malakas na tinig, at ang mga percussive rhythms para sa mga dela Cruz na nagsisilbing tibok ng puso ng komunidad.

Sayawan sa aming b-baryo Orkistra ay nagkagulo-gulo Ang kanilang mga instrumento ay luma na at sintunado Ang drummer ay inuubo-ubo Hikain pa ang nagbabaho Saksoponista ay mga gago, Taga-turotot ay sira-ulo. Trampet ay kalawangin, barado at wala nang hangin Trombon ay yupi-yupi na rin ang taga-ihip ay bungal ang ipin Game na game na pagkanta ni mang Kulas habang umatras-abante at hindi mapirmi sa pagkakatayo.

Turo ko sa left ear ko, magkatulad kami. "Then, I'll sing a song. Be my guest." And out of nowhere, he just grabbed his guitar. Saan nanggaling ang gitara? Prepared si mayor, ah. "Parang impossible kung isipin~" And he started singing the verse 1 of LDR by Jem Macatuno. Until Pre-chorus, but then he changed the lyrics of "Davao man to Bataan, bicol to Japan" to "Korea man to Philippines, Batangas to US"

sagot niya. Tumango-tango ang Papa niya saka dinampot ang tasa ng kape at humigop. Pagkatapos noon ay sinimulan na rin nito ang pagkain ng agahan. “Nasabi ko na ba sa iyo na kailangan dito sa Pilipinas kayo magpapakasal?” parang walang anuman na tanong sa kanya ng kanyang ama.