Philippine Ethnic Musical Instruments Novels & Stories

Nang ilahad ni Joaquin sa kanya ang kamay nito at kasunod niyon ay ang pumailanlang ang isang pamilyar at malamyos na awiting nagmumula naman sa hawak nitong cell phone na inilapag ng asawa niya sa mesa. “Let’s dance?” tanong ni Joaquin sa kanya. Kahit kung tutuusin ay unti-unti na siyang kinukutuban sa mga nangyayari. Hindi pa rin nagtanong si Lara. Sa halip ay nakangiti niyang tinanggap ang kamay ng asawa niya. Parang magic lang na ibinalik siya sa nakaraan ng init ng palad ni Joaquin. Ilang sandali lang at sinabayan na nga nila ang malamyos na awitin sa pamamagitan ng mabagal na pagsasayaw.

Hindi niya naunawaan ang ibig nitong sabihin. Napakamot siya ng ulo. "What's aeta, grand daddy?" Mahina tuloy na sinapok ng grand mommy niya ang lolo nito. "Ikaw talaga! Aalis na nga sila, bibigyan mo pa ng palaisipan ang bata!" Suway nito habang tawang-tawa naman ang asawa niya. Hinawakan ni Heilena sa balikat ang anak niya. Sinundan naman ito ng tingin ni Tinsley. "Anak, aeta is an ethnic group in the Philippines. They have a very curly hair and a dark colored skin."

Mag-best friends kami for as long as I remember pero hindi niya alam na I play instruments, too. Nahihiya kasi akong mag-play in front of everyone kaya ang alam lang niya na kaya kong gawin ay kumanta. Actually, dapat nga vocals ang focus ko sa audition kaso ang daming nag-audition para doon kaya wala ng slot na para sa akin but good thing ay bakanteng-bakante ang piano at wala pa silang nakikitang member kaya I grab the opportunity.

niya sabay lahad sa akin ng kanyang kamay. Tumango ako at tinanggap ang kamay niya. "Let's take a seat?" ani daddy. Hinawakan ni Clyde ang baywang ko dahilan kung bakit bumitiw ako sa kamay ni André. Iginiya ako ni Clyde sa upuang para sa amin at nagsimula na si daddy sa pakikipagusap sa mga Torrealba. "We can provide your agency the most advanced firearms..." ani daddy. "We have the newest hand guns and long guns in the Philippines. Ano nga iyong mga bagong dating natin,

Habang naglalakad kami, marami ang bumabati kay Marco. Halatang kilala siya ng maraming Pilipino rito. "Marco!" "Buti nandito na ang kuya mo!" "Kayo na ba ang tutugtog mamaya?" Napatawa si Marco. "Oo. Reunion namin." Hindi nagtagal ay umakyat kami sa maliit na entablado. Nandoon na ang mga instrumento. Isang drum set. Dalawang amplifier. Keyboard. At ilang mikropono.

"Wow, pareho pala tayo. I play piano as well as guitar." Guitar? I remember someone na hindi na dapat inaalala pa. Zsss! "Cool," sambit ko. "Kahit naman ang Kuya Ash ay marunong din namang magpiano at maggitara, ah? Kaya niya ring mag-drum," singit ni Kenya. Napataas-kilay naman ako. Kailangan may pa mention? "And? Pinaglalaban mo?" "Wala, share ko lang naman."

Hindi ko pa rin mapigilan ang pagtawa. Every person around the area gasped loudly. The look in their eyes shows how freaked out they were when they heard what I just said. Biglang bumukas ang malaking gate ng simbahan. Kasabay din nito ang pagtunog ng orchestra sa gilid. ...Hindi ko alam na may orchestra pala dito. Ngayon ko lang nakita kung kailan nagsimula na sila tumugtog. What can I say more? The scene is simply breathtaking. Every orchestra instrument I know is there, from woodwind, brass, strings, percussion, and even the triangles are there. Sorry triangle players.

Well, I hated to admit it but this was another hell of a thing where she could beat me. But her achievements were still countable using my left fingers. It was nothing to be proud of and I guessed, there would be nothing more! She could play the piano, flute, violin, cello, and all kinds of guitar. She could also play the European musical instruments such as bagpipe, harmonica, and concertina—kaya naman halos lahat ng Germans ay tuwang-tuwa sa kanya. She knew how to sing and dance, but she admitted that she didn’t have any talents other than that.

pagsisinungaling ko sa kaniya. Nakakarinig ako ng mga kantahan galing sa pinili kong back-up singers at mga tugtugan ng mga instrumento kagaya ng byolin. Iilang minuto na lamang ay magsisimula na ang pagdiriwang dahil sa lakas ng tinig ng instrumento at ang mga desenteng tao. “Oh my gosh, beshie!” pag-aalala niya. “Donʼt worry, I will directly tell Mr. Villaruel about this matter.”

Hinila namin ni Malaya ang bangka papunta sa may buhanginan upang hindi ito madala sa anod, mukhang malaki ang kasiyang ang kasiyahang ito dahil maraming bangka na mas malaki pa sa sinakyan namin ang naka daong. Excited naman sila Andula na naglalakad papunta sa mga balay kung saan nagaganap ang kasiyahan, sumunod lamang ako sa kanila. Isang pag iisang d****b ng Datu ang nangyari kung kaya naman ay magarbo ang pag diriwang. Galing pa lamang sa baybayin ay rinig na rinig na namin ang tambol ng mga instrumento, mag kakasama kaming pumunta sa mga taong nag nasisiyahan. Napa tingin ako sa taas na may limang dalaga na nag sasayawan at likod nila may nag tutugtog ng instrument na gawa sa kawayan.