Philippine Folk Tales Novels & Stories

Anong klase kaya ng bansa ang Pilipinas ngayon? ~•~•~ Third Person's POV Pagsapit ng alas sais ng gabi ay nagpahatid na ang dalawa pabalik sa Johanne's Gardining kung saan sila kasalukuyang naghahapunan. "That tour was so fun. The garden was beautiful and has a refreshing ambiance. The Maharlika one was insightful. I can't believe I've finally got to try street foods in the Philippines in the best way possible. My favourite was quek-quek." Masayang-masaya na kwento ni Heeton.

But Georgina said, "Maybe. But you know what they say in the Philippines." "What's that?" tanong niya habang pinapanood ang dalawang bata na naghahabulan sa hardin. Dalawang taon na ang bunso nila at four years old na si Asta. Habang lumalaki ay kuhang kuha ang ugali ng ina.

The moon shines fully, illuminating the darkness outside and providing a glint of light to Svetlana’s eyes as she stared up at it while she sat on a bench with Ahrio next to her. “There’s a legend in Southeast Asian countries that whenever it’s the full moon, ghosts, monsters and other scary supernatural beings appear and roam the world of the living. Do you know that?” Ikniwento ni Svetlana ang isa sa mga nakakatakot na kwentong narinig niya mula sa kanyang pagkabata.

sagot nito sa mahinang tinig. Bigla ko siyang naitulak palayo sa akin. "Y-you're lying. Wala akong gusto sa'yo kaya hindi ko magagawa ang sinabi mo." Tumayo si Phil at inayos ang kuwelyo nito. "Believe it or not but I'm not lying. You sucked my neck like you're a vampire. Hindi lang isang beses kundi dalawang beses pa."

Lahat na yata ng mga nilalang, na sa fairytales lang mababasa ay naririto at natipon-tipon lang sa iisang lugar. Habang papasok sa napakalaking gintong tarangkahan, marami kaming nakakasalubong na golems, goblins, imps, dwarves, elves, at maging ang mga nagliliparang cute na fairies. Lahat sila ay may kaniya-kaniyang gawaing pinagkakaabalahan. Pamilyar ang mga nilalang na ito sa akin dahil sa mga napapanood kong palabas na sila karaniwan ang mga bida. Napatigil ako sa pagkamangha nang biglang magsalita si Raid. Iyan ang dinig kong pangalan niya kanina mula sa kasama niyang babae.

ani Larry. "Wala tayo sa old fantasy para mangyari 'yang iniisip mo. Nandito tayo sa pilipinas at hindi sa kuwentong Snow white and the seven dwarfs. Tara na nga!"sabi ko sa dalawa at hinatak papasok ng tarangkahan.

Humarap siya sa amin habang patalikod na lumalakad, "hindi, may mga iba rito na tao rin pero naging bampira lang. May mga kalahating bampira at kalahating tao, katulad ko! At, mayro'n ding purong mga tao." Napatanga kami sa sinabi niya, may purong tao na nandito sa kaharian nila? Mukhang nakita niyang nagtataka kami ni Fille, "purong tao pero nawalan ng alaala o sa maikling sabi mas pinili nilang sumama rito at kalimutan ang mundo ng mga tao, mundo niyo." paliwanag niya sa amin at tumingin na ulit sa kanyang harapan.

Samantalang kung si Papa ang titingnan ko ay hindi siya kakikitaan ng pagmamahal sa sariling asawa. Ayon sa kwento ni Mama sa'kin noon, arranged marriage daw ang nangyari sa kanila. Galing kasi sa kilala at mayamang angkan sa Pilipinas. My mother is a Filipino and my father is a Japanese. Nagpakasal ang mga ito dahil na rin sa kagustuhan ng kani-kanilang mga magulang. At dahil na rin sa kagustuhan ni Mama ay sa Pilipinas nila napagdesisyonan na tumira. Kung kaya't kung titingnan si Papa ay mahahalatang banyaga ito. Pero kapag magsalita na siya ng Tagalog ay diretso na ang dila na akala mo'y isang tunay na Pinoy. Nag-aral kasi siyang magsalita ng Tagalog kung kaya't gan'on siya kahusay.

Hindi ko na binigyan ng chance si Phil na makapagsalita dahil baka sirain pa niya ang aking nabuong kuwento tungkol sa aming love story. Ang lakas naman ng tawa ni Lolo Fidel matapos marinig ang aking napakahabang kuwento. Hindi ito makapaniwala na ginawa nga ng kanyang apo ang mga sinabi ko. Kung naniniwala ba siya o hindi sa aking kuwento ay tanging siya lamang ang nakakaalam.

Kahit pa naalipungatan ang kambal, bumahid din agad ang ngiti sa kanilang mga labi dahil sa balita na hinain ng kanilang ama. Kinwentuhan kasi ni Samsara ang kambal tungkol sa Pilipinas. Ipininta ni Samsara sa isip ng mga bata na ang Pilipinas ay isang masayang lugar. Kinwento niya ang tungkol sa Manila at ang tungkol sa kaniyang probinsya na puno ng mga beach, bukirin, at mga gubat.