Philippine Rituals Novels & Stories

"what sacrifice are you talkig about?what kind of stupidity are you blabbing huh?Hindi ka makakalusot ng gnaun lang Remedios" gigil na sabi ni Phliip. "May sinasabi pa itong sakripisyo.Sino?siya ?saan ?kelan.Pwe! wala it9ng hinawa kundi i torture sya verbaly at pasimpleng kalabanin giy ang pagkahumalong ng kanyang ama noon. Siya ay magtitiyaga sa traffic at ulan pero ang babaeng ito ay sinusundo o sinasalubong pa ng ama ng payong" naghihimutok si Phillip kapag naaalala sng dinanas sa babaeng kaharap.

Bigla ang pamumutla ni Jia. Natutulalang napatingin sa kaibigan saka muling ibinalik ang tingin sa grupo ng mga mananayaw na nasa gitna ng kalsada para sa Regada Festival. Ang Basayawan Dance ay bahagi na ng tradisyon at kultura sa nasabing lalawigan para sa fiesta ng Patron na si San Juan at taon-taon itong isini-celebrate ng mga Caviteño.

did he also know how much she missed him too? The crowd made a noise. Marahang pinatunog ng mga ito ang mga kubyertos sa kopitang nasa harap ng mga ito. And Rhea knew very well what's the meaning of that tradition--- the groom should kiss his bride. And Fabian did. Hinalikan nito ang kanyang ina sa mga labi na naging sanhi para magpalakpakan ang mga tao. Pero may naging dahilan pa para mas mag-ingay ang mga ito at iyon ay dahil sa ginawa ni Sergio--- he pulled her closer and also kissed her on her lips.

Same as Klaus, ma'am Fay went together Reiniel to the stage while Damien will be the one to take pictures. Huling tinawag ang mga nanalo sa Impromptu speech. My hands are cold, almost trembling. Mananalo ba ako o matatalo? Hanggang sa natawag na hanggang third place ay wala pa rin ako. Unti-unti nang nawawala ang kumpyansa kong mananalo ako.

Dali-dali kong hinatak si gwapong nilalang papunta sa may altar. "Father, simulan na ang kasalan. Ngayon na, as in now na! GO! BILISAN NIYO NA, WALA NG KARAKARAKARAKA. GUMORABELS NA TAYO PARA MAKAPAG I-DO NA AKO!", sabi ko kay Father na nagulat pa at natatarantang sinimulan na ang seremonya. Lord, thank you talaga! Mahal niyo nga ako! Thank you! Five Million! Five Million! Five Million! This is it pancit!

Tanging ilang piling saksi lang ang nandoon: ang matandang pari na mag-o-officiate ng kasal, ang isang legal representative para sa papeles at dalawang malalapit na tauhan ni Sylas na nagsilbing witnesses. Ito ang gusto namin. Isang pribado pero eleganteng kasal. Wala kaming kailangang patunayan sa mundo, dahil ang mahalaga lang ay kaming dalawa. Saka na ang magarbong kasal kapag nasa Pilipinas na kami. Habang sinisimulan ng pari ang seremonya, ramdam ko ang kakaibang katahimikan sa loob ko. Hindi ito kaba, kundi isang uri ng kapayapaang ngayon ko lang naramdaman.

“Mga halimaw sila… ano bang ginawa nila?” Itinuro ni Officer Ramirez ang isang napakagandang maliit na tambol. “Ito ay human skin drum, gawa sa balat ng babae. Ito naman ay kapala, isang pulseras na gawa sa buto ng tao. At iyan ay ritual implement na gawa sa bungo.” Mahigpit kong kinuyom ang aking mga kamao at napahawak sa aking damit. Ibig sabihin, hindi lang pala ako ang nakaranas ng ganoong kapalaran; marami pa pala.

Talagang ikakasal na siya. Tahimik siyang naupo sa gilid ng kama habang hinihintay ang pagdating ni Calix para sunduin siya. Dahil wala nang matatandang miyembro ng Peralta, marami sa tradisyunal na ritwal ang hindi na isinagawa. Gayunpaman, dahil napakaraming kaibigan at kakilala ang dumalo, nanatiling masigla at masaya ang buong bahay.

"That's okay, we can eat without rice." "But..you really like rice." Naalala kong maraming kanin ang nakakain ni arcanghel noon. Nakita kong kinagat ni arcanghel ang ibabang labi,parang nagpipigil ng ngiti. "You remember that i like rice." Umirap ako,eh ano naman! Ngumisi si arcanghel."bakit mo pala nakalimutan,we're filipinos,it's natural for us to cook rice first before cooking a dish,right?"

Tumahimik na lang ako. Pinagbuksan muli kami ni Kuya Alfred ng pinto ng kotse para nakalabas na kaming dalawa at makapasok sa loob ng simbahan. Pinasalamatan ko naman siya. Naiwan siya doon sa labas ng simbahan para hintayin kaming dalawa ng boyfriend ko na si Jacob. Magkahawak-kamay kaming dalawa na naglalakad sa papasok sa simbahan. First time ko na makapasok sa simbahan kung saan ako niya dinala. First time ko rin ang paglabas naming dalawa na magikot-ikot dito sa Maynila. Hindi pa naman kasi ako nakakapaglibot-libot dito sa Maynila, eh. Lumabas naman ako kapag mamalengke lang at magpapadala ng pera sa probinsiya. Matapos 'yon ay uuwi na nga ako sa bahay ng boyfriend ko na si Jacob. Napak