Philippine Rituals Novels & Stories

Pero malabo na 'yon ngayon. I cried again everytime Azul's image flashed in my mind. Nagsimula na ang tradisyunal na ritwal. Naroon sila sa dalampasigan. I could picture them out forming a big circle, sitting on their mats by the shore while commemorating the beauty and fortune coming from the full moon. There will be burning sages and papers where they'll be writing their manifestations under the light of the heavenly body. Para sa kanila, ito ang panibagong simula ng masaganang pamumuhay. Pero para sa akin, ito ang araw kung saan ako mahina at puno ng kamalasan.

Habang bumababa ang araw sa labas, ang kadiliman ay dahan-dahang sumasakop sa kapilya… at sa puso ng isang babaeng hindi pa alam na siya ang magiging biktima ng isang kasal na itinahi ng kasakiman. Madilim ang langit ng Manila nang araw ng libing ng mga Philip. Ang burol ay ginanap sa pribadong memorial park sa itaas ng burol ng Busay, kung saan tanaw ang buong lungsod. Sa gitna ng puting tolda, nakatayo si Lorie Philip, nakaitim na bestida, basang-basa ng ulan, at walang tigil sa pag-iyak. Sa kanyang harapan, dalawang kabaong — isa para kay Franco Philip, ang tinitingalang negosyante ng Philip Holdings at Philip Empire, at isa para kay Jane Philip, ang babaeng tinaguriang “reyna ng kabutiha

"Bukas na ang Imbayah festival? Ano ang mga ginagawa ng mga taga-rito?" "Heto po ang brochure ma'am, basahin ninyo." Tinanggap niya at binasa ang mga facts tungkol sa Imbayah festival. ***Imbayah is a cultural Festival which celebrates the well established conventions of the Ifugao Indigenous tribes of Banaue, Philippines." Imbayah praises collect and fuses customs with thanksgiving to mollify the profound world for arrangement of good reaps.

Nasa loob sila ng isang lumang simbahan—ang orihinal na lugar kung saan ginanap ang unang ritwal ng Villarreal line. Ang mga kandila’y umiikot sa sarili nilang apoy, at sa altar ay may nakaukit na salitang Latin: “Sanguis ligat animas.” (Blood binds the souls.) Sa harap ng altar, nakita nila ang dalawang lalaki—magkapatid na magkamukha. Ang isa, suot ang puting kasal na balabal. Ang isa, nakayuko, may kadena sa leeg.

Ang suot nitong kuwintas na may pendant na susi, parang bituwing kumikislap sa sinag ng araw na tumatama rito. "Dahil gusto mo ng katahimikan at ayaw mong naiistorbo sa iyong pamamahinga. Iyan ang tanda kong habilin mo hindi lang sa akin kung hindi pati na rin kina Idyang at Felipe." Sina "Idyang" at "Felipe" na tinutukoy ni Padre Mauricio ay ang mga Pilipinong katulong nila sa Casa Del Los Benditos.

Ganoon kadali lang ay nakagawa na ako ng palaspas. Sa tradisyon ng maraming Pilipino, ang palaspas na nabasbasan tuwing Palm Sunday ay itinuturing na mabisa laban sa masasamang espiritu o kamalasan. Panlaban din talaga ito sa malas o sakuna, lalo na kapag may bagyo. Sabi rin ng lola ko nung nabubuhay ito ay pangtaboy talaga ang palaspas sa masasamang espiritu o masamang elemento. Bukod doon, proteksyon ito ng bahay kaya madalas isinasabit sa pinto o bintana.

"Paano ba gumagana ang isang 'to?'' Nakailang pihit rin siya 'ron nang magsawa siya ay sinipa na lang niya 'yon. Nagulat siya nang matanggal ang pinto't nayupi ang gilid nito. Sumilip tuloy ang kaunting liwanag na dahilan ng kanyang pag-ngiti. ⚫⚫🌸 CREDITS: SIREN SONG LYRIC BY SARA SINGER ORIGINAL POEM OF DEATH RITUAL BY YOURS TRULY. Don't be a silent reader kutings, gusto ko ng maingay hahaha. Give me your thoughts bonus na lang ang pagvovote. Meow means thank you 🐈

I want to laugh at what mom said but I can't because I feel guilty. “Bago ko simulan ang kasal na ito tatanongin ko Muna Ang lahat ng Naririto. Kung may tumututul ba sa kasalang ito ay binibigyan kita ng pagkakataon na tumayo” The ceremony had already begun because of the priest's speech. “Kung walang tumututul ay maaari na akong mag patuloy” The priest said ng walang tumutol sa kasal. Kaya nag simula na siya sa kanyang tungkulin.

Bahagya siyang tumawa rito bago ibinalik ang tingin sa dagat. How she wish her mind could be as peaceful as the sea. Kapit lang Rhi. You'll get through this. Bumuntong hininga siya. Sana nga malampasan nila ito para maging payapa na rin ang isip niya. ○○○○ 'Welcome to Isla De Paraiso' 'Yan ang nakalagay sa signage na nakita ni Rhiane pagkapasok ng van nila sa resort na tutuluyan nila sa one week na orphanage.

“Ahh, I see. Now I know.” Napailing na lang ang iba pa dahil sa reaksiyon nito. Hindi kasi lumaki sa probinsiya si Celine. Wala itong kaide-ideya tungkol sa mga tradisyon ng patay tulad ng forty days, pasiyam, pagpag, pamahiin o kung ano-ano pa. Para rito, ang mga tradisyon at paniniwalang iyon ay maka-barriotic at primitive.