Pigsang Walang Mata Novels & Stories

Matt kung ano ang nagkamali. Narating nila ang second floor. Sobrang lamig ng hangin—kahit walang nakabukas na aircon, dumadaloy ang malamig na simoy mula sa mataas na kisame. Sa kama, may isang pigurang nakayakap sa sarili, nanginginig sa ilalim ng manipis na kumot. Nakatalikod siya, pero kita sa ilaw ang mga dulo ng paa niyang nakalitaw.

namumula ang mata,leeg at ilong ng lalaki "K-Kung talagang hindi na kita mapipigilan puwede bang humiling ako sayo?" Napasinghap ako, nararamdaman ko rin ang sunod-sunod na paglandas ng luha sa gilid ng dalawang mata ko.. Awang-awa na ako sa sarili ko.. "Puwede bang hayaan mo muna akong makatulog.Hayaan mo muna akong mawalan ng pakiramdam sa nangyayari sa paligid ko"

MINULAT ko ang mabibigat kong mata bago inilibot ang paningin sa paligid pero wala akong makita dahil may piring ang aking mata. Naramdaman kong nakagapos ang aking mga kamay at paa. Where is this place? Sumagi rin sa isip ko na baka prank na naman ito ng siraulong si Pilo.

Deretsong dumako ang tingin niya sa nakapikit nitong mga mata. At ang malalantik na mata nito ay unti-unting nagbukas. Bumungad ang abuhin nitong mata sa kaniya. Hindi siya makapagsalita, nanatili ang titig niya sa mga matang iyon. Hindi niya alam na ganito kaganda tingnan ang mga mata nito lalo na sa malapitan. Walang emosyon na makikita doon, tanging kalamigan lang.

Walang paliwanag na makakapag-alis ng bigat na dala ng bawat salita niya. Si Pia, na kanina’y nag-aalangan pa, ay ngayon ay hindi na kayang magsalita. Ang kanyang mga mata ay naglalaman ng takot at panghihinayang, ngunit walang mga salitang lumabas. Ang katahimikan ay naging kasumpa-sumpa, at ang mga mata ni Mercy, na kanina'y tahimik, ay nagbukas ng mga sugat na hindi nila kayang pagalingin.

Pigil niya ang hininga. Animo naparalisado na siya sa kinatatayuan. Namanhid kasi ang mga paa niya at hindi na siya makagalaw. Tanging mata lang niya ang nanlalaki at muli'y maniningkit habang nakatitig sa nakatayong kahandaan ng asawa. Umiikot ang eyeballs niya habang ang kanyang kilay ang taas-baba naman. Paulit-ulit. Ngumuso dili siya at ngingiti na parang tanga pero walang nanulas na kataga sa kanyang bibig. Pinilit niyang pakalmahin ang sarili. Hingang malalim.

Si Chang Er ay labis na kalmado; ang kanyang napakarilag na mukha ay walang reaksyon. Swoosh! Ang isang maliit na pigura ay mabilis na nag-apoy mula sa butas sa lupa. Ang taong iyon ay nagsuot ng isang masikip na dilaw na ocher leather suit, at mayroon siyang mukha na tulad ng usa, mga mata na tulad ng daga, na may isang matalim na panga at manipis na mukha. Mukha siyang malaking daga.

Nanlamig ang mukha ni Pig. Tumayo siya at naglakad patungo sa pinto. Dahil halos tanghali na ay medyo maliwanag na ang araw kaya hindi nakita ni Pig ang buong mukha ng nakaupo sa pintuan. Gayunpaman, kahit na sino ito, hindi siya patatawarin ni Pig ngayon. Habang naglalakad siya, sabi niya, “You jerk. Napakatapang mo. Ang lakas ng loob mong bugbugin ang babae ko. Naisip mo na ba kung paano mamatay?"

saad ko at tumingin sa mata niyang nangangamba rin. Napahinga siya ng malalim at tumingin sa ibang direksyon. "Nakatakip ang kanilang mukha, hindi rin sila nagsalita.Wala tayong pagkakakilanlan sa kanila binibini" saad niya pa. Napalunok ako.Iniiisp ko kung paano nalang kaya kung wala si Miguel ngayon? MATAPOS kong maghiwa ng pang porkchop, 'di ko sinasadyang mabalibag yung chopping board dahil sa inis.

sabi nito. Mahihiya siya. Nanginginit ang pisngi niya habang nakatingin sa mukha nitong parang ginuhit ng magaling na artist. Ang mga mata nito nangangasul, na inagaw ng kaunting brown. At sa pakiramdam niya, ngayong malapit ito sa kaniya, parang sumisingaw ang masarap na init mula sa katawan nito. Mainit na mabango, na dala rin ng paghinga nito.