Pinoy Horror Novels & Stories

sabat nito at kumaripas na ng takbo. Nang mawala ito sa paningin ko ay tumingin ako sa TV at naka-salang na ang movie. Nagsisimula na nga eh, 'di ko man lang nakita ang title. I guess it's a Japanese Horror Film. "Saan punta noon?" -Wage. "Dunno." "Hayaan n'yo na, manuod na lang tayo." -Raze. Nanood nga lang kami at ang iingay nila at ako tahimik lang. Para kasing may bumabagabag sa akin at hindi ako mapakali.

Nilingon siya ni Craig na nakaupo sa fool bench habang siya naman ay nakaupo sa gilid ng pool habang nakasawsaw ang mga paa sa tubig. "Hindi ko nataning sayo. How did you survive for five years?" "Noong unang tapak ko sa Maynila hindi ko talaga alam kung paano ko bubuhayin ang sarili ko. Bukod sa hindi ko natapos ang kolehiyo, hindi ko rin dala ang mga dokomento ko. Tanging sampung libo lang ang dala ko. Laking pasalamat ko si Virginia ang una kong nakilala," aniya na nilalaro ng mga paa niya ang tubig.

Kaya bilang pagtanaw ng utang na loob ay nasa pamilyang ito ang katapatan ng lahat. Ngayong araw ay ginugunita ang kapistahan sa bayan ng Unisan at gaya ng nakasanayan ay abala ang lahat sa malaking piging na gaganapin sa Hacienda De Mario. Pagkakataon din ito ng mga kadalagahan para makita at masilayan ang limang binatang De Mario. Lahat sila ay nag-aasam na mapansin man lang ng kahit isa sa mga ito. Kaya maaga palang ay puro kababaihan na ang tumutulong sa pagluluto sa hacienda.

At yong Pinuno na tinatawag nila mukha siya Chinese Japanese a jelly jelly fish Pero seryoso may lahi ba siyang Chinese ang singkit kase ng mata niya at ang puti

Iniisip ko ngang ang matatamis na bunga ng bayabas at sampalok ay dahil sa taeng nagkalat sa palibot ng mga puno nito. Dahil liblib na lugar na kami ng Cagayan kaya wala kaming kuryente noon ang baryo namin kaya noong edad anim na taong gulang lang ako ay nakapaa pa ako sa madilim at masukal na daan para makidayo na makipanood sa DVD o CD ng may kaya at may sariling generator sa kabilang baryo. Kung may limang piso kang pambayad, papapasukin ka sa loob at kalimitan naman ay wala akong pera kaya naghahanap ako ng butas na puwede kong silipan para lang mapanood ko sina Jericho Rosales at Kristine Hermosa ng Pangako sa ‘yo, sina Bea Alonzo at John Lloyd at iba pang mga kinakikiligan kong artist

Hindi ko nalang itinuloy yong sasabihin ko kasi baka ma-offend sila. "Ito nalang The Conjuring!" Dagdag ko "Pangit." "Annabelle." "Ayaw." "Truth or Dare." "Wag." Nag buntong hininga nalang ako. Sabihin nalang kase nya na takot sya sa mga horror movies, alam ko naman yon, dami pang palusot. "Ah, ito nalang 'The Ring' favorite ko." Na e-excite kong sabi. "Wag--"

“Ayun naman pala. Makakarating tayo doon bago mag-ala una. Makakahingi tayo ng tulong. Huwag kang mag-alala.” Pumasok sila sa kubo. Pakiramdam niya ay nasa horror movie siya. Wala naman sigurong lalabas na aswang, manananggal, o kapre dito. Naunang pumasok ang binata. Lumalangitngit ang kahoy na sahig.

A. ELMSTREET "Oh, hell, I miss the 1984 first movie," I murmured, while moving on to the next. word. "Word with serial or maniac," I was about to write down the letters when someone whispered— "Killer," a man whispered, with emphasis and gravely ominous voice. Hindi ako nagbibiro, pero parang pang thriller and western horror movies ang vibe ng pagbulong niya It was like a slow motion. 'Yong tipong sasabihin sayo ng kasama mong huwag kang lilingon pero dahil pinoy ka, curious at medyo chismosa eh lilingon ka kahit bawal.

mabilis niyang saad habang bahagyang tinatapik ang braso nito, “huwag ka ngang magsalita ng ganiyan. Ang malas pakinggan.” Mahina namang natawa si Adrian. “I don’t even believe in superstitions,” bulong nito habang nakapikit pa rin. Tahimik namang napabuntong-hininga si Yumi. “I know,” mahina niyang sagot. Naalala niya kung paano siya minsang tinukso ni Adrian habang nanonood sila ng horror movie dahil siya lang ang natatakot sa multo at malas.

naku! "Ha-ha-ha-ha-ha--ha" sabi ko sa malumanay na paraan at pumalakpak at nagulat sya... "What's that for?" Nakatawa niyang tanong. "Best Actor ka kasi eh pwede ka nang bida sa isang horror movie at ikaw yung aswang!" "Whatever!" "Whatever mo mukha mo nakakainis ka!" paismid kong sabi naku inis na talaga ako.