Pinoy Q And A Jokes นิยาย & เรื่องราว

Ang malungkot niyang mukh ay biglang napalitan ng inis. "What are you doing here?!" Naiirita niyang tanong "I was looking for you." Saad ko "Are you that stupid?! Tantanan mo ako pwede ba?!" Hiyaw niya Bigla akong lumuhod sa harapan niya. "What are you doing?" Naguguluhan niyang tanong

Ilang segundo lang ay may narinig na akong umihi sa loob. “Mom?” Tanong niya. “Hmm? Bakit?” “Pwede magtanong?” Tanong niya ulit. “Of course, ask me anything. Sasagutin ko lahat ng mga bagay kung saan ka nalilito. Don’t be afraid to ask me okay? Asking is good for the brain.” Sagot ko. “Then, uhmmm,” “Yes? What is it?” “Why do I pee when I poo and not poo when I pee?”

sabi niya at napatigil naman sila kumain. "Ha?" Sabay sabay nilang tanong. "De joke lang" sabi niya at nag peace sign. "Ano nga?" Tanong ko ulit sakanya. "May sayote sa tinola" sabi niya at nag peace sign. "Ang corny mo" sabi ko sakanya at umarte naman siya na nasaktan siya sa sinabi ko. Kupal to. "Bakit nga adobo?" Medyo naiinis na tanong ko sakanya.

Hindi ako ang Diyos! Pia and I laughed quietly a bit. "Hindi 'yan, tanga!" [Oh ano naman tanong mo ngayon?] "Sino sa palagay mo ang unang pilipinong nag mura? At bakit kaya siya napamura?" [Ano ba naman 'yan lance! Marunong na bang magsalita 'yong mga ninuno mong homo sapiens noon, ha?] "Namo!" [HAHAHAHAHAHA!]

Nakornihan ba siya? No'ng nabasa ko 'yong joke na 'yon sa internet ay inabot 'yong tawa ko ng tatlong oras. ‘Ang bato niya naman.’ Tatahimik na sana ako pero may naisip akong isa pang joke kaya nagliwanag ulit ang mukha ko. “Isa pa, isa pa, ito,” hirit ko sa kanya. “Ano ang pinakamahabang tulay?”

"Why are you laughing?" ["I’ve been calling you three times and you weren’t responding. Are you okay?"] "Sorry... May naisip lang. Bakit ka nga tumatawa?" ["In-screenshot o lang hitsura mo kanina. By the way, aren’t you hungry?"] "Hindi naman. Tatapusin ko na lang ’to tapos matutulog na ako. Sumasakit na rin ulo ko, eh."

Pero si Lalaine, wala man lang reaksyon pa rin. “Ayy, ganun ba? Kala ko bingi ka o deaf." sinabayan pa nito ng tawa ang inulit niya lang na joke. “Ang korni mo talaga if ikaw ang maggawa ng joke. What is small and medium is large, how about the extra small?" “A-ano?" bulas na tanong ni Trisha. Tumawa si Carla. “T*nga! Joke ba yan o kabobohan?"

Pumayag din. "So, ok ka na sa love?" "Whatever," "Pero mas maganda, kung ako si Love at ikaw si mahal," "Eh kung murahin kaya kita?" Natawa naman ako sa tanong niya. "Did I throw a joke?" "Hindi, kinilig lang ako." "Tss, bakit may nakakakilig ba?"

Nagbyahe na sila papuntang Pampanga. Nagkwentuhan lang sila sa byahe ng kung ano-ano. Masarap kausap si Jonie, masayahin ito... lahat ng joke nya ay tinatawanan ng dalaga. Hindi nya tuloy alam kung totoong nakakatawa cya o pinagbibigyan lang cya nito para hindi cya mapahiya.

Lumingon sila sa akin na may nagtatanong na tingin, iniisip kung may lohika ba sa likod ng desisyon ko. Sinalubong ko ang mga titig nila, hindi kumikibo. "Noong pinili kong magkaroon ng anak, mayroon akong 15 thousand dollars na ipon." Bumungad sa kanila ang realisasyon. Nagsimula ang mga bulong: "Paano ang ama ko*? Bakit hindi siya nagpakita kahit isang beses? Hindi ba dapat bahagi siya ng pamilyang ito?"