Romans & histoires Plaza De Castiel

Celeste Reyes POV Maaga pa lang ay ramdam na ang excitement sa buong bayan dahil sa nalalapit na fiesta. Ang plaza na dati ay tahimik, ngayon ay punung-puno ng mga makukulay na banderitas at mga tent para sa trade fair. Kasama ko si Mateo na kasalukuyang nag-aayos ng mga upuan para sa gabi ng parangal sa covered court. "Maria, paki-abot naman nung pako dyan sa toolbox," utos ni Mateo habang pinupunasan ang pawis sa noo niya gamit ang balikat.

“Nasa Poblacion Centro, Del Rosario Town po siya ngayon. May dinaluhan pa siyang fiesta patronal at misa solemne sa parish church.” Tumango si Gabriel habang patuloy kaming naglalakad. Pag-akyat namin sa porch, napahinto ako at napatingin sa paligid. Ang laki ng pinagbago ng estate. Mas maaliwalas, mas maganda, at nakabibighani ang tanawin dahil sa hardin na puno ng makukulay na bulaklak. May ilang bagong fountain, may dagdag na outdoor seating areas, at halatang may nagma-manage ngayon na mas maalam sa landscaping.

Isa ito sa pinakaayaw na maging lider siya kaya’t naglakas-loob na kalabanin siya. Inikot niya ang paningin sa kabuuan ng Central Zone. bukod sa tauhan ni Zaddy na nakapalibot dito ay alam niyang may iba pa na nagtatago sa mga kalapit na building. Ang Central Zone na tinatawag ay ang square plaza ng isla. Dito nakatayo ang pinakaopisina ng organisasyon at ang kalapit na gusali ay mga iba-ibang pasilidad na tinatambayan ng miyembro. Pantay-pantay lahat ng gusali na nakapalibot sa Central Zone at ang paikot na plaza ay mayroong malaking fountain sa gitna kung saan nakatayo ang estatwa ng isang lalaki na may hawak na espada na napapalibutan ng serpyente. Ito ang simbolo ng organisasyon.

The capital. A huge water fountain is in the center of the plaza habang napapaligiran ng makukulay na bulaklak. Marami ring tindahan sa gilid na may iba't ibang prutas, pagkain, o accessories. I suddenly remembered the world I was in before I was here. Para itong public market medieval version. Maraming bata at matatanda. May ibang lumilingon sa akin dahil siguro ay kakaiba ako rito but so far, nothing dangerous happened.

Hila-hila ng batang maliit si Castiel nang pumasok ang mga ito sa pinto. Napaiwas siya ng tingin nang sa kanya agad nakatuon ang mga mata ni Castiel. Mariin ang mga titig nito na mistulang gusto na naman siyang h alikan ng paulit0ulit hanggang sa maubusan sila pareho ng hininga. “Nagdala ako ng breakfast.” “Wow! I like champorado, Daddy. Are these from Kuya Jude’s restaurant?” Inilapag ni Castiel ang mga dala nito sa mesang nasa harap niya. “Yes, Princess Love.”

“Fiesta sa Sabado, ha! May mga palabas sa plaza, at may perya rin. Dapat pumunta kayo, ‘wag kayong mawawala. Madaming pasabog.” Ngumiti siya. “Opo, Kap. Excited na akong makita ang bangong perya.” Ngumiti rin si Sebastian. “Asahan mo kami, Kap.” Kinagabihan, magkahawak-kamay silang naglakad papunta sa plaza kung saan may madaming pailaw, tawanan, at tugtugan. May mga stalls ng ibat-ibang pagkain at palaro sa plaza.

“Parang nasa ibang mundo ako.” Tinignan ako ni Azael at ngumiti. “Exactly. Kaya nga kita dinala dito. Gusto kong makita mo ang ibang ganda bukod sa mga office walls.” Naglakad-lakad kami habang hawak niya ang kamay ko. Dumaan kami sa Royal Castle, isang malaking pulang gusali na parang nagmula pa sa fairy tale. May mga turista ring kumuha ng litrato at syempre, hindi kami nagpahuli. Kinuha ni Azael ang phone at tinabihan ako. “Smile, baby. Proof na nakapunta tayo dito.”

Ang Bonifacio Global City, na dati ay simbolo ng progresibong Pilipinas, ay nagmistulang isang banyagang planeta sa loob lamang ng isang magdamag. Mula sa bitak ng kalsada sa tapat ng gumuhong Elizalde Tower, isang dambuhalang istruktura ang sumibol—isang toreng yari sa pinagsamang kristal at buhay na mga baging ng itim na rosas. Ito ang "Cathedral of Thorns," ang bagong sentro ng kapangyarihan ng Council of the Rose.

Lahat ay nabigla nang makita ang iba't ibang eksena sa harap nila. Ito ay isang malawak na plaza. Hindi ito ganun kalaki, kasing-laki lamang ng dalawang basketball courts. Ang lupa ay tinabunan ng mga berdeng bato. Sa magkabilang gilid ng plaza, may mga estatwa. Ngunit hindi ito mga estatwa ng mga diyos, demonyo, o tao. Ito ay mga estatwa ng mapanirang insekto. Natakot ang maraming elites mula sa mga sects nang makita ang mga estatwa.

Kaya magkaibigan sila ni Castiel, madalas ay pareho ang takbo ng utak nila sa mga bagay-bagay. Una nilang madadaanan ang Rancho Revamonte. Ngunit dahil kay Castiel ang kotse, hinatid muna siya nito sa Hacienda. Binusinahan niya ang dalawang gwardiya na nasa gate ng Hacienda Constancia. Agad naman siyang sinaluduhan ng mga iyon at pinagbuksan ng gate.