Plaza De Castiel Mga Nobela at Kwento

Matayog itong nakatayo sa may di-kalayuan ng entrance gate ng kastilyo. Sa entrance gate naman ng kastilyo na gawa sa mamahaling gintong matigas na bakal ay roon binaba si Shan kung kaya't unang bumungad sa kanya ang abong sementadong daanan patungong entrance terrace. Sa gilid ng nasabing daanan patungong entrance terrace ay isang napakaganda at napakakulay na mga bulaklak ang masasaksihan ng iyong mga mata. Mula sa nagtataasang malusog na mga mirasol hanggang sa pupula-pula at magandang nakahilerang rosas ang tatama sa iyong mga mata. May iba't-iba pang klase ng mga bulaklak na hindi mapangalanan dahil siguro sa hindi ito pangkaraniwan. Sa gitna ng mahabang daanan papuntang entrance terrac

Agad kaming humalo sa mga tao na nasa plaza, we weren’t look out of place kahit naka simpleng hoodie lang kami. It’s the rainy season now kaya marami ring naka jacket katulad namin. Here in the plaza, I can see lots of food stalls, there’s a bungalow type in the middle where we can sit, there’s a church nearby also. “Do you always go here?” kunot ang noong tanong ko kay Aurelia. She’s not the type who is outgoing.

He even get used to the noise. Kasalukayan siyang umiinom sa panibagong order niya. Hindi na niya mabilang kung ilang beer na ba ang nainom niya. Nasa ganoong akto siya nang marinig niyang may tumawag sa kaniyang pangalan. “Isaac Hendrick Castillo!” Ani ng isang bilog at baritonong boses.

Today it is home to a zoo, a small lake, the Museum of Natural Science, and Als Voluntaris Catalans, a sculpture honoring Catalans killed in World War I. That place offered a quiet surrounding. Kahit matagal na napanahong nabuhay ang ang mga man-made sculptures na naroon ay hindi mo pa rin ito makikitang naluluma. They maintain the lovely sculpture so that every people or netizen who visits the place still remember the history of the Ciutadella. Nang maraanan namin ang isa sa trademark ng Spain ang Arc de Triomf, huminto at nag-stop-over kami Damien roon. Iyon ay dahil sa kumuha lang ng litrato roon.

Hindi kasi kaskasero ang driver. Nakikita ko na ang signage ng azienda. Nasa dulo ang Castillo ang ancestral castle ng mother side ni Alejandro. Pero lumagpas na kami sa welcome sign hindi pa rin lumiko ang kotse dumiritso ito. At lumiko sa hindi pamilyar na kalsadan may naka arkong Castillo de Aguzar II. Nag-expand pala ang hacienda. May pangalawang kastilyo. Pero puro tanim na ubas lang nakikita ko sa paligid. Walang kabahay-bahay maliban sa mga gusaling iniimbakan ng mga wine.

Halatang luma ang simbahang gawa sa malalaking bloke ng bato, kakaunti ang bintanang malalaki kaya medyo madilim sa loob. Sa bandang likod, may hagdan paakyat sa kampana. Umayos agad ako ng upo nang makita ko si Catalina sa labas ng simbahan kasama iyong tagapagsilbi niya. Parang namamasyal lang. May mga Guardia Civil ding umaaligid. Natapos na si Lino magdasal kaya naupo na rin siya. "Nais mo bang libutin muna natin ang kabuuan ng plaza?" he asked.

Nagulat si Charlie sa eksena sa harap niya, at medyo nalito siya nang bumukas ang iron gate. Ang nakita niya sa harap niya ay isang underground plaza na hindi bababa sa sampu-sampung libong metro kwadrado. Ang bubong ng plaza ay hindi bababa sa labinlimang metro ang taas, at sinusuportahan ng makakapal na weight-bearing pillar ang kada sampung metro. Ang mga ilaw sa tuktok ay pinapaliwanag ang buong plaza, na para bang kasing liwanag ito ng umaga!

Ang Phantom Talon ay umangat mula sa hardin at bumarurot patungo sa gitna ng impyerno. Lumapag siya sa gitna ng Plaza de los Reyes, ang pinakamalaking plasa sa Summerton, na ngayon ay isang malawak na lugar ng mga nasirang gusali at nagkalat na mga labi. Sa kanyang pagbaba mula sa jet, ang natitirang mga Reaper sa lugar ay napatingin sa kanya. Lima sa kanila, mga naglalakihang anino sa gitna ng abo. Itinaas nila ang kanilang mga armas.

mabuti na lang din at may generator sa plaza may magagamit mamayang gabing ilaw sa gaganaping sayawan sa disperas ng fiesta. "lika na at marami kapang dapat gawin kala mo lang tapos na "natatawang Sabi ni kalo. "oo nga pala"sabay lakad palapit sa mga kasama nila. Pero hindi pa ko nakaka pasok ng mahagip ng mata ko ang taong kanina ko pa iniiwasan. "mabuti naman at dumating Kana ms Salazar"bungad ni calix ng makitang dumating siya. akalain mo yon mas na una pa sila sakin dito

Nagpagiya naman si Katarina na tuwang-tuwa pa sa ginagawa ng kaniyang anak. “Opo, mama.” At naunang tumakbo ang dalawa patungo sa plaza—parihaba ito na napupuno ng bermuda grass at napapalibutan ng nga puno. Mayroong malaking entablado sa dulo kung saan ginaganap ang bawat okasyon ng bayan. Hindi ito katulad ng ibang plaza na purong konkreto. Samantalang siya ay tumungo pa sa likod ng sasakyan para kunin ang nga dinala nilang baon sa imbakan nito. Dalawang rectangular na basket iyon na gawa sa nitó na puno ng laman ng pagkain nila. Magpipiknik din kasi sila lalo pa’t dinadayuhan naman talaga ng mga taong nagpipiknik ang plaza dahil sa ambiance nito. Maikukumpara ito sa Manila Park sa Maynila