Plaza De Castiel นิยาย & เรื่องราว

agad niyang balita kay Castiel at sinabayan itong maglakad. Blanko lang ang mukha ni Castiel habang bitbit-bitbit ang baril papasok sa elevator. Nasa underground building sila ngayon. Ang tagong lugar ng kaniyang companya. May mahigit sampung palapag ito bago ka makarating sa ibabaw at nagsisilbi rin itong headquarter nila na kung saan dito ginaganap ang lahat ng mga pagpupulong ng organisasyon. Walang nakakaalam sa tagong gusali na ito maliban sa mga taong parte nang organisasyon.

Castillo; it's been honoured to live in the nest of prosperity. *The End*

Nagulat pa ang tatlong babae sa grupo nang pagbuksan ni Elias ng p***o si Cielo at sinabayan ito ng lalaki sa paglalakad. Mula sa lobby ng main building, kumaliwa sila at naglakad hanggang sa marating nila ang harap ng chapel ng Santuario. “May malaking acacia dito sa gitna at ilang puno sa gilid na magbibigay ng lilim mula umaga hanggang hapon,” paliwanag ni Cielo. “Makakasagabal ang malaking puno sa gitna. Ayaw ni Madam ng may mga poste na sagabal sa stage tuwing may event,” katwiran ng team leader.

Nagsalita sila nang magalang at napakainit sa kanilang paanyaya sa kanya, na nahihiya siyang tumanggi. Sinundan niya ang tatlong Kastila sa plaza. Nagulat si Alex nang makita niya si Phillipa na naglalakad sa plaza kasama ang tatlong estranghero. Sinabi niya kay Celeste, “Lumabas tayo at tingnan natin kung ano ang ginagawa niya.” Maraming tao sa stadium square na kumukuha ng mga larawan at nagpaalam sa kanilang mga kaibigan.

Ito ang kanilang senyales. Gamit ang mga underground na tunnel ng subway, narating ng pamilya Brilliones ang mismong ilalim ng Veritas Plaza. Pag-akyat nila, bumungad sa kanila ang isang nakakakilabot na tanawin. Ang plaza ay walang tao, ngunit sa gitna nito, nakatayo ang isang nilalang na tila hinugot mula sa pinakamalalim na bahagi ng bangungot.

"Hindi, ganito lang talaga rito kapag gabi. Simula kasi na may stall na sa harap ng Cathedral, marami ng mga taong dumadayo rito para mamasyal." Tinuro ni Raine ang mga nakahilerang stall. "Iyang mga 'yan, wala naman talaga 'yan noong nakaraan pero dahil sa Fiesta ng bayan, hindi na muna itinanggal. Sabi kasi ng Mayor, mas mabuti na iyong may mga stall dito para may kaunting kita rin ang mga tao, pero saglit lang daw 'to." "That's good," Crassus commented. "I've never seen the plaza as lively and colorful as this before. Tahimik kasi panay ang harap ng simbahan noon."

inos Callejas. Sa kalagitnaan naman ng Calle Agustin, naroo't makikita ang isang malaking plaza, ang Plaza Polistico. Ang plaza na ito ay ipinangalan sa tanyag na Kastilang conquistador na si Jose de Polistico. Siya rin ang economiendero na nakatuklas at nagtatag sa Villa Sangrevida, ang ngalang ginawa niya sa kapatagang ito sa ngalan ng kahariang Espanya noong 1574. Ang Plaza Polistico ay isang maganda at patambilog na plaza na binubuhayan ng ilang mga mabeberdeng halama't mga bulalak. Sa kalagitnaan nito, makikita ang Obelisco de Polistico, na itinayo noong 1728 bilang pagkilala at pag-alala sa dayuhang conquistador na nagtatag sa Sangrevida. Gawa ang obelisco sa puting batong marmol na ma

Excited na rin siyang sinalubong ang dalawa na may dala-dalang supot na natitiyak niyang naglalaman ng mga pagkain na nabili ng mga ito sa may plaza. Kasalukuyan kasing Fiesta sa nayon ng San Salvation. Maliit man ang Bayan ay may mga dumarayo pa rin na peryahan at rides. “Mabuti at nakauwi na kayo. Sa akin ba iyan?” galak na pag-aasam ni Monalisa na sa supot nakatingin. Kumaway na lang din siya sa mag-nobyo na papasok sa kabilang kubo.

Ang umaga ay sumikat sa Maynila na may dalang kakaibang bigat at tensyon. Sa loob ng master bedroom ng ARES penthouse, nakatayo si Dr. Tala Castelo sa harap ng malaking salamin. Ngayon ang araw na pinakahihintay at pinakakinatatakutan ng lahat. Ang araw ng pormal na pagbasa sa huling habilin at testamento ng kanyang tunay na ama, ang yumaong si Don Alejandro Castelo.

Kasama namin ang tour guide na Pinoy, friendly at ang galing mag-explain. “Ano ba ang Place du Tertre? Isa itong maliit na plaza sa gitna ng Montmartre. Considered as the heart of the artist community dito sa Paris. Makikita mo ang pintor, sketch artists at caricature artists na gumagawa ng art live. Para kang naglalakad sa isang open-air art gallery,” paliwanag niya. Nag-pose kami ni Rhett habang kinukuhanan niya kami ng litrato. Kahit hindi mahilig si Rhett mag-picture ay halatang gusto niyang i-capture ang bawat moment na magkasama kami.