Novel & Cerita Please Come Back

Naramdaman kong humihina na rin ang tibok ng puso ko na para bang sinasabi nito na sang-ayon na siya at karapatan ko ang magpahinga. Subalit kong kailan tanggap na nang buong pagkatao ko na mawawala na ako ay saka naman may pwersang pinipilit ibinabalik ang tibok ng puso ko at malambot na bagay ang dumampi sa bibig ko upang bigyan ako ng hangin, paulit-ulit at walang kapaguran. “Parang awa mo na, Talulla. Please. Come back,” pagmamakaawa ng tinig na tila ba takot na takot na mawala ako. “Come back to me!”

Sosorpresahin niya ito sa kanyang pagbabalik. "Don't tell them that we are coming back." Pinal na utos ni Elijah bago siya umupo para magpahinga. ©️charmaineglorymae

“Eh di puwede na.” Napatingin ako sa kanya. “Mayee!” “Ano?” “Hindi yun okay.” “Bakit naman?” “Paano kapag bumalik na yun?” Nagkibit-balikat siya. “Eh di welcome back.” “Welcome back ka diyan.” Napailing ako. “Paano kung dumating isang araw tapos biglang may kumatok sa bahay nila?” “Tapos?”

Lumapit siya ng may banayad na boses. "Bakit ang aga mong bumalik ngayon? Kung gusto mong bumalik ng maaga sa susunod, tawagan mo ako at susunduin kita."

“Hon please believe me, I’m telling you the truth please!” “No I don’t believe you again. So please leave now! And I don’t want to see you again.” hindi ko maiwasang umiyak dahil sa kanyang sinabi. Hindi ko kayang mawala siya sa akin. I love her so much siya lang ang babaeng gusto kong makasama habang buhay. Magpapakasal na kami, but damn what can I do to get her back? It’s Lota’s fault, don’t let her show it to me again, because she’ll really regret what she’s doing.

“Akala ko ay hindi ka na gigising.” “Sharon, akala ko rin ay hindi na ako makakabalik. Simula ngayon araw ay susulitin natin ang mga araw na nagkasama tayo ngayon. Hindi mo na kailangang mag-alala. You can go back to where you used to. Go shopping and relax. Get a vacation and meet your friends.”

Sabi ko at natahimik siya kaya humiga ulit ako at natulog. NIKO'S POV: While checking emails, biglang pumasok si Pat sa office at nag aya ng lunch. "I wanna talk to you," sabi niya habang nag la-lunch kami "Ano pag uusapan natin?" "Are you really coming back?" "Yes." "Naghahanap ka ba talaga ng away?" "Hindi. In fact ayoko ng away." "Naman pala eh. Huwag ka na bumalik. Utang na loob."

Chapter 120 Akala ko ay tapos na ang usapan namin. Akala ko magpapaalam na siya pagkatapos naming pag-usapan si Gab. Pero bigla siyang muling nagsalita. “And when you come back…” mahinahon niyang sabi. “Papabinyagan natin ang triplets. Kailangan andito ka na.” Natigilan ako. Napahigpit ang hawak ko sa phone habang nakatingin lang sa mga papel sa harap ko.

Ang daming sana. "Daddy...." napabalikwas si Carlo ng marinig ang boses ng anak. "Sorry, anak, may naisip lang si Daddy." sagot niya. "Sabi ko po, pwede po bang bumalik kami ni Tita Joanna sa playground? Maglalaro lang po ako ulit, kahit sandali na lang po bago tayo umuwi." cute na pakiusap nito sa ama. "Ok, cge anak. Pero hindi na masyadong magtatagal, ha. Ihahatid na kita sa inyo baka umuwi na ang Mommy mo at magalit iyon na wala ka pa sa bahay niyo."

Itinuro niya ang malapad na pinto. Humingga ako ng malalim. “Hayaan mo akong magpaliwanag, makinig ka. Please, ayusin natin ‘to. I don't wanna lose you, baby, please... Come back to me.” Pagsusumamo ko sa kaniya.