Poem About Respect Novels & Stories

Everyone stares at me like I was a star shining above them. They always treat me like someone they should respect because my position in society is higher than theirs. And I never liked it because of the fact that it was so unfair. Respect is for everyone, hindi ka man mayaman...nasa laylayan ka man ng lipunan o nasa gitna. Karapatan mong irespeto. Hindi por'que mayaman, maimpluwensya, nakakataas ay sila lang dapat ang makatanggap ng espesyal na pakikitungo.

Panimula ni Ate Raven. Ngumiti ako sa kaniya dahil sobrang saya ko na makarinig ng isang positibong bagay tungkol sa nakakahiyang nangyari sa akin. "Oo nga Tuesday, hindi man lang alam ng lalaking iyon ang salitang respeto." "Kaya nga, gusto nga kitang lapitan noon dahil kita ko na sobrang nahihiya ka kaso naisip kong kailangan mo muna ng oras para sa sarili mo."

Tumayo siya at lumapit sa akin. "Nakikita mo ba ang resulta ng kapabayaan mo? Anong pakiramdam na makita ako sa ganitong sitwasyon, masaya ka ba?” Ang sakit niyang magsalita. Wala akong magawa kundi lunukin ang sama ng loob ko sa mga salitang galing sa kanya, nawala na ang respeto niya sa akin. "Tin, pwede bang respetuhin mo naman ako kahit konti? Konti lang, ate mo pa rin naman ako kahit paano. Nawawala na ang respeto mo sa akin,”

Nagkatinginan ang mga bisita, nanginginig sa hiya ang ilan. "Gusto ko lang pong ipaalala," dagdag niya, "na bago kayo magsalita tungkol sa buhay ng iba, siguraduhin ninyong malinis ang sarili ninyo." “Kung may nahulog man sa akin, iyon ay dahil nakita nila ang totoo kong halaga. Hindi ko kailangang gumamit ng paninira o umasa sa kayamanan para igalang. Ang respeto, hindi hinihingi. Iyon ay ibinibigay sa mga taong karapat-dapat.”

"Para sa'kin hindi. People like her is completely a trash. Once you meet her again, iwasan mo na lang." "Grabe ka naman sa trash na yan. Pinsan mo pa rin iyon. Wag ka namang harsh masyado." "Hindi ka nga niya kayang respituhin di ba? Then give me one big reason to respect her too." "Dahil tao siya. Hindi naman dahil masama ang isang tao, hindi na niya deserve irespeto." "That's a wrong belief, Ara. Kailangan mo ring matutunan na patigasin ang puso mo. Iyang kabaitan mo ang laging nagpapahamak sa'yo."

“Malay mo baka sakaling… kahit peke sa simula, pwede ring maging totoo sa hinaharap.” “Walang tayo sa hinaharap. Sa panaginip mo lang mangyayari ‘yan. I respect women kahit pa hindi karespe-respeto. Iyon lang ang meron sa loob ng relasyon natin. Hindi kita mahal, hindi kita pinagkakatiwalaan. But I respect you as a person.” “Ay, huwag mo akong respuhin, daddy! Type ko ang maginoo pero medyo bastos.”

At sa isang iglap, alam kong maaari kong gamitin iyon. Ngumisi si Wade, mabagal pero puno ng iritasyon. “Respeto? Hindi basta-basta ibinibigay ang respeto, Zaid. Alam mo ’yan. Sa mundong ginagalawan natin, ang respeto ay para lang sa may kapangyarihan - sa mas mataas ang antas, sa mas may kontrol. And clearly…” Tumigil siya saglit, itinaas ang kilay habang nakatingin sa kapatid, “That’s me.” Kita ko ang bahagyang panginginig ng mga kamay ni Zaid, pero hindi siya umatras.