Poem About Respect Novels & Stories

“Kung hindi ka magpapakita sa amin ng respeto, kung gayon bakit ka namin rerespetuhin?” “Atsaka, ikaw ay tanging ikalimang mistress lang ni Jeff. Ikaw ay wala lang.” “Sino ka ba sa tingin mo?” “Simple lang, nagbibigay respeto na ako sa pananatiling buhay ang lalaking ito.” “Kung ito ay ibang tao, ginulpi ko na sila hanggang mamatay sa ngayon.” “Syempre, meron lang siyang isang pagkakataon.”

“Why? I will stop if you don’t want us to do this.” I stared at him. Sa isang iglap lang ay tila ba bumagal ang oras. I stared at him na para bang siya ang pinakamagandang pangyayari na nakita ko sa buhay. Why wouldn’t he be? Magmula noong magkasama kami ay puros respeto lang ang pinapakita niya sa akin. Something na kakaiba para sa akin. Oo nga’t artista ako. Kilala ako ng lahat. Tinitingala. But they respect me because of my job.

Sa reception, simple lang ang pagkain, pero masaya ang usapan. Tumabi si Mateo sa akin. “May regrets ka ba?” Umiling ako. “Meron akong natutunan.” “Like?” tanong niya. “Na ang pagmamahal, hindi dapat ikinukulong sa takot,” sagot ko. “At ang respeto sa sarili, nagsisimula sa pagpili ng tamang tao.” Hinawakan niya ang kamay ko. “Salamat sa pagpili sa akin.”

The cold voice that can freeze anyone just by hearing it. “You are rude. Know how to respect elders.” Masama ang tingin ni Dad sa kanya. Si Mom naman ay natahimik lang sa pagkakaupo. Halatang nahihiya sa inaasal ni Dad. Tumawa siya. Walang buhay. Nakakapanindig balahibo. “You know, respect is for those who deserve it, not for those who demand it. In short, you don't deserve it.”

inis kong sabi sa kanya. Pag mayaman talaga respetuhin talaga natin lalo na pag nasa harap ng maraming tao, dahil kung hindi for sure wala pang isang araw nasa headline ka na ng news. Ayaw kong ma stress si ate kaya pinakitaan ko ng pag respeto kanina kahit sarap niyang murahin ng paulit-ulit. Humahalakhak ulit siya pero hindi nagsalita.

mahabang paliwanag nito. Naisip n'ya din naman yan at kahit galit na galit s'ya sa ama hindi n'ya naman maatim na saktan ito physically. Kahit papaano ay may natira pa naman s'yang respeto dito.

Nagsimabasan ang mga ugat sa leeg niya. “Respect begets respect. Nirerespeto ko lang ang mga taong karesperespeto. Natuto ako sa maraming taong pagmamaltrato mo,” giit ko nang hindi inaalis ang tingin sa kan’ya. Pinanatili kong kalmado ang boses. Hindi ako magpapaapekto.

Hindi lang dapat matatanda ang nakakatanggap noon, kung hindi lahat ng tao. I had experience many disrespectful things from those ages. Kahit pa simpleng pag-sipol lang sa tuwing may dadaan na babae ay pagkawalang respeto pa ring matatawag. Mga pabirong pagtawag na akala mo nakakatuwa ay nakakawala rin ng respeto, even winking in strangers just because they look good can be a disrespectful act. Also looking maliciously at people can be called as disrespect. At halos lahat ng gumagawa noon ay may mga edad na, kung sino pa ang dapat na may utak, iyon pa ang madalas na umaakto ng ganoon. (correct me if I'm wrong, this are all my perspective, sorry in advance.)

Ang totoo mas masahol pa ang mga yan dahil walang kinakatakutan. Aling Puking: Sinabi mo pa! M*****a talaga. Tayo ngang mga kapitbahay sinasagot sagot eh. Walang respeto. Ewan ko ba kung saan nagmana ang batang yan. Mababait naman ang mga magulang. Ang respeto ay kusang binibigay sa mga taong karapat dapat pero ang mga taong katulad nito na walang magawa sa buhay kundi ang pag-usapan ang buhay ng iba, hindi deserve bigyan ng respeto.

He asked, confirming. "Yes, exactly. But if someone respects you too much? They can't do any of that, because they respect you as a person, as their partner." I answered back that made them all nod and agree. "Thank you Lauren." Sagot ni Zai at binigay sa akin ang maliit na paper bag kaya naman nagpasalamat ako.