Poem About Respect Novels & Stories

dikdikan niyang sabi sakin. Kung malapit lang siya baka nasampal ko na siya. "Wala naman akong pake kung di mo ako tawaging ate, hindi naman doon binabase ang respeto e, matagal ka ng walang respeto, hindi lang sakin pati na sa sarili mo!" Insulto ko rito.

Tugon ni Ai na may malalim na tono, maliit na ngumiti. “Dapat malaman mo na ang kaayusan ay nagdadala ng yaman.” “Ang respeto ay balikan lang.” “Kung gagalangin mo ako, kaya kong gawin ang parehas sayo, tama?” Ngumiti lang si Harvey. “Nakakalungkot na ang iyong respeto ay walang ibig sabihin sa akin.” “Hindi ako nito mabibigyan ng patas na paliwanag.”

Sa reception, simple lang ang pagkain, pero masaya ang usapan. Tumabi si Mateo sa akin. “May regrets ka ba?” Umiling ako. “Meron akong natutunan.” “Like?” tanong niya. “Na ang pagmamahal, hindi dapat ikinukulong sa takot,” sagot ko. “At ang respeto sa sarili, nagsisimula sa pagpili ng tamang tao.” Hinawakan niya ang kamay ko. “Salamat sa pagpili sa akin.”

The cold voice that can freeze anyone just by hearing it. “You are rude. Know how to respect elders.” Masama ang tingin ni Dad sa kanya. Si Mom naman ay natahimik lang sa pagkakaupo. Halatang nahihiya sa inaasal ni Dad. Tumawa siya. Walang buhay. Nakakapanindig balahibo. “You know, respect is for those who deserve it, not for those who demand it. In short, you don't deserve it.”

inis kong sabi sa kanya. Pag mayaman talaga respetuhin talaga natin lalo na pag nasa harap ng maraming tao, dahil kung hindi for sure wala pang isang araw nasa headline ka na ng news. Ayaw kong ma stress si ate kaya pinakitaan ko ng pag respeto kanina kahit sarap niyang murahin ng paulit-ulit. Humahalakhak ulit siya pero hindi nagsalita.

mahabang paliwanag nito. Naisip n'ya din naman yan at kahit galit na galit s'ya sa ama hindi n'ya naman maatim na saktan ito physically. Kahit papaano ay may natira pa naman s'yang respeto dito.

Nagsimabasan ang mga ugat sa leeg niya. “Respect begets respect. Nirerespeto ko lang ang mga taong karesperespeto. Natuto ako sa maraming taong pagmamaltrato mo,” giit ko nang hindi inaalis ang tingin sa kan’ya. Pinanatili kong kalmado ang boses. Hindi ako magpapaapekto.

Hindi lang dapat matatanda ang nakakatanggap noon, kung hindi lahat ng tao. I had experience many disrespectful things from those ages. Kahit pa simpleng pag-sipol lang sa tuwing may dadaan na babae ay pagkawalang respeto pa ring matatawag. Mga pabirong pagtawag na akala mo nakakatuwa ay nakakawala rin ng respeto, even winking in strangers just because they look good can be a disrespectful act. Also looking maliciously at people can be called as disrespect. At halos lahat ng gumagawa noon ay may mga edad na, kung sino pa ang dapat na may utak, iyon pa ang madalas na umaakto ng ganoon. (correct me if I'm wrong, this are all my perspective, sorry in advance.)

Ang totoo mas masahol pa ang mga yan dahil walang kinakatakutan. Aling Puking: Sinabi mo pa! M*****a talaga. Tayo ngang mga kapitbahay sinasagot sagot eh. Walang respeto. Ewan ko ba kung saan nagmana ang batang yan. Mababait naman ang mga magulang. Ang respeto ay kusang binibigay sa mga taong karapat dapat pero ang mga taong katulad nito na walang magawa sa buhay kundi ang pag-usapan ang buhay ng iba, hindi deserve bigyan ng respeto.

Mula pagkabata ay ngayon ko pa lamang ito napagbuhatan ng kamay, “Alam mo ba talaga ang salitang respeto?” Nanginginig ko nakuyom ang palad na ginamit sa pagsampal. Habang si Jason ay nakatingin lamang ng masama sa akin, “Wala ka alam sa tunay na kahulugan ng respeto dahil hindi mo kami tutuhugin magpinsan kung alam mo ‘yon. Kaya lang naman ako naparito ay para sabihin sa ‘yo na nasa hospital si Cara at nakunan dahil sa kakahintay kagabi sa ‘yo!”