Poem For Crush Tagalog Novels & Stories

"Uhm... n-nakakahiya eh pero... gosh! Grabe kilig ko kagabi." Inaya ako nito sa kama para maupo roon at doon ako magkuwento. Kinuwento ko sa kaniya iyong nangyari at kilig na kilig naman ang babae. Inasar-asar niya ako pero hindi na ako naasar bagkus ay kinilig pa ako. Masarap din pala asarin kay crush. "Bakit ka nakatingin?" "Nahihiya ako sa 'yo eh." "Bakit?"

Grabe! I'm driving him crazy daw! Nababaliw na sya sa pagka crush sa akin. "Crush mo ko no?" tiningala ko sya at papasok na sya sa banyo. "I'm not that stupid," aniya at tuluyang pumasok na sa banyo. Humaba ang nguso ko at sinapak ko ang noo ko. Napahiya pa tuloy ako. Pungol talaga ako. Bwisit! Pero hindi. Crush niya ako talaga. Idini deny lang niya. Paaaminin ko sya. Kala niya.

"Hindi noh. Anong akala mo sa akin, ganoon na kabaliw sa lalakeng iyon? Hindi ko pa man siya nakikita, nagplano na akong mag-apply doon para hindi na ako malalayo kay inay ." "Hmp! Defensive. Natatawa niyang puna. "Eh kasi po.. pinapalabas mo na desperada ako." "Nagtatanong lang ako. Sabi mo kasi, crush na crush mo--" "Crush lang iyon. As in paghanga dahil guwapo at matipuno. Hanggang doon lang iyon. At saka di ba sinabi ko na, ibinibigay ko na siya sayo."

“Paano mo nalaman na malaki ang mga bayag ko? Sinisilipan mo talaga ako habang naliligo sa batis, ‘no? Sabi ko na nga ba, mayro’n kang crush sa akin. Nahihiya ka pang aminin iyon sa akin.” Caridad scoffed annoyingly. “Aguy! Aguy! Aguy! Ang kapal mong gago ka! Sino ka naman para pagnasahan at silipan ko? Mataas ang standards ko, ‘no! Hindi ako magkakaro’n ng crush sa iyo kahit magunaw pa ang mundo!”

Atubili, tumango siya. “Pangalawa, malamang crush ka lang niya. Normal para sa parehong mga lalaki at babae na magkaroon ng crush sa isa't isa. Hindi ka dapat mag alala dahil kumukupas ang mga crush pagkalipas ng ilang panahon, lalo na habang tumatanda ka, kaya huwag mong itong hayaang makaapekto sayo. Kung sumobra, kausapin mo na lang yung teacher mo, okay?”

nakangisi niyang saad at kita sa kanyang mala-tansong mga mata ang pagkamangha. Fvk. Ganito ba kahangin ang lalaking ito? Kinakilabutan ako sa mga pinagsasabi niya! “Crush? Ano ka bata?” Ismid ko sa kanya at muling hinihila ang kamay ko sa hawak niya. Natawa naman siya sa sinabi ko. “Why? Pang-bata lang ba ang salitang crush? I crush you kaya, can’t you crush me back—wait! Ikaw ang may crush sa’kin!”

“How about your friends? O baka naman... busy ka sa pakikipag-usap sa mga crush mo kaya hindi mo na napapansin ang paligid?” Mabilis akong umiling. “Wala po akong crush! At lalong wala pong lumalapit sa akin para maging crush nila. Tulad po ng naririnig mo, tingin nila sa akin ay… manananggal at anak ng aswang.”

Di simple… Ngumiti na lang ako sa kanya bilang sukli. Dahil baka nakakalimutan niya, ikakasal na ako. Wag ka nang umasa Kuya Ano, nakaka-praning lang ang umasa. “Itatago ko lang to. Souvenir. Ingat ka.” Yung tipong kinapalan ko na ang mukha ko. Ahahaha. Ako yung umamin pero nagmamagaling na sa harapan ng crush. Eh crush lang naman!

Gagawin lang inspirasyon muna ang crush at sana wag naman maging depresyon ito. " Ay oo Besh, kahit nagba-vibrate itong tinggil ko ay kinakalma ko naman. Pa-demure naman ako kaya pa ng lactacid gamutin ang kati sabayan na din ng kamot." bawi ni She kahit kailan si papatalo sa bargasan ng salita. Sabay kaming napatawa ng malakas.

Hindi ka naman magka-crush kapag pangit. Ako: Inaayun ko lang ang ganda ko sa mukha ng magiging crush ko. To make sure that we're a perfect match. Ikukuwento ko siya sa 'yo pag-uwi ko. I'm gonna chase him. Moonbeam: Is he your pastime while I'm not there? Malalagot ka sa akin pag-uwi, moonbeam. Don't make silly things, please. If you have a crush, keep it cool. Huwag mong ipahalata.