روايات وقصص ضمن Poetry In Tagalog

Thalia’s Point of view “Sadyang ang buhay ay kay hirap unawain Walang hanggang kasiyahan Kaakibat ay kalungkutan Pangakong binitiwan Katumbas ay pag-asa Ngunit matamis na salita nagdulot ng matinding kapighatian Bakit kailangan na ako’y paasahin Kung iyong salita ay di kayang panindigan?”

May mga bata rin na naglalaro sa paligid kasi may playground na rin dito. Napabaling ang tingin ko sa nakalatag na mat kung saan meron mag-bebe na mukang nagpipicnic. Mukang masayang masaya ang dalawa at akala mo e silang dalawa lang ang nasa paligid. Sa di kalayuan ay may mga teenager na lalaki, siguro nasa edad kinse hanggang disi-sais, nagpapatugtog sila sa pamamagitan ng nasa tabi nilang speaker. Narinig ko bigla ang pinakapaborito kong kantang Tagalog, yung 'walang ganon.' Hindi ko maiwasang isipina ng lyrics non. Akala mo bitter pero kung iisiping mabuti, may point nga naman ang kanta.

“Sparkling lights all over town Children's carols in the air By the Christmas tree A shower of shower of stardust on your hair.” @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG]

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

“Pumasok ka na sa gate!” sigaw ko sa babae pero hindi nya yata ako narinig. Patuloy kong sinalag ang mga pag atake nila, hanggang isang malakas na hangin ang dumating, may bumulong sa akin na yumuko. Pagkayuko ko naman ay biglang humampas ang isang kulay dugo na bagay sa dalawang lalaki, tumilapon sila sa isang katawan ng greatwood at may bumagsak sa kanilang dalawa. Greatwoods.

Di lang isang panaginip, kondi isang realidad. --- 5pm na ng hapon nang makauwi ako sa bahay. Pagpasok ko sa main door ay sumalubong agad sakin si mommy na naka Business attire ba. "Anak. Buti't nakauwi ka na. May dala akong pasakubong sayo." Sabi nito saka ako hinila papasok sa loob ng bahay.

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

Pfft. “Alright, big boy. Ba-bye na. Just behave there, okay.” “Opo.” Medyo may pagka-slang niyang sabi. 'Po' at 'opo' pa lang kasi ang alam niyang tagalog at 'yong iba ay hindi pa niya kayang bigkasin nang hindi nagkakabalintukan ang mga letra. “Okay. I love you. Give the phone to your Mommy ninang.” “Love you too, Mom.”

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

Colleen's POV "Colleen, anak, bakit andito ka pa rin?" tanong ni Mama nang madatnan akong nakaupo sa isang silya malapit sa gilid ng pool. Halos lulubog na ang araw at ang malamig na simoy ng hangin ay gumapang sa aking balat lalo at wala akong suot na sweatshirt. Ramdam ko ang panlalamig ng hapon, pero hindi ko magawang pumasok.