Novel & Cerita Poetry In Tagalog

Hindi ko alam kung kanta ito, tula o ano. “Tagu-taguan maliwanag ang buwan. Pagbilang ko ng tatlo nakatago na kayo. Isa, dalawa, tatlo! Ang mahuhuli ko at papatayin ko.” Biglang nanindig ang mga balahibo ko sa narinig, pero ayaw kong magpadala sa takot. Baka coincidence lang ang lahat ng ‘to! Kalma lang Sophia! Masyadong ka lang pagod kaya napapraning ka- kumbinsi ko sa sarili.

tango naman ni ate habang kumakain ng pandesal Kung ngayon pandesal na tinapay lang ang kinakain namin..sa susunod pandesal mo naman rawrrr!!! (wag kang masyadong green minded hahaha) " Advanced Happy Birthday Ate ko ". kalokohan ko at tumusok ng hotdog na ULAM " Sige lang mga anak at lokohin niyo ako ". biglang sabi ni Mama " Chartt lang ma hahaha.. advance Happy Birthday Mama namin ". ngiting bati ko kay Mama

"What are you doing?!" "Landscaping." Kumunot ang noo niya. "In Tagalog, nagbubunot ng damo. Pinasosyal ko lang." Madami-dami na rin itong nabubunot. Tagaktak na ang pawis nito sa katawan at sa gilid ng mukha nito. Tumayo ito at lumapit sa kanya. "O, bakit sumisigaw ka? Ang aga-aga pa galit ka na naman."

Ano nga ba ang aasahan ng dalaga sa ibang tao kundi ang husgahan siya, mataas man o mababa ang pinag-aralan ay walang pagkakaiba ang mga ito kung hindi ang unahing paniwalaan ang nakikita at naririnig bago alamin kung totoo nga ba ang lahat. Marahan siyang bumuntong-hininga at naghintay ng masasakyan, base sa text message mula sa kapatid ay maayos naman ang mga nangyayari ngayon sa ina ngunit hindi pa rin nagkakamalay mula kagabi.

Artemis’ POV “I’ll learn how to speak tagalog po… I will treat you nicely… I won’t ever ask for anything po… just don’t leave… I won’t ask for anything po… I won’t ask for you drop me at school even if I want too… I’ll stop myself for wanting even more attention… I’ll stop myself from wanting to eat with you… Hindi na po ako magtatampo sa tuwing si Athena lang ang pinapagalitan mo… Huwag mo lang po akong iwan…” Parang pinipiga ang puso ko habang pinapakinggan ang sakit ng iyak ng anak ko. Ang sakit-sakit din na tinatago niya ang mga nasa loobin niya.

Iniwas niya ang mga mata sa akin, ayaw niya akong tingnan. “Anong… anong… itsura nila?” tanong niya na ikinakunot ng noo ko. May kakaiba sa boses niya. Parang… parang nalilibu—hindi! Imposible. Baka nandidiri sa akin, iyon ang p’wede pa. At bakit nagta-Tagalog na siya? Napatingin ako kay Poyong na halatang nagulat din dahil sa pagta-Tagalog ng magandang babae. Marunong naman pala kasing mag-Tagalog ay pinahirapan pa ako kanina.

I am editing this story, and I am not really confident with my editing skills so bare with me. I'LL JUST SAY THIS ONCE BUT PLEASE VOTE AND COMMENT I WANNA HEAR YOUR THOUGHTS (KUNG MAY NAG BABASA MAN) VOMMENT IS HIGHLY APPRECIATED. 💙💙 LET'S DO THIS DYOSASSSSSSSSSZZZZZSSSSSSSSSSSSSSS Language: Tagalog, cebuano. Why tagalog if this story located in visayas? Ammm para po maintindihan ng iba, thank you!

Pero mas maganda sana ang pakiramdam ko kung napanood ako ni mommy. Sunod na ang mga contestant ng spoken word poetry at una si Delancy kaya nasa stage na siya ngayon. Habang ako naman ay nandito sa gilid at nakaabang sa tatlong araw niyang pinractice. Kung ikaw ay akin Kung ikaw ay akin, singtamis ng pulot ang bawat araw May kilig at lambing na kailanma'y hindi papanaw Ang bawat gising na malamig, ay pupunan ng kape sa umaga

Noted Pagnainlove ka, Wag masyadong magpakatanga, Kasi hindi porket nag I LOVE YOU siya, May lovestory na kayong dalawa. Yeyy kung sino man ang may gusto magpagawa ng poem diyan? PakiPM po ako. Thanks for subaybay 😂

Nakipagtagpo siya ng palad dito bilang pagbati bago tuluyang naupo. “Ziel,” pagbati nito sa kanya. Subalit taliwas sa atmospera ng paligid sa t’wing nagkikita sila ang dating ng boses nito. Lugmok. Nanghihina. Mapanglaw. [ mapanglaw - sad ] Wari’y binura ang dating galak sa tinig nito. Wari’y hinigop ang kabuhayan ng loob sa t’wing nagsasalita ito.