Possessive Wattpad Novels & Stories

"Accept reality. Hindi na mababalik ang magkapatid kaya sa akin mapupunta ang kompanya." Parang biglang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ko dahil sa sinabi niya. "Pero ang original successor po ay si Theodore," sabi ng isa. "And he's gone," diretso niyang sagot. "Which means everything belongs to me now."

aniko sabay turo sa mata niya. "Higit bilyon po ang tao sa mundo and I'm sure na hindi lang ikaw ang may ganyang kulay ng mata. My tatay Zairus too."_Charles H-he know Zairus baka anak niya 'to pero iba talaga pakiramdam ko e. kanina I felt my blood flickered when I met his emotionless eyes. "Y-you know Zairus?" nagkibit balikat lang siya sabay tango.

Malikot po ang aking imahinasyon kaya sa mga iilang kabanata nito ay maaaring maglaman ng maseselang pangyayari na alam kong gustong gusto ng iba sa inyo charot haha. Ito po ay pang-apat na kwentong ginawa ko na kaya sana ay suportahan niyo rin po ito katulad ng pagsuporta ninyo sa mga nauna kong kwento. Gagawin ko pala itong modernong uri ng kaharian kung saan may mga gadgets na po at iba pang uri ng teknolohiya kaya wag po kayo magtataka sa mga mababasa niyo.

ELENA POV “Anak, tama na muna iyan. Aba’t at kanina ka pa diyan sa harap ng computer mo ah? Baka mamaya mapaano ka na niyan?” kasalukuyan kong ini-edit ang ipa-publish kong chapters sa ongoing kong nobela sa isang sikat na online platform na noon pa man isa na ako sa mga author nang biglang pumasok si Nanay dito sa akin silid. May dala itong umuusok ng chocolate at kakanin.

Parehas pa silang babae, so it is very wise to have their home secured. “Umuwi ka na kaya, S— Gray. Tama na ang kadaldalan ni Mama sa baba.” muli niyang salita nang makapasok kami sa kuwarto niyang nagpapakita ng buo niyang pagkatao. Kung anong nakikita ko sa kaniya ay ganoon din ang nakikita ko sa kuwarto niyang hindi naman makalat pero maraming gamit. She really likes collecting shoes, huh? Walang duda ‘yon dahil iba-iba ang sapatos na ginagamit niya tuwing papasok.

Sabay kumpas nito ng kamay sa akin bago nito inilapat pasara ang p***o. Napapailing na natutuwa ako sa gagawin ng kaibigan ko. May kwenta pa din pala ang pag punta nito ngayon. Hindi lang para asarin ako. Napangisi ako sa aking naisip at saka pumunta na sa aking kama at mamayang gabi pa naman gaganapin ang selebrasyon. Dahil sa sobrang pagod ng ilang araw namin na pag aayos ay mabilis na naka idlip ako. Kiara’s POV:

KABANATA 25 “Isang beses nga ay pumunta iyan sa bahay, napaka walang galang at arte. Imbes na makipagkwentuhan man lang ay wala ng ginawa kundi kumabit sa braso ng anak ko. Kahit sa pakikipag-usap sa mga ka-business partner ni Colton, kulang na lang ay itali niya ang sarili niya para hindi makawala si Colton.”

"I'm afraid we can't do that sir." Tumaas ang kilay ni Zeke. "Why not?" "Someone had already bought her. A rich billionaire saw her profile in one of our documents and took a liking on her immediately." Sagot ng lalaki. Lumunok si Zeke. How could that be possible? She's already bought in an instant. NO. He should be the one to take her. He saw her first—even though he's bot very sure of this but he shamelessly insists it. He must be the one to get her not any other man. No one else gets to take something once it already got the attention of his. old eyes.

Pinunasan niay ang luha sa pisngi nito na patuloy sa pag-agos at ngumti sa dalaga. “Now, you’re mine. At alam na ng lahat ‘yon. Everyone knows who owns you, Crystal.” Ngumiti ito sa kanya. “Aren’t you that possessive?” “I am.” He shrugged his shoulders. “I am just guarding what’s mine.” "Hmm..." She smiled. Hinila nito ang kanyang tie at ngumiti. "My posessive ex-husband?" "Not an ex anymore." Pareho silang natawa. Whatever it is, as long as she's his, he's fine being called possessive. Because that is who he is. Territorial.

mahina kong tanong. I saw the deep possessiveness in his eyes, a quiet claim of ownership but strangely, it didn’t feel suffocating. “Because you are mine, Lena…” His jaw tightened, emotion barely held in check yet still slipping through. “…and I can’t stand the thought of anyone else taking you away from me,” he said, his voice low and possessive. Napasinghap ako. Parang may tumama sa dibdib ko. Bahagya akong napakislot ng kunin niya ang isang kamay ko, mainit ang palad niya pero hindi nakakapaso.