Possessive Wattpad Novels & Stories

sabi ko at tinaasan siya ng kilay. “Yes, I am. I don’t want other man touching you. You don’t know how much I want to keep you in my pocket just to hide you from other men.” I chuckled. “Hindi ako kasya sa bulsa mo. Masyado ka namang possessive.” “Only with you. I’m possessive when it comes to you. Because you’re mine. I already marked you mine.” I bit my lower lip to stop myself from smiling. He looked like a kid who was afraid of losing his favorite candy.

Hinaplos nito ang dalawa kong umbok at bumaba ito sa ‘king bewang. Nanindig ang aking balahibo sa klase ng paghaplos niya. Mas lalong nadadaragdagan ang pagnanasang nararamdaman ko. “A-Axton…” “You’re mine alone, Asli. I’ve marked you as mine,” he mumbled. “I don’t mind ending that son of a bitch’s life if he tries to covet what’s mine.” Wala akong masyadong maintindihan dahil mas napo-focus ang atensyon ko sa kamay niyang pisil-pisil ang aking ut*ng. Ngunit dama ko ang pagiging possessive niya. His possessiveness is overwhelming.

Oops, basta ang sagot ko ay bilang ng mga salita na sa tingin ko ay hindi kayo madi-dissapoint! I have an on-going story ulit, promise maganda at kapana-panabik ang magiging takbo ng istorya. Ang title ay ”Owned by Mr. Billionaire!" Thank you, mahal na mahal ko po kayo! All the best, Itspurplejkeyy~

Having them back together is so much enough proof. The jealousy was a consuming fire, a relentless inferno that fueled my obsession. I would not let Calvin have her. Not any men. She was mine, always mine. And I would do whatever it took to reclaim her, to possess her, to control her. The smirk that played on my lips was a testament to my resolve, a chilling premonition of the lengths I was willing to go to to achieve my goal. Akin lang si Calista. She doesn't belong to anyone else. Because. She. Is. Just. Mine.

"Nothing. Just making sure my fiancée is still on my side." Napapikit ako saglit, huminga nang malalim para pigilan ang pagtaas ng kilay ko. "Dylan, this is not a real marriage, remember? Hindi mo kailangang magpaka-possessive." "Who said I was being possessive?" his voice was smooth, dangerously playful. "I’m just… protecting what’s mine." Napairap ako. "Hindi mo ako pag-aari." "Oh? Then bakit ka sumama sa akin nang walang reklamo?"

Yun nga lang, masyado akong possessive kaya pasensya na lang siya dahil hindi talaga ako makakapayag na may madikit sa kanya lalo na kung halos kasing edad niya lang. Akin lang ang Sugar ko.

Sa wakas ay masayang magkasama na sila Ahtisa, Kairon, ang kanilang anak na si Kaiden, at ang ikalawa nilang supling sa sinapupunan ni Ahtisa. "Ano'ng ginagawa niyo?! Hindi niyo ako p'wedeng palayasin dito! This is our property!" Galit na sigaw ko habang pinipigilan ang mga taong nakasuot na itim na pilit na pumapasok sa aming bahay. "Pagmamay-ari na ito ngayon ng mga Watson! Wala na kayong karapatan pang tumira pa rito!" Seryosong sabi ng abogadong kasama nila.

Isang kontrata, isang marriage, at isang lalaki na todo ang possessive at obsession. Hindi pa kami nagkaka-intimacy physically, pero mental, emotional, parang mas intense na kaysa sa kahit anong relationship na alam ko. Every rule, every command niya, bawat look niya sa akin—parang may unspoken message: you belong to me.

mas mabigat na ang boses ni Travis ngayon. Iniisip ba ng lalaki na susulotin nya ang kayamanan nito? Eh ni wala nga sa utak nyang ni piso ay humingi sa lalaki dahil natuto syang kitain ang pera at hindi hintayin na tamaan sya sa ulo ng kayamanan. Bahagya siyang tumango, pero halatang hindi kumbinsido. Napabuntong-hininga si Travis, “I don’t share what’s mine,” paliwanag nito, mas mabagal na ngayon ang pagsasalita. “I’m possessive with my things… especially if it’s something personal.”

Pero may apoy. “Say it,” dagdag ko. “Say what?” “That you don’t want me to go.” Tahimik siya. Pero nararamdaman ko ang kontrol niya… unti-unting nabibitak. “You already know.” “Say it anyway.” Mas lalong humigpit ang hawak niya. “You’re mine.” Nanlambot ang tuhod ko sa paraan ng pagkakasabi niya. Possessive.