Power Trip Quotes Novels & Stories

Tipid at parang walang ganang tugon nito habang malayo ang tanaw. "Tsk, kakaiba naman pala iyang mga trip mo" Na sabi na lamang ni Azariah. Akmang tatalikuran niya na sana ito nang bigla na naman nitong hawakan ang siko niya kaya napa baling ang tingin niya rito. "Ayst, ano ba 'yan, trip mo talagang mang hila ano?" Bakas ang inis sa mukha ni Azariah nang sabihin ang mga salitang 'yun.

“I like what you're thinking.” “Halika na nga! Saan banda?!” putol ko sa sinasabi nito. Wala akong planong sabayan siya sa mga trip niya, kaya bahala siya sa buhay niya! Che! Iginaya niya ako sa isang tourist spot na malapit lang sa bay. It's a serene seaside spot, perfect for travelers who want to take a break and relax. Maraming tao sa lugar at maraming naka-install na mga bahay-kubo na tambayan. Marami ring nagbebenta ng pagkain sa mga food stalls, at may iba ring naliligo sa dagat habang may bonfires sa dalampasigan.

"Maalala mo yung maliit na falls malapit sa bahay ninyo? Doon na lang tayo?" "Seryoso?” “Mukha ba akong nagbibiro?” “Pero sa ganitong oras? Hindi ba nakakatakot do'n.” “Bilog ang buwan. Promise hindi nakatatakot doon.” “Weird naman. Akala ko ba mas masaya." "Sige na, pagbigyan mo na ang trip ko." “May magagawa ba ako e, papunta na tayo ro’n.” “Yakapin mo ako.”

"W-What? Ano na naman ba? Sinasabi kasing pumasok na sa camp ayaw pang makinig, eh!" Natataranta na naman siya. Dali-dali siyang lumabas at binuksan ang pinto sa gawi ko. Akmang bubuhatin niya ako papalabas ng humagalpak ako ng tawa. Napatiim-bagang naman siya. "Haduf, ano bang trip mo, Trice?" pasinghal niyang saad. "Ikaw," nakangiti kong sambit sabay kindat.

“Tatlong oras pa ang tantya ko bago dumating ang tulong. At malakas din ang kutob ko na mayroong magagandang tanawin kung magtitingin tayo.” Napakamot na lamang ako sa noo ko. “Ewan ko sa'yo, ang gulo mo talaga!” singhal ko pa. Tumatawang lumabas lang naman siya ng kotse. Wala na rin akong ibang choice p kundi ang sumunod na sa kaniya. Ayaw ko rin naman kasing maiwan na mag-isa dito. INAASAHAN kong makaka-discover kaming dalawa ng magagandang spots nang pasukin namin ang masukal na mga puno at damo. Akala ko ay nature trip nga raw ang gustong gawin ni Kirill.

Tinaasan ko siya ng kilay at sinimangutan. “Sir, minsan sa buhay ko, gusto ko namang maranasan magkaroon ng kadate na gwapo! Minsan na nga lang may papatol, babasagin mo pa yung moment! Malay mo naman kung ganitong pagmumukha ang trip ni Liam!” tapik ng likod ng palad ko sa baba ko. “Okay sige pumapayag na ako pero last day mo na rin ngayon.” aniya kaya naman nanlaki ang aking mga mata at napaawang ang bibig!

pagbasa ko. "Pero may dala tayong pagkain hahahaha!" wika ni niccolo na nakatayo sa tabi ko. "Sa taas tayo magpipicnic, timang." sambit ni lucas. Ang kinaganda rito sa meditation trail ay bawat pag-akyat mo at pagbaba, 'yong mga makakasalubong mong puno ay may mga nakapaskil na life quotes at bawat isang 'yon ay palagi naming binabasa. Ang nakakatuwa pa ro'n, hindi pinapalitan ang mga quotes na 'yon pero nadadagdagan pa.

Pagmamayabang pa nitong dagdag. "Sinasabi ko na sa'yo, I can't survive here." Pagsusungit ni Luis. "Kung ano-ano kasi trip mo e, pati ako dinadamay mo." "Aba! Yong trip mo nga sinakyan ko e. Tsaka, subukan mo kasi. Wala ka pa ngang experience dito susuko ka na agad. Alalahanin mo, sa akin nakasalalay yong reward mo." "Tsk! Sayo ang swerte ngayon dahil kapag nakabalik tayo ng Manila, pagsisisihan mo 'to." Pagbabanta nito.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Maraming turista, pero hindi ko alam kung bakit para bang kami lang ang nasa paligid. “Picture tayo,” sabi ko. Hindi ako nakapagsalita nang hilain niya ang kamay ko at pumunta sa pinaka magandang spot. Hinawakan niya ang mukha ko. “Smile.” Pinicturan niya ako—hindi isa, hindi dalawa, kundi parang fifty shots. “Troy!” “What? I like capturing my wife.” “Corny mo!” “And proud.” Kinuha niya ang phone ko at kinunan kami ng selfie. Ang liwanag sa mukha niya… para siyang bata na nakapunta sa Disneyland.