Prayer Before Start Of Work 소설 & 이야기

Kailangan Kong unahin Ang singkit na ito, Maliligo na muna ako upang mabawasan Ang inis ko sa mga taong halang Ang kaluluwa na mga yon. Nag-alis ako ng kasuotan at Wala Akong tinira kahit Isa. Agad naman akong tumapat sa ilalim ng shower upang ma- preskohan. Hindi ko na pinatagal Ang pagligo ko,dahil balak Kong pumunta sa aking opisina . Bibisita na muna ako sa aking mga negosyo bago ako magsimula sa aking misyon.

pigil ko agad sa sasabihin nito. "Hindi naman, ate. Na-briefing naman po ako bago kami magsimula na mag-work dito," nahiya pa ito. "Mabuti naman. Dahil masisira palagi ang araw mo kapag nakipagkwentuhan ka sa kanila. Mahahawaan ka sa kabastusan nila sa kapwa natin na katrabaho," paliwanag ko naman.

Inalis ko ang atensyon ko sakaniya at tinabi muna 'yung pagkain para sa lunch ko mamaya. "Nasa opisina ka so, do your job woman." Matigas na wika nito bago tumayo at lumapit sa akin. Kita ko ang pag igting nang panga n'ya habang ang adams apple n'ya ay umaalon rin. "Iwasan mo na makipag landian sa oras nang trabaho. Kasi kapag hindi mo tinigilan 'yan wala tayong matatapos na trabaho sa gagawin ko sayo," banta n'ya.

Sunod-sunod nang salita nito na tila nagmamadali na rin. "Okay sige, salamat ha!" Alam kong batid niya na naninibago pa ako hinintay pa niyang makabalik ako sa Elevator bago ako tuluyang iniwan. Haysst! Unang araw ko nga pala ngayon kaya kailangan kong magpaimpress. Pero narito pa ako at mukhang nakatakdang ma-depress sa sermon ng secretary ng CEO. "Aleyha, brace yourself kung ayaw mong mawalan agad ng trabaho!" Bulong ko sa aking sarili na medyo napalakas yata.

Mamaya pa naman ako pupunta sa aking trabaho mga alas-kwatro ng hapon. Hindi nagtagal ay sapit na ang hapon kaya agad aking naghanda para sa unang araw ng aking trabaho. Sinigurado kong maayos ang aking itsura at handa na ang lahat ng kailanganin ko. Bago umalis, humarap ako sa salamin at kinausap ang aking sarili. "Kaya mo 'to, Anne. Para ito sa'yo at sa anak mo," sabi ko sa sarili ko, habang pinapalakas ang loob ko.

PEKE. Gusto ko siyang pagsabihan sa ginagawa niya, ngunit hinayaan ko na lamang at tinuon ang aking pagtingin sa pagkain. Kukunin ko na sana ang aking baunan nang pigilan niya ako at paningkitan ng mata. "Baka nakakalimutan mo? Pray before we eat." Napanguso naman ako sa naalala ko. Hindi nga rin pala kami mag-uumpisa sa aming pagkain kapag hindi kami nagdadasal.

Nang matapos siyang kumain ay nagpaalam na siya kay manang na magwawalis sa bakuran kaya nagtuloy siya sa pintuan na nasa may kusina palabas sa bandang likuran kung saan naroon ang pwesto kapag maglalaba at kinuha ang walis tingting at dustpan bago tinungo ang harapan at lumabas sa gate para doon magsimulang magwalis. Ngunit bago siya magsimula ay ilang sandali muna niyang iginala ang paningin sa paligid para pagmasdan ang naggagandahan at nagtataasang mga bahay dahil kahit ilang beses na niyang nakita ang mga iyon ay hindi pa rin siya nagsasawang pagmasdan ang mga iyon. Iyon na ang nakasanayan niyang gawin sa umaga bago simulan ang kanyang trabaho.

Nakasunod lang sa amin si dad sa likod. Then I felt relaxed when I saw the presence of Our Creator. Honestly, I’m not that kind of person who always go to church on a Sunday, ni hindi rin ako mahilig magdasal. However, it feels like God is calling me— like he is telling me that he is ready to listen to my yap. Well, praying is also like yapping, not all about granting wishes. Honestly, I do not know how to start praying. Parang inuukay pa iyong utak ko sa kung anong sasabihin ko sa harapan ng altar. May format ba ito or what? I do not know what to say first, really.

"Sabihin mo kay Wena na sabihan 'yong mga tao na bilisan ang pagtratrabaho. Before lunch dapat tapos na or else malilintikan sila sa akin." Aligagang lumabas ang sekretarya ko. Naiwan ako't sumandal sa swivel chair ko. Sinubukan kong pakalmahin ang sarili ko. Uminom ako ng kape na dinala kanina ng sekretarya ko. Hinilot ko ng bahagya ang sentido ko dahil nakaramdam ako ng konting hilo. Napapikit pa ako sa kirot non.

"Get ready and take a shower. We'll have breakfast together before leaving for the office." Pinanood ko siyang bumaba ng kama at maingat na lumabas ng kwarto. Bumangon na rin ako para makapagsimulang maghanda para sa araw na ito. Habang nakatayo sa harap ng salamin at nagsusukat ng isusuot na corporate attire, bigla akong napahinto. Dahan-dahan kong ibinaba ang paningin ko sa aking puson at marahang hinaplos ang bahaging iyon.