Preview In Tagalog Novels & Stories

rinig niyang komento ni Maya na nakatitig rin sa lalaki. "You're right!" buong-puso niyang sang-ayon dito habang tumatango. Palipat-lipat ang tingin nito sa kanila na parang inaalala kung saan sila nito nakita. "Mr. Gavin has a class, Principal Pol. He sent David!"

You can read it out of order as author write out of order too. Bangon Pilipinas! Laban Oragon! <|| B L A C K _ J A Y P E I ||>

Bagamat malalim na ang gabi ay hindi siya nakaramdam ng pag-aalala para sa pinsan sapagkat normal na sa kanilang mga taong-lobo ang gumala nang gano'ng oras, lalo na kapag kabilugan ng buwan. Babalik na sana siya sa pagtulog nang mapansin ang makinang na bagay na nakapatong sa mesa, sa ibabaw ng isang unan. Ang kan'yang korona. Napabuntong-hininga siya nang maisip ang mga obligasyong kanyang kahaharapin simula bukas bilang bagong Reyna ng kanilang tribo. (flashback)

“Mabuhay! Welcome to Philippine Airlines! This is the pre-boarding announcement for flight PR75 to Japan. We are now inviting those passengers with small children and any passengers requiring special assistance to begin boarding at this time. Please have your boarding pass and identification ready. Regular boarding will begin in approximately ten minutes time. Thank you.” Napantig ang tenga ni Sabrina dahil sa kaniyang narinig na announcement at agad na tumayo. Dahil sa pagtayo niya ay napatayo din si Aiden at nagtatakang tumingin sa kaniya. “May problem aba wife?” tanong niya dito na ikinatingin ni Aiden sa kaniya at tumakap dito bigla. Ginawa niya iyong pagkakataon upang ilagay ang isang s

Literal na nalaglag ang panga ko. Nagpapatawa ba siya? Ako? Si Timothy Blythe, do not- I repeat,-do not- apologize! I never have in my life! Kung kasing taas ng Eiffel tower ang pride niya, puwes kasing layo ng buwan ang chance na magso-sorry ako sa kanya! "Naghihintay ako," humalukipkip siya habang taas-noong naghihintay na magsalita ako. Sige maghintay ka hanggang sa magyelo ang araw.

Kung nakasusugat lang ang tingin, sigurado akong sugatan na siya ngayon. "Without reading our book, could you please give us the cause of acid rain?" English talaga? Tagalog ang subject namin ah? Nganga. Hindi ko memoryado. At dahil pakitang gilas siya, tumayo siyang muli. “Ano? Sagot! Alam mo o hindi?” Presko talaga. “Hindi.” "Okey, do you want me to define it for you Miss Reporter?"

Napa-irap siya sa ginawa ko ngunit hindi na nagsalita. "Ang sarap nito, gusto mo i-try?" tanong ko sakanya. "I don't like sweets," iling niya. Agad akong tumango tsaka binuksan ang phone para mag-add ng stories sa IG ko. I caption it "Good morning in Tagaytay" tapos I tagged him pero nili-itan ko yung font. "Claire," tawag niya nung biglang nag-notif ang phone niya. Panigurado ay natanggap na niya ang notification galing sa akin.

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito

Palibhasa anak mayaman. "Masusunod po sir" tanging sagot ko na lang. "Anyway here" bigla siyang naglabas ng pera mula sa pitaka niya. Wow! 5k. "Bumili ka ng gamit mo sa pagpasok, sa monday na ang start ng klase natin, enrolled ka na rin, at yung uniform mo? nasa kwarto mo na iyon, napadala na ng school kanina. Sige matutulog na ko, intayin mo na lang bukas iyong schedules mo"

Nakaupo siya nakatalikod sa pintuan at malayang pinagmamasdan ang magandang tanawin sa likod. Okay na sana eh. Okay na sana, kung hindi ko lang nakita iyong babaeng nakatayo sa harapan niya nakatukod ang dalawang kamay sa swivel chair at kitang kita ang malaman nitong dibdib. I mean nakadamit naman siya pero parang yong u***g na lang natatakpan sa damit na suot niya.