Professeur Mga Nobela at Kwento

Buti na lang andaming Kong palusot huhu. Kung Wala paktay na talaga. Ansarap tanggalan nang kilay minsan si Ms. Taas kilay always eh Lalo na pag galit sya hihi. Sya nga pala Ang prof ko this Year. Sya si Ms. Brenda Taas kilay always. Joke mwhehe. Seryoso nato ehem!!. Sya si Ms. Brenda Simpson. ANG PINAKA MATARAY NA PROF SA BALAT NG LUPA!!.

anito. Hindi ko alam kung anong pumasok sa kokote niya at sinabi niya ‘yon sa teacher namin. Not to mention, but sir Anton is one of the best math teachers in the university, so it is impossible for him to give an problem that would make him unprofessional.

Bago ko palang siyang nakita rito sa department namin kaya baka bagong prof ito. "Good morning class. I'm Mr. Gomez. Your prof this day. Ako lang ang magiging teacher niyo sa subject na ito dahil nakaleave ang prof niyo. That's all and let's start." Aniya at nagsulat nang kung ano-ano sa whiteboard.

Natawa ang lahat nang marinig ang sinabi ng prof naming. “Silence, everyone!” saway niya. “A-Ahmm. Sorry about that. I didn’t mean to react too much. I’m Professor Micosa. I’m your instructor to Understanding the Self… and you are?” Napakagat labi ako. Nagdadalawang isip ako kung sasagutin ko siya dahil baka pati pagsasalita ko ay pag-usapan din nila. “Amm. Miss Micosa, sorry for interrupting you. Permission to speak.”

Tumambad kay Raine ang nangangalong mata ng Propesor. "Hi," bati ni Professor Xhun. Tipid itong ngumiti. "Nice to see you " Tipid na ngumiti si Raine. Tinuro niya ang upuan sa harap niya. "Upo ka po, Prof." Tumalina naman ang Guro, pero ang puso ni Raine ay hindi na maawat sa pagtambol.

Hindi ko rin alam kung bat niya nagawa yun. Nagmamadali siyang tumayo at umalis dahil na rin sa atensyon na nakukuha niya at alam ko naman na pag uusapan siya ng mga taong ito. Susundan ko na siya kaso bigla na lang dumating ang Prof namin. "Good Morning Students.. Sorry If I was late, Btw I am Mrs. Lopez. I will be your Prof in Business Management in your last year in this school." Sabi ni Mrs. Lopez

Makita ko lang yun humanda sya sa akin. "Good morning, 12-B.” dumating na nga ang kanilang guro. Pagpasok nito’y inilapag ang kaniyang mga kagamitan sa pagtuturo sa teacher’s table. Siya si Miss Mohamed, ang general math instructor nila.

Natawa naman ito sa sinabi ko. Hindi naman kami nahirapan kung anong number ng room namin. Naupo agad kami sa unahan, dahil dito na lang ang may bakante na upuan. Hindi nagtagal ay dumating ang magiging professor namin. Nagpakilala ito sa amin. Siya si Professor John Lloyf Anderson ang Ang English Prof. namin

Hindi niya in-expect na kahit matagal nang hindi gumagawa ng ganitong trabaho si Vanessa, kaya nitong balikan agad ng maayos ang ganitong report. Maganda ang data, malinis ang projections—halos kasing galing ng gawa ni Chloe. Malaki ang pangalan ng paaralan kung saan nagtapos si James, at top-tier ito sa bansa. Ang pagiging teacher doon ng kagaya ni Vanessa ay patunay ng talino niya. Pero para maging professor sa Finance Department, kailangan pa ng maraming taon ng pag-aaral at pag-angat.

Gusto sana niyang sumagot pero hindi pwede dahil nagmamadali kaya hindi niya ito pinansin. Pagdating sa school, tatlong minuto na lang ang natitira at dasal na lang niya na hindi pa dumating ang teacher. Pero pagdating niya sa pinto, nandoon na ito at nagtuturo. Lahat ng mata ay nakatingin sa kanya. Huminto siya at tinitigan siya ni Prof. Mack. "Bakit ngayon ka lang?" Tanong nito. Wala siyang masabi at walang maisip na dahilan.