Protagonist In Tagalog Novels & Stories

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

“Legend?” Natigilan sya at tila may nasabing sikreto. Nagsimula na syang maglakad, muli at sumunod lamang ako, sa aming paglalakad tila may mainit na nakakapaso ang naramdaman ko sa braso ko. Dumadagdag ito sa sakit ng katawan at mga sugat n natamo ko. “Si Headmaster na ang magpapaliwanag sa’yo. Oo nga pala, Ako si Frea. Modifier.”

Marahas kong pinunas ang mga luhang di halos tumitigil sa kakapatak. Rinig na rinig ko rin ang maya't mayang pagsinghot ko,na bunga ng matagal na pag iyak. "Ma'am, hindi ko ho alam ang sakit na nararamdaman ninyo ngayon,ngunit kailangan ninyong tumayo ma'am. Matatalo kayo niyan". Nagsusumamo ang boses ni Aling Tisang. Napatingin ako sa telebisyon, kasalukuyan nang nakaupo sina Salem at Rina.

"Is she... having a child, is a sin for you? She's on her right age to decide for her own..." "Hindi ko alam kung bakit ginigiit mong hindi ikaw si Sebastian, samantalang halatang-halata naman sa pananalita at kilos mo." sagot ni papa bago agawin ang kamay niya kay Boss. Sino bang Sebastian iyon? Hindi naman daw si Sir dahil sabi niya, hindi siya iyon.

LORIE LOVE Parang panaginip, parang panaginip ang lahat ng ito ngayon. Pero alam ko na totoo, alam ko na ikakasal na ako sa lalaking mahal ko. Sa lalaking hindi ko inaasahan pero ibibinigay sa akin ng Panginoon. Ikakasal ako sa lalaking naging dahilan kaya ko naintindihan kung ano ba talaga ang ibig sabihin ng pagmamahal. Kung paano ba talaga magmahal.

Nakapanghihina ng kalamnan ang mga titig niya, sa sobrang gwapo niya ay nais ko na lang talagang sambahin siya, para akong nakakita ng Greek god sa aking harapan. "A-ako po si...A-..." "Angelo ang pangalan niya." Sagot ni Padre Tiago na ngayon ay nakahiga na sa kama. Kapwa kami napalingon sa kanya at bago magsalita si Isagani ay nagsalita na si Padre Tiago. "Bata, magmano ka, si Padre Isagani ang nasa harapan mo," utos ni Padre Tiago.

Tumango ako sa kaniya at nagliwanag na ako at maya maya ay nakarinig ako ng malakas na sigawan sa paligid. “CODE HERO!” “CODE HERO!!” “CODE HERO!!!” Idinilat ko ang mata ko at nakita ko ang maraming nanonood sa Centra de Enchanted. Code hero ba kamo? “Ahhhh!!!”

Ang pagkabihag ng Pilipinas, at ang muling paglaya nito ay nasaksihan ko——naroon ako, at hanggang ngayon ay narito pa rin ako. Habang ang mundo ay patuloy sa pag-ikot at pagbabago, ay narito lamang ako, Natutulog, naghihintay at nakahimlay. Ako si Arthuro, nag-iisang anak ni Rajah Sulayman. Ang taong nakatakdang mamuhay magpakailanman at tila isinumpa na masaksihan ang pagpanaw ng lahat ng may buhay sa daigdig. Maging ang kasakiman ng mga taong hindi marunong makuntento sa bagay na mayroon sila, kasakiman sa kapangyarihan, at buhay na walang hanggan.

Animal talaga! Mayama pa'y muli na namang inangat nito Ang hawak na latigo. At mukhang patatamaan na Naman ako. Kaya mabilis Kong pinagalaw aking katawan upang iwasan ang paghataw nito sa akin ng latigo. Ngunit bigla Akong nanghina. Hindi ko na lang pinansin Ang Aking nararamdaman. Muli Akong tumingin sa dalawang lalaki at nakikita ko Ang galit sa mga mata ng mga ito. "boss umalis na kayo. May mga NBI Ang dumating. Ako na Ang bahala rito."biglang sulpot ng tauhan nito.