Protect Your Peace Quotes นิยาย & เรื่องราว

Pareho ba kaming tumakas kasi ayaw naming matali sa responsibilidad na nakatakda sa amin? "It's just that I don't want to be part of it. I don't want to tie myself with it and let fate rule over my life. I hid myself here to protect my inner peace. This makes sense now that another term for being selfish is putting your self-peace first before anything else..." She smiled sadly.

“Because this time, I know I’m not facing it alone.” Mula sa loob ng mansyon, narinig ko ang mahinang iyak ng mga bata. Napatingin ako sa madilim na langit. Wala na ang putukan, pero ang mga sugat—ang trauma, ang takot—mananatili. Pero sa pagkakataong ito, may pag-asa na. Justice has finally found its way to us. And we swear… we will protect this peace with every breath we have left.

“Kasi po kayo ‘yung peaceful.” Natigilan si Mia, pero napangiti rin. Tinawag niya si Liam at sabay nilang pinanood ang bata habang gumuguhit. “Peaceful daw tayo,” bulong ni Liam. “Siguro kasi, kapag natutunan mong patawarin ‘yung nakaraan, nagiging kalmado na rin ‘yung ngayon,” sagot ni Mia. Tumango si Liam, sabay sabi, “At kapag natutunan mong magpasalamat sa mga sugat, doon ka lang talaga gagaling.”

Sa bawat dampi, sinasabi ko ang mga bagay na mahirap sabihin nang diretsahan: protektahan kita, hindi kita iiwan, at ito na ang dulo. “Kahit anong mangyari,” bulong niya habang magkadikit pa rin ang noo namin, “huwag mong isiping mag-isa ka. Kahit gaano pa karami ang tauhan mo, kahit gaano pa kalalim ang galit ninyo sa isa’t isa… you still have me.”

Habang inaayos ni Izza ang gamit sa loob, sumunod si Julio at nag-abot ng malamig na tubig sa kanya. “Thanks,” matipid niyang sabi. “Alam mo,” panimula nito habang sumandal sa pinto, “baka pwede naman nating gawing maayos ‘tong staycation. Wala muna tayong bardagulan. Peace muna.” Tiningnan niya ito ng mariin. “Ganyan ka naman, e. Gagawa ng kalokohan, tapos pag nahuli, mag-ooffer ng ‘peace’. Tapos uulit din.”

Nagbalik din siya sa anyong tao at doon siya dumiretso sa paborito niyang tambayan, ang garden nila. Nagmuni-muni siya para makalma ang sarili nang biglang may naglitawang paru-paro ang naglabas ng pixie dust at nag-form na parang isang mensahe. Dear Kryzette, Mayroong matinding poot na namumutawi ngayon sa iyong puso dulot ng pagtatraydor ng iyong kaibigan ngunit tandaan mo, huwag kang magpapalamon sa galit dahil ikasisira mo ito. Isa ka sa mga napili upang protektahan at pangalagaan ang mundo kaya kung maaari ay isantabi mo muna ‘yung galit at unahin mo muna ang kaligtasan ng sanlibutan. Nawa'y tanggapin mo ang aming paanyaya.

"Deal. But I still get to name the tea station ‘Zen Zone’." Nilagay ko sa ibabaw ng tea cabinet. At sa ilalim, naglagay ako ng maliit na frame na may quote: "Sometimes chaos is just another word for waking up your soul." Tinanggap na niya ang tea. Tinanggap ko na rin na hindi lahat ng gulo ay pang-away. Minsan, weaponized breakfast din ang susi sa understanding. And for now, Raven 1. Dean 0. Pero hindi pa tapos ang laban.

“Hindi ko alam na mahilig ka sa ganito. Tahimik. Peaceful.” “Everyone needs a place where the noise can’t follow them,” sagot ko, sabay tingin sa malayo. “Sa mundo natin na masyadong maingay. Too many people talking, too many people trying to pull you down. Here, it’s just… us and the water.” Natahimik siya sandali, tinitingnan ang alon na humahampas sa gilid ng yate. “Parang… ngayon lang ako huminga ulit.”

It felt peaceful—a stark contrast to the busy day I just had. As we stepped out of the building, Rome instinctively held my hand. His touch was warm, comforting, and steady, as if silently reminding me that he was always there. The city lights cast a soft glow around us, and the occasional hum of passing cars added a subtle background noise to our evening. “Ang tahimik ng gabi,” sabi ko, breaking the silence as we strolled. “It’s like the city finally decided to take a break.” Rome smiled, his eyes flickering with amusement. “Sometimes, even the busiest places know when to pause. Just like you should.”

“Umaasang umaakyat sa lipunan. Gustong makabingkwit ng matabang isda.” Pinisil nito ang armrest. “If you don’t want trouble, if you want peace, may mas mabuti pang gawin ka.” Tumigil ang mundo niya. “Magtatagalog na lang ako para maintindihan mo,” dagdag nito. “Mas mabuting kusa kang umalis.” Para siyang sinampal. Tumulo ang luha niya bago pa niya mapigilan. “Ayoko pong manggulo…” bulong niya. “Wala po akong ginagawang masama--”