Puffy Eyes After Crying Novels & Stories

Anong nangyayari? My hands found their way to my cheeks, up to the spots below my eyes. Dahil wala ang contact lenses, malaya kong nakikita ang hubad kong mga mata. Na ngayon ay kulay pula. I shivered. I shivered as I kept on convincing myself they're just swollen and reddened due to my intense cries. Muling tumulo ang mga luha habang ginagawa ko iyon. Hanggang sa natantong niloloko ko lang ang sarili.

Batid kong tila may nangyaring hindi kaaya-aya kay Elyse na labis niyang kinalulungkot ngayon. Nakaluhod ako sa kanyang higaan upang makita ang kanyang mukha. Nakamasid lang ako sa kanyang malungkot na mukha habang payapang natutulog. Bakas pa rin ang pamumugto ng kanyang mga mata kahit siya ay tulog na. May kung anong kirot sa aking dibdib nang makita ko ang umagos na butil ng luha mula sa kanyang mata kasabay noon ay ang kanyang mahinang paghikbi. Malalim akong huminga at inilahad ang aking palad at pinunasan ang kanyang pisngi. Maging sa pagtulog ay dala-dala niya pa rin ang labis na kalungkutan.

sigaw ko at tinuloy na mag-impake ng matapos na akong mag-impake ng gamit ay pumasok na ako sa loob ng banyo at naligo I cry silently while bathing kinuha ko ang twalya at ipinalibot iyon sa katawan ko bago tingnan ang sarili sa salamin I have a dark circles under my eyes,namumula ang gilid ng mga mata ko dahil sa kakaiyak,maputla din ang mukha ko at labi napatingin ako sa katawan ko,dahan dahan kong tinanggal ang tuwalya na nakapalibot sa katawan ko,napanganga ako ng makita kong sobrang namayat na ako napanguso ako ng makitang lumiliit na din ang dibdib ko

Napatango-tango na lamang si Raya Fae kasabay pagsungaw ng luha sa kanyang mga mata. "Don't cry, Hija." Napasinghot naman si Raya Fae. Hindi niya naiwasang matawa nang mahina dahil sa pagiging emosyonal niya. "Tara na, dad." Marahan niyang pinunas ang gilid ng kanyang mga mata. Mabuti na lamang ang waterproof ang kanyang make up.

Ipinikit ko ang mata ko dahil hindi ko na mabalanse ang katawan ko at kahit ano mang oras ay posibleng bumagsak ako pero nagkamali ako dahil naramdaman kong may sumalo saakin. Dinalat ko ang mata ko saka ako napapout at umiyak na ng tuluyan. OA man pero hindi ko maiwasan hindi maiyak dahil doon sa pesteng daga at dahil narin siguro sa sakit ng paa ko na natapilok. "Hey shhh, stop crying." sambit ng sumalo saakin. Kahit nanlalabo ang paningin ko ay alam kong si Rare ang nakasalo saakin.

Halos pumutok na ang labi niya at nag uumpisa ng lumabas ang black eye sa kaniyang mata. Marahan kong hinaplos ang mukha niya habang puno ng pag aalalang sinuyod ang kaniyang buong katawan. "Sa'n pa may masakit?" Garalgal na boses na tanong ko. A single tear drop from my eye when I saw how hard he try to cover his pain with a smile. "Baby stop your tears. I don't want to see you crying. Shhh, I'm fine. This is nothing." Marahan niyang pag aalo sa akin na naging dahilan para humagulgol ako ng sobra.

She was currently making cake orders kaya naman napagpasyahan niyang tumulong nalang para malibang siya kahit papaano. "Okay kalang ba, Psyche?" Puna ni Paige nang matapos na itong magbalot ng cupcakes. "Yeah," tumatango niyang tugon. Mataman siya nitong pinagmasdan bago muling nagsalita. "Your eyes are puffy. Umiyak ka ba kagabi?"

While staring at them in a sweet moment I could still notice how Mommy’s eyes were tearing up and it made me wonder why. “She’s struggling to breathe that she can’t endure the heaviness anymore. Too much emotional pain can affect her easily since she has weak lungs. As much as possible avoid giving her a lot of hurtful things that might cause her to faint again. It’s better to let her cry out than to nourish it.” “Is she safe now?” “Yes, nahirapan lang talagang huminga. Pero mag-iiwan pa rin ako ng puwede niyang inumin na makakatulong sa kaniya. And also drinking a lot of water will be helpful for her…”

Nag-unahan na ang mga luha sa pisnge ko nang makitang tuluyan nang bumagsak sa mapula niyang pisnge ang kumikislap sa mga mata ng anak ko. Nagyakapan na sa stage ang mga mag-ama bilang parte ng pagtatapos ng presentation. Nabalot ang paligid ng palakpakan at hiyawan ng mga magulang ngunit tila nanghina ang pandinig at mata ko. Ang tanging nakikita ko lamang ngayon ay ang anak kong nakangiti sa'kin ngayon. How could a small child smile while crying?

My eyes were swollen and puffy. Napabunong-hininga nalang ako bago nagsimulang maghilamos, then after ay nag-tooth brush ako. Naligo na rin ako at nagbihis. I spent extra time putting concealer under my eyes, hoping it would hide the evidence of my breakdown.