Purpose Driven Life Novels & Stories

“I have a schedule to keep.” Binitawan niya ang kanyang kamay, at may bahagyang kirot sa kanyang ekspresyon, halos panghihinayang. “I understand. Truly.” Tumango ako nang bahagya at tumalikod, naglakad papunta sa kotse, mabigat ang puso ko ngunit determinado. Ipinangako ko sa sarili ko—ang proyektong ito, ang karera ko, ang buhay ko, at ang mga anak ko ang laging uunahin.

Sa likod ng bawat detalyeng ito ay ang tiyaga at dedikasyon ko, hindi lamang para sa sarili ko kundi para sa mga tao sa paligid ko. "Ang mahalaga ay mabilis ito," dugtong ko, pinipilit ang aking isip na mag-focus sa misyon ko. Agad kong inihanda ang motor. Sa aking isip, iniisip ko na ito ang magiging susi sa upang makapasok ako sa motorcruse . Si Agent P ay umakyat sa likod, nag-adjust sa kanyang posisyon, at alam kong handa na siya.

You are here, because it is your destiny. You are existing because of a purpose. You are here, because it is your destiny... Paulit ulit yun na tumatakbo sa aking utak na parang sirang plaka. Gusto kong ngumiti ng mapait. Am I really existing for a purpose? Kasi sa tingin ko sa sarili ko ay wala akong purpose dito sa mundo. My life back to earth is not that even good. Kung sabihin nga nila, patapon ako. Matalino ako, pero wala akong magulang. Ni wala akong desenteng bahay dahil nagrerenta lang ako sa isang apartment na isang lindol na lang ay parang mawawasak na. I don't have things to be proud of.. Beauty? It is only just a skin dip and beauty never last. Is it really my destiny to be here?

pagbawi ko. "Sa tingin ko hindi ko iniisip ang tungkol sa buhay sa ganoong paraan," sabi ko. "Hindi ko iniisip na lumipad sa ganoong paraan. Ang mabuhay ng simple kasama ang mga anak ko at mga mahal sa buhay ay sapat na. Ang lumutang sa kasikatan, tagumpay at karangyaan ay may kaakibat na malaking responsibilidad at hindi pa ako handa sa ganon."

Pero sa uri ng life style na meron sya parang higit pa sa nakikita ko ang mundo nya. Samantalang opposite sa mundong meron ako. Growing up, I always chose the righteous way. I’m wise when it comes to the decisions I make in life. Simple lang din ang mga bahay na gusto ko. I prefer na ako ng nagsisilbi sa ibang tao rather than ako ang pinagsisilbihan. Kaya event planner ang napili kong profession at trabaho. I always serve my clients, and during events, I work quietly behind the scenes like a ghost. Tahimik lang but despite that, I feel accomplished, and I always make sure my clients are satisfied.

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

Pagdating naman sa mata ay binilinan kaming huwag na huwag titingin nang diretso sa mga mata ng aming mga pagsisilbihan bago kami pumasok dito. As an assassin, I didn't have a distinct direction in my life. Dalawa lang naman ang inakala kong puwede kahantungan ng buhay kong ito; ang matapos ko ang bawat misyon na ibinibigay sa akin o ang mga ito mismo ang tatapos sa akin. Ang mga plano ko lang naman para sa mga misyon ko ang nasusunod, hindi ang mga naging plano ko sa buhay.

Kung ayaw niya akong makita dahil sinisira ko ang araw niya ay bakit gustong-gusto lagi niya akong pinapatawag para utusan. Kung ayaw niya akong makita, dapat ang ibang kasambahay na lang ang utusan niya. Pero naisip ko naman na kung hindi niya ako uutusan ay hindi niya magagawa ang plano niya, hindi niya ako napapahirapan. Hindi niya magagawang impiyerno ang buhay ko habang nasa poder niya ako. Eh, iyon nga ang goal niya sa buhay. Na saktan ako at gawing impiyerno ang buhay ko.

“If you desire to get something. You have to focus and know your goals. Your goals direct you to your destiny.Attempting everything, like attempting nothing, will suck the life out of you.” Napatango na lang ako sa sinabi niya dahil nangungumpisal na naman si father. “Kaya ba palagi kang may ginagawa?” Palagi ko siyang napapansin na may ginagawa, I rarely saw him na nagpapahinga.

Kaso hindi ko ito passion. I am more into helping and saving lives. Well owning a business can help people get jobs but iba pa rin iyong ako mismo ang tutulong sa mga taong nahihirapan, in terms of medical needs. Hindi kaya ng puso ko na nakikitang maraming tao ang hindi kayang ipagamot ang kanilang mga sarili.