Purpose Driven Life Novels & Stories

He heartily laughed. Dati, akala ko hanggang doon nalang pagmamahal ko sa kanya. Bakit parang araw-araw, mas lalo ko siyang minamahal? I'm not the kind of person who believes in luck. I believe in having ambition and determination as the drive that thrusts people into wanting to accomplish something meaningful in their life. I don't give fate or fortune the credit whenever I achieve a goal I've worked so hard for. Luck is not built for the strong-willed individuals, I used to say. It just wasn't for me.

The least I can do was give Him back the favor. I often thought that my real purpose in this life was to be a priest. Iyon ang buong akala kong gusto ng Diyos para sa'kin kaya Niya ako binigyan ng pangalawang pagkakataon para mabuhay. But like what the scripture says, God's thoughts are higher than ours and His ways are way higher than our ways. God is perfect and He is the only One who can lay the perfect and absolute plan in our lives even if we were first sinners. I have sinned against Him before my ordination but he still gave me the very best. And my very best is the reason why I have realized what my real purpose in this life is.

Parang mga langgam ang mga sasakyan dahil sa hindi maawat na kilos ng mga ito. Naisip ko tuloy kung ano ang sitwasyon noon ng buhay ko. Gaya rin nila ako noon, always prioritizing the business, always naghahabol sa oras, maraming schedules, maraming meetings, lahat kalkulado at bawal akong huminto. I sighed again. Naisip ko na hindi gaya noon, ako na ang kumokontrol sa buhay ko ngayon. I am the one who can change my life, my road, my purpose...

Gusto ko na ng panibagong buhay yung malayo sa sakit at pasakit. Kailangan ko pang buuhin muli ang pagkatao ko na ilang beses niyurakan. Kailangan kong ibalik ang dating ako. Ang Cara na puno ng pangarap, ang Cara na masiyahin, ang Cara na puno ng buhay at higit sa lahat ang Cara na mukhang pera at ambisyosa. Yun lang ang gusto kong mangyari. Yun lang ang gusto kong ibalik.

I didn’t enroll in anything related to technology because it was already planned for me that I would study business. Akala ko ganon talaga. Since you are born rich, your life is already planned for you by your parents, and you just have to fulfill it. I tried to defy it. Why would I live a life I didn’t plan for myself? I have my own mind, so why shouldn’t I decide for myself? Why should I live according to someone else’s plans for me?

Mahirap man o madali ay dapat natin kayanin para sa pang araw-araw, kailangan din nating maging malakas sa bawat yugto ng buhay at maging matatag para sa bawat araw na dumaraan. Ang pinaka goal ko sa buhay ay 'yong mapatapos ko sa pag-aaral ang tatlo kong kapatid. Gusto kong matupad nilang lahat ang mga pangarap nila sa buhay bago ko matupad ang pangarap ko dahil sila ang una kong pangarap. Ang makita silang matagumpay sa buhay ay natupad ko na rin ang isa sa mga pinapangarap ko.

“I just want to talk to him about what I really want to do. Gusto ko na ring mag-set ng direction, para malinaw kung anong magiging takbo ng buhay ko dito.” Matagal na akong nag-isip tungkol dito. Hindi pwedeng basta na lang akong umuwi at magpahinga nang walang plano. Hindi ako ganon. Kailangan ko ng bagong purpose, bagong routine, bagong mundong bubuuin ko dito sa sariling bansa.

“Yes, but I didn’t fix it as it is. Money did not matter to me. Kaya kahit anong laki ng yamang namana ko sa parents ko, I didn’t enjoy it. Kasi hindi naman talaga ‘yon ang nagpapasaya sa akin. Some people suffer financially, and I can’t blame them for wanting money. Life is unfair, but I want to make it fair, so helping those financially in need makes me fulfill what is empty in my life.” Naantig siya sa pahayag nito, at the same time, lalo lamang siyang napapamahal sa good side ni Stefan. Lulunukin na niya ang pride para lang pareho nilang maramdaman ang saya. Isa siya sa mga taong nabubuhay para magkaroon ng marangyang buhay, nang sa gayun ay maranasan ang ginhawa. Since ipinanganak siya,

Mariin na lang ako napapikit dahil masakit man pakinggan at nakaka-irita man sa pakiramdam pero iyon talaga ang totoo. Oras na nga talaga siguro para mag-seryoso na ako sa buhay dahil kung hindi ko pa nga naman gagawin ngayon, kailan pa? Buong buhay ko pagaaral at trabaho ang inatupag ko, wala na akong inintindi kundi ang pagpapaunlad sa sarili sa kagustuhan kong may patunayan... But despite all that, hindi naman pala bastang kapag nakuha mo na ang pangarap mo ganoon lang basta ang buhay...

mahabang litanya ko saka ko lang napansin ang seryosong pagtingin nito sa akin at ang pagkunot ng kaniyang noo. Alam kong may gusto siyang sabihin pero hindi niya magawa, hinahanap pa rin niya ang punto ko kaya nagpatuloy ako. "May mga bagay kasi na darating lang sa buhay ng isang tao para ayusin ka at bigyan ng pagkakataon para mahanap ang sarili, tapos pagkatapos no'n wala na, na hanggang doon na lang. Na ibinigay lang siya sa 'yo para maayos ang sarili mo at bigyan ka ng purpose sa mundo. Kung hindi ninyo siya nakilala o nagustuhan, ano ka po ba kaya ngayon? Tambay? Laging nasa gulo? Parehas po kayong nagbigayan. Inayos ka niya, samantalang ikaw, pinakawalan siya para sa pangarap niya."