Novel & Cerita Put A Smile On Manga

taas noong saad ko. "Kahit ano, kakainin ko lahat." sabi niya. Kaya napa tango na lang ako. Okay, noted! Kinuha ko ang box ng band aid sa kit ko. Kumuha ako ng isa doon. Nakaka tuwa lang dahil may smile face ang naka lagay doon. Naging hobby ko na ito na lagyan ng smiley face ang band aid ko. Ito lang kasi ang nag bibigay ng lakas ng loob ko at palala sa akin na kailangan kong ngumiti kahit nasasaktan na ako. Ang band aid ang nag sisilbing maskara sa isang tao, tinatakpan nito ang sugat na nasa ilalim nito. Upang walang makakita at upang matakpan ang sugat. Tuloyan ko na itong binuklat. Nag tataka naman siyang naka tingin sa akin. Pero wala akong narinig sa kanyang bibig. Sa halip ay hinayaa

Napatawa naman ako nang mag funny face siya. Bigla siyang inakbayan nang kakarating na ama niya. Napatingin naman ako, nagdadalawang isip pa ako kung ano baa ng gagawin ko. Pero sa huli ay sinenyas ko ang phone ko. “Yes please, Kleian.” Sagot niya naman at ngumiti. “One two three, Smile!” Sabi ko at kinuhaan sila ng litrato. Makulit si Jack sa pictures kaya naman sinabayan siya ng ama at pareho ilang nag funny face habang ako ay pinipigilan ang tawa.

nakangiti kong saad at namula ang kanyang mukha. “Stop smiling! It’s creepy!” sita niya sa akin at literal akong sinipa sa inis pero imbes na magalit ako ay humiga ako sa tabi niya at niyakap siya nang mahigpit. “Kazuki…” I called out his name in a loving tone before feeling the marks of my teeth on his nape. “My scent is already engraved in your body and soul. With this, no one can hurt you anymore. You are really mine now. *Aishiteiru [I love you], Kazuki.”

Yong puting t-shirt niya ay nakasabit sa may upuan at may suot din itong tsinelas. Kompleto ah, paano kaya nagkasya yan lahat sa duffle bag niya? He turned around and smiled at me ... I can't explain why your love, it makes me weak... he ended the song with a playful wink. Hmm! Pa-fall. "Good morning, Langga ko!" he greeted and smiled sweetly at me. How can he do this to me like he knew that I'm quickly affected with pa-cute smile? Alam mo yung tipong ngiti pa lang bumibilis na yong tibok ng puso ko? That's what I feel right now.

Pero halatang acting lang din 'yon, ang galing naman no'n. Kailangan ko ilabas ang sweet side ko para sa ganito. Hindi pa nga kami nagsisimula parang gusto ko na agad matapos to. Pwede bang ilunod ko na lang siya sa dagat? "Smile." Mariin niyang utos habang nakahawak sa bewang ko. Pinigilan ko ang pagtawa dahil feeling ko naiirita na siya sa pagbusangot ng mukha ko.

Hinanda na ng babae ang cellphone niya at lumapit sa amin na nagtutumitili. "Smile po!" ani ng babae, na abot-langit ang saya. Pinilit kong ngumiti, kahit gusto ko nang lumubog sa sahig. Si Miguel naman, kalmado at nakangiti lang na parang wala kaming sa awkward na sitwasyon. "Perfect! Salamat po! Grabe, ang sweet niyo!" kinikilig na sabi ng babae habang tinitignan ang picture sa phone niya.

Sambit ko kaya amused siyang napalingon sa akin Agad naman akong nag-iwas ng tingin at muling ibinalik ang pagiging blangko ng mukha ko. “You smiled! I saw it!” Masiglang aniya kaya mabilis akong tumayo at tinalikuran siya Agad niya naman akong sinundan. “I made you smile Tex,” Aniya kaya napailing ako “I smirked not smile,” Wika ko kaya napanguso siya

Lihim kong nahiling na sana ay hindi bumuka ang sugat ko at hindi dumugo dahil baka makita ni Craig kapag bumakat ang dugo. "Kahit paano ay gumaan ang pakiramdam ko dahil sa ipinainom mo sa akin. May magic yata ang juice na ibinigay mo kaya biglang gumaan ang pakiramdam ko," nakangiting biro sa akin ni Craig. Hindi ko maiwasan ang mapatitig sa kanyang mukha. Napakabilis magbago ng expression niya. Kani-kanina lamang ay pinapanuod ko siya na madilim ang expression ng kanyang mukha ngunit ngayon ay nakangiti na siya. Ngunit natuwa ako sa biglang pagbabago ng kanyang mood. "Nilagyan ko ang juice ng magic smiley para ngumiti ka. Masyado kasing madilim kanina ang mukha mo," birong sagot ko sa kan

Nanlaki ang mata ko sa sinabi nito. Paano niya nakita ang itsura ko? Hindi naman siya tumitingin sa akin ah? "Wag kang sumimangot miss, hindi bagay sayo." "Ha?" "Want some trivia? Since 'di ako makakapagbigay ng advice kasi hindi ako magaling don." Tumango ako nakinig lang ako sa kaniya, nagulat kasi ako sa bigla niyang pagsasalita. "Smiling triggers 17 muscles of the face while crying activates 43 so you should smile always."

Kabanata 145 Pag-click pa lang ni Marian sa message, isang simpleng emoji ang bumungad sa kanya mula kay Arturo. Isang smiling face. “Husband: 😊” Nanatili siyang nakatitig sa screen. Parang may kung anong huminto sa utak niya. Tapos bigla— “Ahhh!” Napahawak siya sa mukha at napasigaw sa loob ng kwarto.