Novel & Cerita Quotes About Appreciation At Work

Isang tawag na nagsasabing tanggap na siya sa trabaho. "Alam mo ba kung bakit sa lahat ng nag-apply sa posisyong iyon, ikaw ang tinanggap ko?" Nakangiting tanong sa kanya ni ma'am Aurora nong unang araw niya sa trabaho. "It was because I saw the sincerity in you that I never saw with your co-applicant. At ang higit na pumukaw sa akin ay ang pagiging honest mo. Instead of trying to impress me with your good sides, kabaligtaran ang ginawa mo. You told me your bad. Pinahanga mo ako, miss Monteville." Nang mga sandaling iyon ay abot-abot ang pasasalamat niya. And not just for that day, kundi sa araw-araw.

Masayang salubong sa kaniya ng manager ng architectural company na kaniyang pinagtatrabahuan. "I'm very much healthier and happier when I am with my family, Sir. Thank you for your warmth welcome as well as accepting me again as one of your designer even I am late already for two weeks. My greatest appreciation for you will be treasured for the rest of my life," nakangiti niyang tugon.

Labis siyang nagpapasalamat na sineryoso niya ito, sa encouragement ng kanyang yaya na malaki ang tiwala at paniniwala sa kanya. Umalis si Jace sa opisina ni Emerald para makapag-concentrate ito at pumunta siya sa oval table kung saan gaganapin ang kanilang meeting. Isang team member ang nag-alok sa kanya ng kape, na tinanggap niya nang magpasalamat dahil hindi naman siya suplado sa kanyang mga empleyado. Pinapahalagahan din niya sila, iniisip na ginagawa nila ang lahat ng makakaya nila bilang bahagi ng backbone ng kanyang kumpanya.

So ez. Naglakad siya paakyat sa hagdan kaya't nasa likuran niya lang ako, sinusundan siya. "Enough those bullsh*t words. Love this work, not because of the salary in it. Kapag hindi ka nag-focus sa trabaho mo, many of your co-employers will look at you as a cheap person. I am not saying this for you, I am saying this for me, kahihiyan ang pinag-uusapan dito dahil hawak mo ang pangalan ng kumpanya ko at kalat ka na rin sa buong building, kada offices, ang tungkol sa bago kong assistant," pagpatuloy niya pa at hinarap ulit ako. Halata naman na alam ako ng ibang empleyado. May mga iba na kapag nadadaanan ko, tinatanong ako kung ako ba ang bago at kinakamusta ako.

Naisip niya rin, dahil nga masyado siyang naging abala sa trabaho, naiwala niya ang isang bagay na dapat ay palagi niyang ipinaparamdam kay Sana…appreciation. “There you go, Mr. Imperial, ready na po ang pagkain. Kahit gaano ka naman ka-busy at kahit gaano ako naiinis sa’yo. Hindi ko naman gugustuhing magkasakit ka dahil kawawa ang mga anak mo,” sabi pa nito.

Kaya naman alam ng lahat ang kanyang sitwasyon na napilitan siyang gawin at sundin ang gustong mangyari ng matanda ito ay dahil sa kanilang lahat na nagtatrabaho sa kumpanya. "Sir, maraming salamat sa sakripisyo mo. Alam namin na mahirap sayo pero ginawa mo pa rin kahit alam mong mahihirapan ka." "Wala iyon," huminto saglit si Jeopardy sa harap ng mga empleyado. "I'm fine, all of you no need to worry about me. Bumalik na kayo sa mga trabaho niyo." "Sige po sir, salamat po ulit." bumalik ang lahat sa kani-kanilang mga mesa para bumalik sa kanilang mga trabaho.

Pero hindi siya nagtanong pa. "And now, I’m very grateful na naging part ako ng Montero Company." Ngumiti siya ng bahagya. "Good. Mukhang masipag ka naman. And I like employees na dedicated at may positive attitude." "Sana pati 'yung pagiging maganda ko ma-appreciate mo, sir." Ngumiti na lang ako ulit. "Thank you po, sir." Tumingin siya saglit sa relo niya.

Patuloy ng lalaki. "Pero pinili mong maging kalmado." Dagdag pa nito. Napangiti siya ng bahagya. Hindi niya inaasahan na napansin iyon ni Gabby. "Trabaho ko po iyon." Aniya "Exactly." Sagot nito. "At gusto kong malaman mo na naa-appreciate ko ang mga empleyadong ginagawa ng maayos ang trabaho nila." Patuloy pa ni Gabby.

amin ko habang pinagdudugtong ang mga daliri ko. “Alam ko na, you want to say thank you. And you're welcome,” medyo mayabang na sagot ni Lucien. Napasinghap ako sa inis. Talagang kapag medyo naa-appreciate ko na siya, may sasabihin na naman siyang nakakairita. “Anyway, salamat po,” sabi ko matapos ang ilang segundo. “Sa pagbalik ng trabaho ko. At... sa ginawa ninyo noong gabing iyon.”

Even as they ate together and during the drive to her office, they continued to shower each other with praise. Even in the midst of their work, they kept sending sweet messages, reminding each other of how much they meant. I sent you lunch and flowers. Sorry, can't be with you now. I have a lunch meeting with the investors. But please send me a pics of you eating. Love u.