Quotes About Boundaries Novels & Stories

bulong ko, halos pabulong lang, “pero hindi mo kasi nakikita kung paano siya kumilos sa paligid mo. At hindi ko alam kung hindi mo napapansin o talagang hinahayaan mo lang.” May konting kirot sa mga mata niya, pero hindi ito galit — mas parang guilt. “I don’t want you to feel this way,” sabi niya. “I can talk to her, set boundaries—” “Boundaries?” putol ko. “Levi, hindi mo puwedeng gawing casual lang ang boundaries kapag may history kayo. Lalo na’t may anak ka sa kanya.” Napatigil siya. Alam kong tumama ang punto ko.

Alexie said gently. “And I can’t be the place where you figure yourself out.” He stiffened not in anger, but in understanding. “I like you,” she admitted, and this time she didn’t look away. “More than I planned and more than I wanted.” Her voice softened but her resolve didn’t. “That’s exactly why I need boundaries,” she said. “Because if I let this blur…I’ll lose myself trying to hold you steady.” She took a small step back, creating physical distance to match the emotional line she was drawing.

Sagot ko na may halong pagka-irita. He hesitated. “That’s irrelevant.” “There,” sabi ko. “That’s the problem.” He looked at me with his eyes sharp. “You wanted boundaries.” “I wanted clarity,” sagot ko. “Not emotional exile.” At hindi na sya nakapagsalita.

“Ano ang ginagawa mo?” Nagtatakang tanong ni Sheena. “Hindi ka ba giniginaw?” Bakas sa mukha ni Marcus ang pagkalito sa reaksyon ng babae. “Oo, giniginaw ako… pero hindi ko kailangan na ikaw pa ang gumawa niyan. Dapat marunong pa rin tayong rumespeto sa boundaries.” Pakiramdam ni Sheena ay napaka-artipisyal ng mga salitang iyon na parang may halong pagpapanggap, kaya halos masuka siya sa sarili niyang sinasabi.

“It’s Holiday break, Tim. My family personally wanted me to come. And besides, you’re not paying me any dime for me to prioritize it rather than my resting days. Give me a break, Tim. Let me know what you guys talked about. Thanks.” Agad niyang pinatay ang kanilang usapan. She’s kind… but doesn’t have enough patience to deal with bullshits in life. As much as possible, pinipilit niya ang sariling maging mabait. We don’t know what’s on their plate, so have to be kind at all times. But sometimes, people take advantage of those who are kind. Kaya naman nagse-set siya ng limit at boundaries.

Biglang may kumirot sa puso niya. “Alam ko. Pero may mga bagay na kailangan n’yong matutunan. Boundaries. Respect. At saka… hindi niyo na kailangan laging magkulong sa kuwarto na kayo lang.” Nagtili ang puso ni Neil. Hindi niya maintindihan. Parang may tinanggal sa kanya. “Ma… para namang may masama kaming gagawin.” Nakangiti siya sabay tawa nang konti, pero may lungkot.

tanong ko. Bahagya siyang ngumiti. “The proper way.” “That’s vague.” “Dinner invitations. Conversations. Showing up where I’m allowed. No pressure. No manipulation.” Allowed. So naiintindihan niya ang boundaries. O gusto lang niyang isipin kong naiintindihan niya. “Fine,” sabi ko sa wakas. Ako mismo nagulat sa salitang iyon. Bahagyang lumaki ang mga mata niya. “You agree?”

"Fine. Hindi na tayo mag-uusap tungkol sa bagay na iyon, bumalik ka na rito." "Talagang hindi, Trinidad." Huminto siya at hinarap ito. "Girl-boy friendships are supposed to have boundaries. At isa ang discussion na iyon sa mga boundaries na dapat ay itinatatak mo sa utak mo. How would you feel if I start talking about your—" Muli siyang tumigil. Gusto niyang sapukin ang sarili. Si Trini na nahulaan ang kasunod sana niyang sasabihin ay napangisi. "About my vagina?"

Anong nakakatawa? "Akala ko tulog kana?"pang-aasar niya. Hindi ko siya pinansin, nilagay ko ang isang unan ko sa pagitan naming dalawa. "Ano 'to?"tanong niya sabay turo sa unan na nakapagitan samin. Tinaasan ko siya ng kilay. "Boundary 'yan. Bawal lumagpas diyan ang kamay mo"pinandilatan ko siya ng mata saka komportableng humiga.

sagot ko, hindi ko alam kung paano iparating ang lahat ng nararamdaman ko. Tumahimik siya saglit, at naramdaman ko ang tensyon sa pagitan namin. "Kiera, hindi ko nais na magdulot ng problema sa'yo. Hindi ko inaasahan na mangyari ito, ngunit kailangan kong magtakda ng boundaries. Hindi ko rin kayang makita kang nasasaktan dahil sa mga bagay na wala ka namang kinalaman."