Novel & Cerita Quotes About Boundaries

"It's nothing you need to worry about, Marianne. It's all about old and personal documents..." Napangiti ako nang bahagya, hindi dahil sa sinagot niya ang tanong ko. Kundi dahil dismayado ako dahil hindi man lang niya magawang mag sabi sakin. "Lagi mo ring sinasabi 'yan sa akin tuwing may ayaw kang ipaalam." Agad siyang tumayo mula sa kaniyang upuan, tila ba naiilang sa tindi ng pagsusuri ko. "Because it's true. Hindi naman pwedeng lahat na lang mga ginagawa ko at mga documents na dumarating sakin dapat alam mo. You should know your bounderies"

Pero lalo niya lang akong hinapit, sa puntong ramdam ko na ang umbok niya sa ibaba, dumikit sa tiyan ko. Napigil ko ang hininga ko. Napatingala ako sa kanya na nagmistulang mabangis na hayop na handang lapain ako. “Sa ginagawa mo ngayon, sino ang lumalampas sa boundary?” Umangat ang sulok ng labi niya. “You’re the only one with boundaries. I have none… I can do whatever I want.” Inilapit niya sa akin ang mukha niya, parang hahalikan ako, pero bago pa lumapat ang labi niya, lumipad na ang kamay ko sa pisngi niya.

Nabibigyan nila ito ng buhay. "I am not here to fight you," I said. She stared at me and down to the crest I was wearing. "A royalty? I see. Kaya pala malakas ang loob na maglakbay mag-isa," She said. So, most of the people here knew about us, huh? Akala ko ay hindi nila ako makikilala since nasa labas naman na sila ng boundary namin. "Hindi naman ako naghahanap ng gulo," I said.

nakangisi nitong sabi. Napatigil ako sa sinabi niya at bahagyang napalunok. “Sir…” mahina kong sabi. “We have boundaries… Right?” pag papaalala ko sakaniya tungkol sa usapan namin kagabi. Nagulat ako ng bigla siyang natawa “Boundaries? Like the ones you keep breaking every time you look at me like that?” aniya. “I’m not looking at you like anything!” sabat ko.

Huminga ako nang malalim, pinipiling huwag paikutin ang usapan. “Hindi,” sagot ko, malinaw. “At hindi lang dahil ayaw ko.” Kumunot ang noo niya. “May iba na,” dagdag ko. Tahimik siya sandali, at sa katahimikang iyon, alam kong tumama ang sinabi ko. “Siya na naman,” bulong niya, hindi galit, pero may halong pagod. “Hindi lang tungkol sa kanya ‘to,” sagot ko. “Tungkol ‘to sa boundaries.”

Aniya sabay yuko. "If you know the path you've chosen isn't going to be good for you, or if the future is uncertain, you may need to set a boundary to avoid being hurt badly. Setting a boundary isn't a crime; it's just like... a little prevention for you not to be drained by the agony." Payak akong ngumiti at isinandal ang likod ko sa upuan. "Nasaan ka no'ng mga panahong kailangan ko nang ganiyan advice?" Biro ko na ikina-angat ng tingin niya.

Nagiging sapat nalang sa atin ang araw-araw na nandiyan tayo palagi sa kanilang tabi, sa tuwing kailangan nila ng makakasama. Hindi na rin magiging mahalaga pa kung maibabalik ba nito sa atin ang ating ginagawa, kasi doon naman tayo masaya, ang mabigay sa kanila ang lahat, ang maibuhos sa kanila ang pagmamahal at alaga sa pamamagitan ng ating ginagawa. At lahat ng iyon ay hindi na kailangan pang sabihin sa mga salita. Katulad nalang ngayon, I can be with Jazmine whenever I want, I can do and give her everything, but with respect, and of course, I need to set boundaries because she is already an engaged woman.

Go for the person who treated you in a way you haven’t treated. We attract the same person who hurt us because it became natural for us. And we meet the someone who love us different, and treat us right, and we tend to push the person because we don’t used to that kind of treatment. If someone doesn’t respect your boundary, walk away; it’s a sign, a red flag. Do you think anger is bad? It’s a healthy one becuase you’ll be aware of your boundaries, and what to tolerate and is not. It feels better that self love is a prioritize and becoming normal.

“Eh di naman po ganoon ang nangyari. Nagkausap lang po kami, nag-open up lang.” “Pero basta linawin natin ito, ha. Hindi ako gusto ng ganoong eksena.” Tumango ako, naisip ko na sa mundo ni Julian, hindi pwede basta-basta ang mga bagay-bagay. May boundaries na kailangang sundin, lalo na pagdating sa personal. Pagkalabas ko ng office, napaisip ako kung gaano siya ka-protective. Hindi lang sa akin, kundi pati na rin sa mga tao sa paligid namin.

“Mahal na mahal ko siya. Hindi ko siya ipagpapalit. Lalung-lalo na sa ‘yo.” Kita ko ang pamumuo ng luha sa mga mata niya. May bahaging nakaramdam ng awa—dahil minsan din kaming may pinagsamahan—pero mas nangingibabaw ang galit at matinding pagod. At sa sandaling iyon, alam kong tama ang ginagawa ko. Kahit masakit. Kahit may masasaktan. “Respect my boundaries,” mariin kong sabi. “Kung hindi mo irerespeto ‘yan, hindi ko alam kung mapapatawad pa kita.”