Novel & Cerita Quotes About Boundaries

nakangisi nitong sabi. Napatigil ako sa sinabi niya at bahagyang napalunok. “Sir…” mahina kong sabi. “We have boundaries… Right?” pag papaalala ko sakaniya tungkol sa usapan namin kagabi. Nagulat ako ng bigla siyang natawa “Boundaries? Like the ones you keep breaking every time you look at me like that?” aniya. “I’m not looking at you like anything!” sabat ko.

Waiting to write a book about the love of his life. Darn! Habang tumatagal mas nagiging gwapo sa paningin ko ang lalaking ito. Malala na yata ako. Hindi ito pupwedeng magpatuloy dahil alam ko naman kung saan ito hahatong. Kailangang ngayon pa lang pigilan ko na. Kailangang isipin ko ang boundaries naming dalawa. Ako, bilang sekretarya n'ya. At s'ya, na boss ko.

parang tangang kausap ko sa sarili ko. Parang gusto nang sumakit ang ulo ko sa kakaisip kaya nagpasya na lang muna akong maghilamos para kahit papaano mahimasmasan sa mga nangyayari. Simula ngayung araw, dapat na talaga siguro akong magbigay ng boundary sa pagitan naming dalawa. Iiwasan ko nang sasagot-sagutin siya para hindi niya ako maparusahan.

"It's nothing you need to worry about, Marianne. It's all about old and personal documents..." Napangiti ako nang bahagya, hindi dahil sa sinagot niya ang tanong ko. Kundi dahil dismayado ako dahil hindi man lang niya magawang mag sabi sakin. "Lagi mo ring sinasabi 'yan sa akin tuwing may ayaw kang ipaalam." Agad siyang tumayo mula sa kaniyang upuan, tila ba naiilang sa tindi ng pagsusuri ko. "Because it's true. Hindi naman pwedeng lahat na lang mga ginagawa ko at mga documents na dumarating sakin dapat alam mo. You should know your bounderies"

Pero lalo niya lang akong hinapit, sa puntong ramdam ko na ang umbok niya sa ibaba, dumikit sa tiyan ko. Napigil ko ang hininga ko. Napatingala ako sa kanya na nagmistulang mabangis na hayop na handang lapain ako. “Sa ginagawa mo ngayon, sino ang lumalampas sa boundary?” Umangat ang sulok ng labi niya. “You’re the only one with boundaries. I have none… I can do whatever I want.” Inilapit niya sa akin ang mukha niya, parang hahalikan ako, pero bago pa lumapat ang labi niya, lumipad na ang kamay ko sa pisngi niya.

Nabibigyan nila ito ng buhay. "I am not here to fight you," I said. She stared at me and down to the crest I was wearing. "A royalty? I see. Kaya pala malakas ang loob na maglakbay mag-isa," She said. So, most of the people here knew about us, huh? Akala ko ay hindi nila ako makikilala since nasa labas naman na sila ng boundary namin. "Hindi naman ako naghahanap ng gulo," I said.

Huminga ako nang malalim, pinipiling huwag paikutin ang usapan. “Hindi,” sagot ko, malinaw. “At hindi lang dahil ayaw ko.” Kumunot ang noo niya. “May iba na,” dagdag ko. Tahimik siya sandali, at sa katahimikang iyon, alam kong tumama ang sinabi ko. “Siya na naman,” bulong niya, hindi galit, pero may halong pagod. “Hindi lang tungkol sa kanya ‘to,” sagot ko. “Tungkol ‘to sa boundaries.”

Go for the person who treated you in a way you haven’t treated. We attract the same person who hurt us because it became natural for us. And we meet the someone who love us different, and treat us right, and we tend to push the person because we don’t used to that kind of treatment. If someone doesn’t respect your boundary, walk away; it’s a sign, a red flag. Do you think anger is bad? It’s a healthy one becuase you’ll be aware of your boundaries, and what to tolerate and is not. It feels better that self love is a prioritize and becoming normal.

“Eh di naman po ganoon ang nangyari. Nagkausap lang po kami, nag-open up lang.” “Pero basta linawin natin ito, ha. Hindi ako gusto ng ganoong eksena.” Tumango ako, naisip ko na sa mundo ni Julian, hindi pwede basta-basta ang mga bagay-bagay. May boundaries na kailangang sundin, lalo na pagdating sa personal. Pagkalabas ko ng office, napaisip ako kung gaano siya ka-protective. Hindi lang sa akin, kundi pati na rin sa mga tao sa paligid namin.

“Mahal na mahal ko siya. Hindi ko siya ipagpapalit. Lalung-lalo na sa ‘yo.” Kita ko ang pamumuo ng luha sa mga mata niya. May bahaging nakaramdam ng awa—dahil minsan din kaming may pinagsamahan—pero mas nangingibabaw ang galit at matinding pagod. At sa sandaling iyon, alam kong tama ang ginagawa ko. Kahit masakit. Kahit may masasaktan. “Respect my boundaries,” mariin kong sabi. “Kung hindi mo irerespeto ‘yan, hindi ko alam kung mapapatawad pa kita.”