Novel & Cerita Quotes About Boundaries

Napaghandaan ko na ito. "Bridging gaps is ideal, Architect, but pragmatism is necessary," matigas kong sagot. "Ang walls na tinutukoy niyo ay hindi para mag-isolate, kundi para mag-provide ng necessary boundary. In architecture, as in life, boundaries are essential to maintain the integrity of a space." Bahagyang nag-angat ng kilay ang dalawang juror sa sagot ko. Maging si Alistair ay napatigil sandali. Alam kong nakuha niya ang double meaning ng sinabi ko.

“I need space to remember my boundaries, Aria. Stay inside the penthouse, everything you need is provided. Do not look for me.” Paulit-ulit na umalingawngaw sa kanyang isipan ang sulat-kamay ni Liam. Boundaries. Isang mapait na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Aria. Pagkatapos ng lahat ng nangyari sa kanila—ang mga mapusok na gabi , ang pagmamarka nito sa kanyang katawan , at ang pag-angkin nito sa kanya sa harap ng buong alta lipunan —ngayon pa ba nito iisipin ang mga hangganan?

“But I also see how strong you are. And sometimes, strong people forget they deserve something softer.” Mas lalo siyang natahimik. “I’m not asking for anything,” dagdag niya agad. “Just… don’t shut me out.” Napabuntong-hininga si Elara. “I’m not shutting you out. I’m protecting my boundaries.” “And I respect that,” sagot niya, this time mas malinaw ang pag-urong ng tono. “But I won’t pretend I don’t admire you.” May bigat ang huling salita.

depensa ko, sabay iwas ng tingin para hindi niya makita kung gaano ako naiilang. “Haven’t I told you,” mababa ang boses niya pero malinaw ang diin, “kung ano lang ang itatawag mo sa akin?” Napalunok ako bago sumagot. “Gusto ko lang magkaroon ng boundary sa pagitan natin, Sir.” Hindi siya umimik. Parang sinadyang palipasin ang ilang segundo, na para bang hinahayaang mag-echo sa hangin ang salitang boundary. Tila naghihintay ng dagdag mula sa akin.

Sobrang sakit dahil alam kong kahit gaano ko siya kagusto, para sa kanya, isa lang kaming malaking gulo na ayaw niyang pasukin. Bumuntong-hininga siya, iyong tunog ng pagsuko. "Therefore, kailangan talaga ng boundaries. Professors ko kayo sa school. Nothing more should be expected of you folks than that." Kinagat niya ang ibabang labi niya bago nagpatuloy. "I agree. I can’t keep doing whatever this was either." Tumayo siya at kinuha ang phone niya sa mesa. bago pa siya makahakbang palayo, kumilos na ako. "No."

“It sorry, nagpatalo ako. Ang akala ko kasi–” “Don't. Wala kang kasalanan, pareho lamang tayong biktima rito. Hayaan mong ako ang umayos at maningill sa kanila, hindi ko na hahayaan na masira nila tayong muli. Magkakampi tayo, hmmn? Hindi ko hahayaan na saktan ka nila o kahit na sino sa pamilya mo hangga't naririto ako.” Napatango-tango na lamang si Althea. Hindi na siya makapag-salita dahil sa emosyon na hatid ng mga sinabing iyon ni Calvin. Yumakap siya rito ay isinubsob ang kanyang mukha sa dibdib nito. Ang sarap sa pakiramdam na maging ligtas ka sa mga bisig ng taong mahal mo at mahal ka.

“Excuse me.” Hindi pa man ito nakakasagot ay agad ko na itong iniwan. I’m not in the mood to deal with such people. It’s not being rude. I’m just simple showing him the boundaries I’ve set between my personal life and my business. Sa tinagal-tagal ko naging single, nasasanay na ako sa mga tingin na binibigay ng mga kalalakihang may koneksyon sa mga kliyente ko at hindi na ako naninibago sa mga ganong klaseng galawan.

“Hindi naman sana mahirap ang sitwasyon namin, bestie. Maayos kami. Sanay na kami sa pagpapanggap namin. Ginagawa ko nang mabuti ang trabaho ko, siya lang ’yong lumampas sa boundary!” Pahapyaw na tumawa si Daisy at saka sumandal na rin sa dingding, katabi ko. “’Yon na nga ang ibig kong sabihin. Mahirap ang sitwasyon n’yo. Kasi hindi kayo puwedeng lumampas sa boundary. Hindi puwedeng may ma-develop na feelings. Ang laking problema kapag umabot kayo sa ganoon.”

“I’ll inform the people who need to know first. The public announcement comes later.” Biglang nawala ang ngiti ko. “Meaning?” tanong ko. “Meaning, kapag may kasama tayong nakakaalam tungkol sa engagement, we act like an engaged couple,” paliwanag niya. Napatuwid ako sa upuan sa sinabi niya. “But don't worry, alam ko ang boundaries,” dugtong niya. “Anything else?” Saglit akong natahimik bago napatingin sa natutulog kong anak.

“But… if I stop, won’t they think I’m selfish?” “Selfishness is different from self-respect. Setting boundaries doesn’t make you less kind. It makes you wise. Hindi mo kailangang hayaan na abusuhin ka para lang masabing mabuti kang tao. Real kindness comes with balance… you help, but you also protect yourself.” …