Quotes About Dreams And Goals นิยาย & เรื่องราว

Lagi akong gagawa ng paraan upang mapanatiling nakataas ito sa tubig hangang sa marting ko ang aking destinasyon. “Ang dami mong pangarap,” aniya ko sa kanya. “Mga inspirasyon, at dahilan upang magpatuloy ka. Hindi ba at sabi nga nila. Madadapa ka ng pitong beses ngunit tatayo ka sa pang walo? Sana lakasan mo ang iyong loob. Pwede tayong maging magkatulong sa buhay. Tayong dalawa ay magtutulungan upang maabot ang pangarap ng isa’t isa. Ano naman kung tayo ay mga pulubi sa lansangan? Hindi hadlang ang kaharipan sa ating mga pangarap kung tayo ay magsusumikap lamang!”

Masaya naming ini-imagine ang mga pangarap na nais naming makamit na magkasama at hawak kamay. "Tutuparin natin ang lahat na mga pangarap na 'yan na magkasama. Kasabay nun papatunayan mo rin sa dad mo na deserve mong ipagmalaki n'ya bilang anak. Hindi kailangan na isuko ang pangarap, ng dahil lang sa may gusto tayong patunayan." sabi n'ya. "After we reach our dreams. Dream wedding na ang kasunod nun. Tama ba, wifey?" singit ko. Kami ay nagkatitigan ng sabay.

Hindi nila mauunawaan iyong pagmamalaking nararamdaman ng mga kagaya ko sa mga panalong pinaghirapan namin sa buhay. “Kahit ilang trabaho ko pa iyong sabihin ko, hindi pa rin iyon sasapat para sa kanila. Kahit ilang awards at diploma pa iyong ibigay ko sa kanila, mababa pa rin ako sa mga mata nila,” I resumed, choking on my tears. I then turned to him. “Kahit ilang beses ko pang ulit-ulitin na nagawa ko ang mga iyon at nagtagumpay ako kahit wala kaming pera, hindi nila maiintindihan kasi hindi nila kailanman naranasang mamuhunan sa mga pangarap nila at kakayahang magsikap. They have everything while I have nothing but only my dreams.”

Mitchel. Tahimik siyang ngumiti bago sumagot. “Sometimes dreams are not memories,” sabi niya. “Sometimes they are the life your heart desperately wishes existed.” Ngunit kakaiba iyon. Dahil sa tuwing napapanaginipan ko sila… pakiramdam ko may kulang sa pagkatao ko. Parang may katotohanan na pilit na ikinukubli sa akin. At kapag naiisip ko iyon… lalo akong gustong bumalik.

“I don’t want you dreaming.” Napapikit ako. “Bakit?” tanong ko bago ko pa napigilan ang sarili ko. May sandaling katahimikan. Ramdam ko ang pag-iisip niya...ang pagtimbang kung paparusahan ba niya ang tanong, o sasagutin. “Because dreams give people exits,” sagot niya sa wakas. “And you don’t have one.” Tumango ako. Hindi dahil sang-ayon ako...kundi dahil ayokong ipakita ang pag-alma ng loob ko.

"Reach your dream first, Ram. Love can wait, but not reaching your dreams can be a regret. We are still young, don't rush to seek for love. Seek for success." Naiwan akong nakatulala kahit nakaalis na siya. Tila tumatak sa isip ko bawat salitang binitiwan niya. Seek for success. She is right, why can't I think like her sometimes? Maybe because I am too focus with my emotion and I almost forget my goals.

“Ah… thank you, sir. Pero hobby lang po ito. Pang-aliw lang. Hindi naman po ito future. Mas kailangan ko pong tumulong kina Nanay at Tatay kaysa mangarap ng malalaki.” Ilang sandali siyang hindi nagsalita. Ramdam ko pa rin ang titig niya bago 'yon ibinalik sa papel. Pagkatapos ay nagsalita muli, mababa ang tono, mas banayad kaysa kanina na parang hindi sinasadya. “Dreams don’t have to be loud to be real. Even the smallest detail can change the whole picture. Don’t forget that, Aya.”

Pero I have set high goals for myself. Gusto ko, time will come na pa travel-travel na lang ako. And one of my dreams is to visit the Louvre in Paris. At syempre, dapat lang naman na kasama ko ang man of my dreams... But the mirror is broken now. That man is gone....in just a flick of a finger. Alangan namang maglupasay pa ako over it. Di naman ako namatayan to mourn...Oo, nakapanghihinayang. But there are things in life that's beyond your control... However, getting rich will be my ultimate goal.

“W-wala lang. I’ve been having dreams lately. Weird ones.” “What kind of dreams?” “The kind that feel too real.” Hindi siya sumagot agad. Tinitigan niya ako, parang may gustong sabihin pero pinipigilan. Hanggang sa bumulong siya, “Dreams can be fragments of what we’ve lost.” Napatingin ako sa kanya. “What if… what if they’re memories?” Ngumiti siya ng mahina, pero halata ang tensyon. “Then maybe some things are meant to stay forgotten.”

"Ashton,. If you really like that dream grabbed it now hindi pa naman huli ang lahat to reach out for your dreams,if it's really for you then let God decide it but you must try" Ashton gasp for air sa sinabi niya at hindi niya alam kung bakit ganito ang naging reaksyon nito. "Is.. there's a possibility that..my dream will be lost..?" "Of course, if you let it slip so while you still can have it, claim it now it's now or never" "But.. what if that dream wasn't meant for me..?" "You dream of it right? Then you should do your best to achieve that dream"