Novel & Cerita Quotes About Kalikasan Tagalog

nahihiya kong wika "Ano ka ba? Anong magulo? Para iyun lang, magulo na kaagad? Don't worry, huwag mo na silang isipin. Ayaw kong masira ang gabi natin dahil lang sa mga walang kwentang tao." nakangiting sagot niya Hindi ko na tuloy mapigilan ang mapangiti. At pagkatapos noon, pasimple ko nang tiningnan ang menu.

"Why? I want to have a baby with you. Our babies. Our little angels." "Ilan ba gusto mo?" "Ilan ba kaya mong iluwal? Kahit isang dosena kaya kong itanim sayo." "Seryoso? Mahirap mag alaga ng maraming anak." "The more the merrier love." "Tumahimik ka diyan." natatawa kong pagpapatigil ito. Kung makapag sabi ng isang dosena, parang isang luwalan lang sakanya ah.

Doon ay nag-iwan na lang siya ng sulat na nagsasabing lalabas muna siya. Nagpapahangin si Kalina sa malapit na village sa hotel. Maraming tao, kahit umaga ay gising at masigla na ang lahat sa kalsada. Medyo malayo na rin ang nalakad niya. Napatigil siya dahil sa kumalabit sa kaniya. “Excuse me. Nahulog mo pow itow.” Eh? Tagalog? At teka, pamilyar kay Kalina ang boses na ‘to…

Hindi ko alam kung anong iniisip niya pero baka pagod lang. “Mabuti na lang at nagkakaroon na ng linaw ang lahat, kaunti na lang, mahuhuli na natin si Nunoy, kaunting tiis pa, maaabot na namin ang pangarap na makarating sa Lux City,” biglang sabi ni Kalix matapos ding uminom ng tubig.

“This moment… feels like forever.” Hinalikan siya ulit ni Earth... "Forever talaga ang ibibigay ko sayo Isla. Always remember that," “Let’s go? Baka magkasakit ka pa… itutuloy natin ito mamaya.” “Hihihi… ang dami mong pa-suspense!” sambit niya.

What should I say next? "Why are you here? At this hour?" malamig pa sa yelo ang boses n'ya. Sa mga oras na 'yon, parang gusto ko na lang umatras... but no! Kung mayroon man akong gugustuhin na samahan at mapangasawa, siya na lang. Siya lang. "Anakan mo ako, Chrome."

Mahinang bulong nito sabay upo sa kabilang upoan katapat ng inuupuan ng dalaga. "You need to eat, so you can have more energy." Nanunuksong sabi pa nito kaya napairap na lamang ang dalaga. Sweet nga kaso sobrang harot naman. Natatawang reklamo ni Celestine sa kanyang isipan. Kinabukasan ay tanghali ng nakaluwas pabalik ng Manila ang dalawa.

["Anong No? Pupunta ako diyan. Nag alala ako sa'yo." "You don't need to go here." ["Tssk! Fine! Pero mangako ka na hindi na mauulit yan! You take care there, okay? Hindi ka dapat nagpapaapi."] Napangiti na lang ako. Hmm! He's the best kuya ever! "Yeah! Yeah! I'm fine now" ["You should be. You made me worried."] "I'm already conscious, so stop worrying, okay?" ["I can't prevent myself from getting wo------"]

Useless lang naman. At kung qualified ka nga sa mga sinabi ko, makapasok ka dito ng hindi nahihirapan. Congratulations! @Death Wish

"Move-on na rin kayong dalawa kung wala ng pag-asa. Huwag niyo nang pahirapan pa ang isa't-isa." Tulala ako maghapon hanggang sa naisipan kong mag-scroll sa f******k at puro sad qoutes lamang ang nakikita ko. Akma ko na sanang maglo-log out nang magpop-up ang message ni Kashmiere. @KGeyser: Kung wala na talagang pag-asa, hindi ko na ipipilit pa. Mahal kita, ikaw pa rin ang patuloy kong pipiliin sa huli. Mahal kita.