Quotes About Lights Novels & Stories

Malamig na sabi ni Light. Mapait na napangiti si Shein. "Kahit bigyan mo pa ako ng isang milyon hinding-hindi ko aaminin ang kasalanang hindi ko naman ginawa." Sagot nito hindi niya naiwasang kumulo ang kanyang dugo. "Matalim ang dila mo, ano nga bang ipinagmamalaki mo ha? Baka magsisi ka kung hahantong tayo sa husgado! You know what money can buy is, young lady!" wika ni Light.

Neon signs changing hues, blinking lights dancing like stars in motion. “The countryside has its charm,” sabi ni Marga. “But the city has its own beauty too—just look at those lights. They shine like stars. A different kind of stars.” Tumingin si Brandon sa direksyong itinuro niya, then let out a faint chuckle. “You’re romanticizing light pollution. Marga, you shouldn’t have studied business. You should’ve taken liberal arts.” Napatawa si Marga, hindi dahil sa insulto, kundi dahil totoo naman. She stared at Brandon, silently wondering how someone so intelligent could be so emotionally detached.

Inangat niya ang kanyang mukha, basang-basa ng luha ang kanyang mga pisngi habang itinuturo ang nakasulat na quote sa maliit na bracelet ni Maeva. “Hope – You are the light that guides us through darkness and inspires us to keep moving forward.” “Ito... ang mga salitang ito ang pumatak sa isip ko araw-araw para magbago at hanapin kayo,” patuloy niya, hinahabol ang kaniyang hininga. “Liam...” bulong ko, hinahaplos ang kaniyang basang buhok at likod upang pakalmahin siya, ngunit maging ang sarili kong dibdib ay sumasabog na sa emosyon.

Walang namatay at walang naiwan. ​Pero bago pa man kami makapagpahinga at makapagdiwang sa aming pangalawang buhay isang napakaliwanag na ilaw ang biglang sumabog sa buong paligid. ​Dose dosenang matataas na halogen spotlights ang sabay sabay na binuksan na tuluyang bumulag sa aming mga mata. Ang tahimik na pampang ng ilog ay biglang napuno ng mga yabag ng mabibigat na sapatos at pagkasa ng mga baril.

Binuksan niya ang ilaw kaya maliwanag ang buong kwarto ko. "I want to do it, when the light is on langga." Nakangising sabi niya sa akin. "Ako rin po gusto ko rin i-try kung ano ba kapag lights on." Pabirong sabi ko rin. "Let's start langga," kumindat pa ito habang sinasabi sa akin.

Tinanong ni James, "Kung gayon, ano ang Light of Acme?" Pinahaba ng ibon ang mga kuko nito at kinamot ang baba. Pagkatapos ng ilang pagmumuni muni, sinabi nito, "Ang Light of Acme na inilarawan mo ay nag eexist. Ang natitirang kapangyarihan ng ilang mga patay na Acmean ay magiging mga sinag ng liwanag. Gayunpaman, ang Light of Acme ay walang positibong epekto sa sinumang nabubuhay na nilalang. Sa katunayan, ang Light of Acme ay maaari ding tawaging Light of Death. Kapag nahawahan na ng liwanag, ang isang buhay na nilalang ay mamamatay. Iyon ay dahil walang kilalang kapangyarihan ang epektibong makakalaban sa Light of Acme... Paumanhin, ang Light of Death."

The crowd gasped and cheered as they floated into the darkness, disappearing like stars into the distance. I couldn't help but feel a sense of wonder and peace as I watched the lanterns drift away, their flickering lights a symbol of hope and happiness. Celsius stood beside me, a smile playing on his lips as we marveled at the beauty of the moment. "Isn't it amazing?" he whispered, his voice filled with awe. I nodded, unable to tear my eyes away from the magical display. It was a memory I would cherish forever, a moment of pure joy and serenity in the midst of a bustling city.

"You should Zeph. Para naman maidownload ko sa spotify diba? O kaya marinig ko sa album ninyo in the future." Mula sa kaniya ay lumipad ang tingin ko sa city lights na natatanaw mula sa glass wall. Mistula iyong mga bituin sa pagkinang. "Promise me, you'll be one of those stars." "Those are not even stars." He mocked a laugh. I slapped his shoulder lightly. "I'm talking figuratively Zeph! Wala kang humor." "Fine, fine. If you say so." Malambing niyang saad. Kinabig niya ako sa bewang papalapit sa kaniya.

seryosong tanong ni Anton pero hindi inaalis ang titig sa babae. "Madilim man o maliwanang ay may pagkakaiba ba? nasa mata ng makakakita ang kaliwanagan o kadiliman" sabi ng dalaga. "I mean what do you want? lights on or lights off?" "Depende, kung sa tulad mo, mas mabuti kung lights off walang panghuhusga pero kung sa taong mahal ko light on ang maganda. Mas masarap kasing sabihin ang salitang 'mahal kita' kung nakikita mo ang ligaya sa kanyang mga mata"

" Hindi mo ginamit ng tama ang mga mata mo dahil hindi mo nakita ang isang bagay na mas mahalaga kaysa sa nakikita lang ng iyung normal na mga mata. Maraming mga bagay ang wala sa kanila ngunit hindi na sila naghahangad pa ng labis. Alam mo bang kapos din sila kung minsan. Minsan pa nga nangungutang kami sa isang caffe makatikim lang ng honey bread. Pero masaya kami kahit maraming kulang. Hindi kasi porket nasa poder kami ng mga Jungslagger ay namumuhay na kami sa karangyaan. Nagkakamali ka ng inakala. Ikaw.Malaya ka. Ako. Hindi. Ni hindi nga ako makabili sa mall ng walang bantay. Hindi pa huli ang lahat Leonardo. May pagkakataon ka pang baguhin ang iyung kinabukasan." Nabitiwan ni Leonard