Novel & Cerita Quotes About Lights

Oh, majestic as it should be! There were string lights, crisscrossing around the garden. They turned the bougainvillea dark red and the carabao grass gold. And it's giving a fake starry night vibe. Warm, yellow and safe. The kind of light that will make you believe that everything is okay — that nothing bad could ever happen under them. “Lies…” usal ni Vesper bago tiningnan ang hawak na kopita na may lamang wine na wala pa ring bawas.

Sa hindi ko maipaliwanag na dahilan ay bigla akong napakalas sa kaniya at naitulak siya palayo. "A-Anong 'turn off the lights'? Ano'ng binabalak mo?" tarantang tanong ko. Iba kasi ang naiisip ko, kapag papatayin ang ilaw. Malaswa. Tapos ngayon kami lang dalawa rito, 'di porke't may sakit siya eh.. "N-Nasisilaw ako..."

I raised my brows when I sighed, hindi na lang ako pumalag. Then boom. Walang light. "Oh, here we go again." Aldrich murmured. Parang nabulag ako dahil halos wala akong makita kaya I didn't dare to move. "And the Lord says, 'let there be light'." And he turned the flashlight on through his phone at nakatapat pa sa akin. Sigurado akong sinasadya niya na naman iyon. "Aldrich, ano ba? Gusto mo bang mabulag ako?!"

Muli na naman siyang nabitin nang bigla itong humiwalay. “Ano ba?” may inis niyang tanong. “I'm sorry, but I need to turn off the lights. Baka may makakita sa atin.” Dumukwang ang lalaki at pinatay ang ilaw ng sasakyan. Akmang babalik na ito sa dating posisyon nang muli niya itong salakayin ng halik. Halik na parang wala nang bukas. Halik na parang wala nang katapusan.

Lumapit ako sa pader, may nakaukit na lumang kasabihan ng aking yumaong ama: "Kapag inagawan ka ng liwanag, yakapin mo ang dilim. Dahil sa dilim, mas malinaw mong makikita ang kaaway." Tumitig ako sa urn. "Makakaasa ka, Kara. Hindi ako titigil hanggang sa mabura ko ang pangalan ng lahat ng sumira sa’yo. Hanggang sa maging pula ang bawat kalsadang tinapakan nila." At simula ngayon… walang ligtas.

At habang ang araw ay tuluyang sumikat, ang dalawang pusong minsang ginawang eksperimento ay naging kwento na ng tunay na pag-ibig — isang pag-ibig na ipinanganak sa abo, ngunit ngayon ay humihinga na para sa bukas. “Because sometimes, love isn’t the fire that burns us… it’s the light that stays after the smoke.”

saad ni Rana habang nakaupo ito sa loob ng bote. “Malakas ang pang-amoy naming mga bampira, isa pa wala sa kaniya ang sign na binigay ko sayo. Tsaka hindi siya marunong umarte nuh, kung nabilog niya ang ulo ni kamahalan ng very light hindi ako.”pahayag ni Victoria.

Si Eddie na lang ang pinagkakatiwalaan ni Lorenzo ngayon. Dumeretso na ako sa kwarto ko. May ilang libro akong tinago sa aking drawer. Wala naman akong gagawin kaya naisipan kong magbasa. I came across a page about “Light vs Darkness”. Nakita ko rito kung paano magagapi ang kasamaan, ang kadiliman. It’s goodness, the light. I turned the page ngunit wala na akong makita. Pinunit ang mga sumunod na pahina.

Ngumiti siya, “Bente ka pa lang. Hindi ka pa matanda. Dapat masaya ka.” Pinanood ko ang unti-unting pagpatay ng liwanag, pero muling binigyan niya ako ng isa pa, mas maliwanag. “Tingnan mo, laging may liwanag sa mundo. Kung mawawala, sindihan lang ulit. Ria, bawat araw, magiging mas matamis.” Hinawakan ko ang sparkler at inikot ito sa hangin. Tama siya—bente anyos pa rin ako ngayon, dapat ay masaya.