Quotes About Lights Mga Nobela at Kwento

Napanganga na lamang si Luther napaisip ito kung special lady nga ba ang kaharap niya o isang genius na chef? "Senyorito bakit puro dim light ang nakabukas sa kwarto mo?" Untag ni Harmie sa natulala ng si Luther. Napakurap-kurap naman si Luther sabay tikhim. "I hate bright lights hindi ako makakatulog," simpleng tugon nito. Tumango -tango naman si Harmie at tuluyan na nitong ibinigay kay Luther ang hawak nitong panghimagas.

Naka-shirt lang ito at shorts, at tila malalim ang iniisip habang nakatingin sa city lights. Magkaiba sila ng mundo. Siya, puno ng apoy at damdamin. Siya, yelo at bakal. Biglang namatay ang lahat ng ilaw sa buong bahay. Buzzzzz! Kumidlat at biglang bumagsak ang malakas na ulan. Brownout. “Anong nangyari?” bulong ni Zabeth. Sa dilim, hindi niya makita ang dinadaanan niya. Napaatras siya at nabangga ang isang vase.

Hinalikan niya ako sa noo. “Thank you for tonight, ‘Nora.” Umiling ako, nakangiti. “No. Thank you for reminding me that beyond all the blood and shadows… we still have our light.”

pilit inaabangan kung sasagutin niya ba. "Goodnight" palihim na napatiim labi ako ng marinig na sumagot siya... Hindi ka nasasaktan Yanna.Hindi "Luther" mariin pumikit ako ng marinig ulit si Yuri makalipas ang ilang minuto.. "What?" "P-pwede ba nating patayin ang ilaw? You know I can't sleep kapag bukas siya diba?" No!.. "But Yanna, can't sleep if the lights on"

Ang kaniyang mga mata ay tila malalim, waring binabalikan ang nakaraan. "Alam n'yo," malumanay niyang sabi, "sa haba ng panahon ko sa mundo ng negosyo at pakikipaglaban sa mga tao na may iba't ibang interes, natutunan ko ang isang bagay: kapag dumami ang anino sa paligid, ibig sabihin ay may mas malaki pang pinagmumulan ng liwanag na gustong tabunan." Nagkatinginan ang tatlo, tila hindi agad maunawaan ang kaniyang sinasabi.

Parang mirage sa ilalim ng araw. Hindi man lang tumagal nang kasinghaba ng oras na kailangan para tumawid sa traffic light. Ang mga nakatagong kaisipang iyon ay parang traffic lights. Lumilitaw paminsan-minsan at tila mahalaga habang naghihintay ang isang tao. Pagkatapos, ganap na nakakalimutan. Matagal nang nababasa ni Isla ang ganoong mga bagay.

Isa lang iyon kaya nabawasan pa ang ilaw. "Ang galing ha " sabi ko sa pagka amused ko. "you can use that command to turn and off the lights, instead of uttering my name." paliwanag niya bago siya sumampa sa kabilang side ng kama. Mabuti na lang at sa bawat bigkas ko ng pangalan niya ay hindi bumubukas sara ang ilaw o pinto. Iisipin ko ay minumulto ako.

wika ni Light sa tabi ko dahilan para tumingin ako sa paligid ng bus. Hinampas ko na lang siya at tumayo na ako dala ang bagpack ko hinanap naman ng paningin ko ang mga kaibigan ko pagka-baba ko. Nagulat naman ako ng akbayan niya ako sa balikat may kuryente akong naramdaman kaya inalis ko ang kamay niya. "Magkasama pala tayo sa isang tent para hindi mag-isip ng iba si Helga," bulong niya sa akin at iniwasan ko na lang nang tingin si Light.

paalam ko at mabilis na umalis doon ng hindi nililingon isa man sa kanila. Madilim ang paligid pero nakatulong naman ang mga malilit na light bulb na naka sabit sa taas. It looked simple, yet sentimental. Maraming tao ang banchetto at tuwang tuwa sa dami ng mga napiling magperform ngayong gabi.

Bulong ko sa hangin, hindi ako sigurado kung nadinig niya 'yon but all I know is tama ako. Ang tao parang lampara, kapag napapagod kumukurap. 'Yong lamparang kahit anong ganda, papanget parin at mawawalan ng ilaw. Mawawalan ng sigla, at pinapalitan. You only see the beauty of light but not its imperfection.