Quotes About Lights Novels & Stories

Madilim ang bahay kaya alam ko na agad na wala pa si Blue. He usually turn on the lights even if he's asleep. Ika nga niya " Mas mabuting nakaon ang lights para kung may magtangkang magnakaw, makikita agad nila ang nanakawin nila. No need ng magdala ng flashlight at para di na sila mahirapan".

Nagmamadaling sambit ko ng maramdaman kong tila hindi niya ako papatakasin sa mga nag-aabang na tanong niya. Balisa akong pumasok sa loob ng bahay at saka sumandal sa hamba ng pinto. Umiling ako at hinawakan ang labi, kapagkuwan ay may isang ngiti ang sumilay sa aking mukha. I bit my lowered lip. Okay, Zhanea. Pabigyan mo siya sa gusto niya at pagbibigyan ka rin niya sa gusto mo. Oh! XAHEL! Humanda ka lang talaga sa akin. The one thing you can never give up on is the hope that there is light at the end of the tunnel because once the light is gone, finding your way out of the darkness could be never-ending.

- mahinang sabi ko "Are you willing to listen, Light? Will you take the risk of remembering the past?"- Seryosong tanong ni Justin 'Am I?'- I asked myself "Maybe that's the missing piece, Light. Pero kung Hindi mo kayang balikan ang nakaraan, I will wait until you're ready"- Justin.

Nagmimistula silang batang zoro. "Paanong hindi kita napansin na nakasunod ka sa akin kanina?" nagdududa niyang tanong muli kay Lights. "Bawat isa sa atin, has own ability." Tanging sagot ni Lights bago tumalikod ng higa mula sa kausap nito.

sunod-sunod na pag-agos ng luha ni Lumiere habang kausap ang kanyang biyenan. "Oh Lumiere, kasalanan ko ito" Niyakap niya si Lumiere na parang nanghihina sa mga nangyari. "Hindi ko na kakayanin pa kung mawala si Luke sa akin. May sumpa ba ako? bakit lahat ng mahal ko sa buhay ganito sa akin"

natatawang tanong ko. "Oo naman. Sadyang nakahuhumaling ang liwanag," nakangiting sabi niya habang sa akin nakadako ang nakakatunaw niyang mga titig. "Gamu-gamo ka na rin?" natatawang tanong ko. "Kapag marami raw kasing nalalaman, mas delekado. So ingat ka, baka masunog ka." Bahagya siyang natawa. "Kung ikaw lang naman ang apoy, handa akong masunog, makapiling ka lamang," aniya kaya hindi ako nakapagsalita pero nakangiti pa rin ako.

Oh, majestic as it should be! There were string lights, crisscrossing around the garden. They turned the bougainvillea dark red and the carabao grass gold. And it's giving a fake starry night vibe. Warm, yellow and safe. The kind of light that will make you believe that everything is okay — that nothing bad could ever happen under them. “Lies…” usal ni Vesper bago tiningnan ang hawak na kopita na may lamang wine na wala pa ring bawas.

Sa hindi ko maipaliwanag na dahilan ay bigla akong napakalas sa kaniya at naitulak siya palayo. "A-Anong 'turn off the lights'? Ano'ng binabalak mo?" tarantang tanong ko. Iba kasi ang naiisip ko, kapag papatayin ang ilaw. Malaswa. Tapos ngayon kami lang dalawa rito, 'di porke't may sakit siya eh.. "N-Nasisilaw ako..."

I raised my brows when I sighed, hindi na lang ako pumalag. Then boom. Walang light. "Oh, here we go again." Aldrich murmured. Parang nabulag ako dahil halos wala akong makita kaya I didn't dare to move. "And the Lord says, 'let there be light'." And he turned the flashlight on through his phone at nakatapat pa sa akin. Sigurado akong sinasadya niya na naman iyon. "Aldrich, ano ba? Gusto mo bang mabulag ako?!"