Quotes About Reading And Writing Novels & Stories

“At ano namang kakaiba kung ako ang nagsulat nung mga ‘yun?” “You may not notice at all but your books are making me know more about you. I believe you pour your thoughts often into the books you’re writing. Especially the deep thoughts. The things that scare you, the things that make you happy or sad, what you believe in, or even how you see the world. Writing is like your journal but you use your characters to portray your emotions or even deliver the messages you wanted to scream at the rooftops.” Alam kong observant siya pero hindi ko alam na sa ultimong pinakasimple at parang inosenteng bagay ay may makukuha siyang impormasyon mula sa akin. Mula sa pagkatao ko.

Bahagyang gumaralgal ang boses niya habang nakatungo. I can't say anything. I wasn't born to speak voices. I was born to paint them. Hiniram ko ang notebook sa kandungan niya at nagsulat. I am trying to apply our lesson in Discipline and Ideas in Applied Social Sciences in counseling. "Write without fear; edit without mercy. No writer is perfect. We will always have a space for improvement. Keep learning. Those professional writers were amateurs who didn't quit." But because I'm not good in verbally advice-giving, I chose to write it. This is an another advantage of writing. People can easily look back with your words as exact as it is. They can't be erased. They can't be forgotten. And even

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Lalo pang nag-iingay at kumakalabog ito sa bawat pagdaan ng araw. Habang nakikilala niya ang Russell na may mabuting kalooban at magandang hangarin para sa kanya at sa kanyang pangarap ay lalong nahuhulog ang damdamin niya rito. “Huwag kang bibitiw sa iyong pangarap,” natatandaan niyang laging sinasabi sa kanya ng kanyang ghostwriter, “pangarap lamang ang libre sa mundo. Walang tax. ‘Yang pangarap mo ang magbibigay sa iyo ng lakas sa mga sandaling pinanghihinaan ka na ng loob. ‘Yan ang magbibigay sa iyo ng liwanag sa mga panahong nasa kadiliman ka. Gamitin mo ‘yang inspirasyon upang marating mo ang lahat ng kaginhawahang hinahangad mo sa buhay.”

Tumawa si Charlie na parang sinisisi ang sarili niya at sinabi, “Hindi ako nagbasa ng maraming libro. Dalawampung taon akong naghirap sa ibaba ng lipunan, kaya paano ako magkakaroon ng oras at enerhiya para magbasa ng maraming libro? Alam ko lang ang tungkol dito dahil sinabi sa akin ng ama ko ang tungkol dito noong bata pa ako.” Sinabi nang seryoso ni Marianne, “Sa totoo lang, hindi pa huli para magbasa sa kahit anong oras, Mr. Wade. Kung may libreng oras ka, pwede mo munang subukan na gumawa ng plano para sa sarili mo. Pwede kang magbasa ng isang libro kada isang buwan bago magbasa ng dalawang libro sa isang buwan o pagkatapos ay magbasa ng libro kada isang linggo.” Pagkasabi nito, sinabi

"Who said that? Hindi naman lahat nang nagbabasa nang dyaryo ay matanda na. Like me, I'm reading a newspaper para naman updated ako sa mga nangyayari sa bansa." "Seriously? Mat tv naman ah?" "Reading is better than watching." Ngumuso ako at wala nang nagawa kundi ang tumango tango. Bumalik ulit siya sa pagbabasa, kinuha ko ang maliit na unan at ipinatong sa aking hita at ipinatong ko ang aking baba sa kamay. "Your eighteenth birthday is near, do you want to have a debut party?"

Ang iba naman professional o kaya employee na may sarili ng pamilya o kaya'y single parent. Bawat manunulat, isang tagumpay kapag ang kanilang akda ay nagustuhan at minamahal ng mambabasa. Ang mahalin ang kanilang akda ay pagmamahal na rin sa may-akda. I become once a reader, I can say that I am top 1 of this so called; “SILENT READERS” and proud of admire a lots of AUTHORS. I look up to them very much but I NEVER compare them to each other because I believe that every AUTHORS have there own perspective, strategies and writing skills how to run their own masterpieces.

"Nabasa ko lang." Binasa ni Leonardo ang pahina. Nakasimangot siya ng mabasa ang iba pang mga 'quotes'. Ibinalik niya sa kaniyang kasintahan ang libro. "Kumakain kasi tayo, nagbabasa ka ng ganyan." Graham cake ang kinain ni Leonardo. Hindi siya makatingin sa kaniyang kasintahan dahil nahihiya siya. "Leon, masarap kasi magbasa ng ganitong libro tuwing umaga. Motivational nga eh, di ba?"

Ang bawat oras na inilalaan ninyo sa pagbabasa, pag-like, at pag-komento ay tunay na nagbibigay ng inspirasyon at lakas ng loob para ipagpatuloy ko ang aking pagsusulat. Hindi man perpekto ang bawat kabanata, pero dahil sa inyong patuloy na pagtangkilik, mas lalo akong nahihikayat na pagbutihin pa at maghatid ng mga kuwentong magpapasaya at magpapaantig sa inyong mga puso. Mula sa kaibuturan ng aking puso — maraming, maraming salamat po! Kayo ang dahilan kung bakit patuloy akong sumusulat at nangangarap.

“Hindi mo pinaghirapan dahil nagbasa ka lang naman ng mga libro. Sigurado ako na madaming libro sa kwarto mo at binabasa mo ‘yun palagi kaya hindi mo ‘yun pinaghirapan.” “Magbasa ka ng libro para magkalaman naman ‘yang utak mo.” ”Tamad ako magbasa. Hindi ako mahilig sa mga gan’yan.”