Quotes About Walking Alone Novels & Stories

Tumalikod na ako at nagsimulang maglakad paalis. “Buti nalang walang ibang nakarinig. He just made my heart broke!” bulong ko sa sarili. Nagpatuloy ako sa paglalakad kahit 'di ko alam kung saan ako pupunta. This is the first time I'm going somewhere alone. Nasanay akong may makasama palagi. I'm dependent on kuya Lucky and Hope. Sa totoo lang hindi ko kayang mag-isa. I'm afraid to be alone.

Napahawak ako ng mahigpit sa aking palda. I gritted my teeth. "Ma'am, wala naman po sigurong problema kung tahimik po akong tao at wala pong kaibigan. Gusto ko po na walang gumagambala sa akin. I'm always alone and I'm used to it." "Arielle, you're not alone. Ikaw lang ang nag-iisip niyan. You're locking yourself out. You think na tinalikuran ka na ng lahat ng tao, that everyone around will betray you."

Pagkatapos noon ay nagpatuloy na lang ako sa paglalakad ng hindi alam kung saan ba ang patutunguhan ko. Naglakad- lakad lang ako habang lumilingon- lingon sa paligid. Pero hindi rin ako nagtagal sa paglilibot dahil bigla lang sumama ang pakiramdam ko. Ganito ba talaga kapag itinadhana kang maging single habang buhay? Oo na, alam kong single ako. Pero huwag niyo namang isampal sa akin ang katotohanan!

They glowed like a cruel joke, a reminder of everything he just lost. Humugot siya ng malalim na hininga. Tinungga ang natitirang laman ng kanyang wine glass, pagkatapos ay marahang ibinaba ito sa pinakamalapit na mesa. He didn’t care about the people inside, or the music, or the extravagance. He walked away from it all. Sa bawat hakbang niya sa gitna ng mga tao—mga bisitang balot sa designer gowns at mamahaling perfume—he felt more alone.

You know nothing about the AUTHORS private personal life and you don't even know who is the Author, indeed. This message is in general, just thoughts nothing hates. I felt sad, disappointed and felling low right now. I'm under pressure, real quick. PARDON. Pardon me if you find this message ungrateful or something. I'm sorry to disappointed you if can't be like the author you admire because. . . I have this motto. “I NEVER WALK TO ANYONE SHADOW. I CAN BE WHAT I WANT TO BE, NOT ANYONE WANTS ME TO BE.”

Kumawala ako sa kanya ngunit hinigpitan naman n'ya ang pagakaka-kapit sa 'kin. "B-bitiwan mo 'ko... Nakakahiya sa mga tao, pinagtitinginan tayo." Paanas ko sa kanya. "Be still. You may bump to anyone if I let you walk alone." Wika n'ya na tila hindi alintana ang mga tingin ng mga tao sa paligid.

Nagpatuloy lamang siya sa paglalakad hanggang sa may magsalita sa kanyang likuran. “Do you think you’re in a movie?” Bliss halted and turned to face the person who spoke. Agad na nasira ang mood niya. Hindi ba siya nito tatantanan? “Ano na naman bang gusto mo? Sinusundan mo ba ako?” “Why would I?” Umismid ito sa kanya. “Why are walking alone? What the hell is your problem?” Inismiran niya rin ito. “Masama bang maglakad dito nang mag-isa? Am I not allowed to walk along the shore alone?”

nahihiyang sambit ko. For a moment… tahimik kaming dalawa. Then he asked casually, “You’re alone today?” Tumango ako. “Opo.” “Jacob Aldeguire let you wander around alone?” bahagya niyang komento. Napakurap ako. “He didn’t exactly let me,” sagot ko. “I just came out for a bit.” He studied my face again. And something in his expression softened. "Dapat ay samahan kana niya sa susunod. It's really not a good thing for a woman like you to go somewhere.. especially when you're alone," paalala niya, ramdam ko ang bahagyang inis sa kanyang tono.

Naramdaman niya ang pagngiti nito sa kanyang balat. Heaven! It feels right to be in his arms. *************************************** “The hardest part about walking away from someone is when you realize that no matter how slow you go, that someone will never run after you. - Bethany Megan I tried but I can't. - Martin 306 crying emojis, 10 thumbs down, 5 likes and 441 care emojis. 'Sa akin ka na lang' 'Ouch, bakit parang tagos sa puso?' 'Ako na lang kasi, nagpiprisinta na oh.'

tanong nito. "Tsee! Kong ayaw mo ako na lang mag-isa. Bahala ka dyan sa buhay mo." inis na wika ko sabay walk-out. Sa daan panay bulong bulong ko. "Hmmm! Pasabi sabing sasamahan ako tapos nga nga pala. Kainis!