Quotes About Wasting Time Novels & Stories

“Time is free, but it’s priceless. You can’t own it, but you can use it. You can’t keep it, but you can spend it. Once you’ve lost it, you can never get it back.” — Harvey MacKay "Hello... is anyone here?" "Can someone hear me?"

she said while smiling at him. Hindi siya umiimik. Napatitig lang siya sa magandang mukha ng babae. "Life is short and we can't predict when we are going to leave this world. So, we should not waste our precious time. We should spend it on those people we love. We should always express our feelings. We should show them that we care and we love them," she added.

Hindi gumana ang pagmamatigas niya kaya naman susubukan niyang umapila ng may pagpapakumbaba. Agad niyang pinalambot ang linya ng kanyang mukha, at sa mababang tinig ay sinabi, “You know how busy I am these days. Wala akong dapat sayangin na oras. I should seize every minute that counts. I have my deadlines and ideas are just pouring in my mind at this moment. You know the flow of my work. Can’t you just be more understanding?”

“Wag na wag mo sa aking sasabihin na negosyo mo na naman ang aatupagin mo! Kahit nga si Papa God nagpahinga. Ikaw? Tao ka pa ba?” “Yap, tao ako. But I am not a God. The time flies Zhia and I am the pilot of my Company. Tough times create tough people and Good things take time. Put this on your mind Zhia. Some people wait for a miracle to start living their lives happily. Others, use that time and create the miracle themselves. Time doesn't wait on anyone.” Seryoso niyang sabi sa akin na tuluyan na talaga niyang ikinatalikod at pumunta ng banyo. Siguro tinatawag na siya ng kalikasan. Pero bakit yung mga sinabi niya kanina tinamaan ako bigla. Ano nga ba ang ginagawa ko sa oras ko?

“Just to make everything clear. I will not do that cheap thing. I just saw that and took a peek. I don't know who the fool is wasting his time on that." “Hindi ka nakakatuwa, ah? Hindi ka nawawalan ng panlalait sa tuwing sumasagot. Hindi ka ba marunong sumagot nang diretso at sakto? Parang hirap na hirap ka pang magtagalog.” Umiling naman siya. “Up to you. Waste of time." Aniya pa bago ako iwan uli. Ang lakas ng hangin na dala niya. Siya pa itong may ganang mang-iwan, sino ba siya sa akala niya?

"Waste of my time, mas marami pang mahahalaga kaysa makipag plastikan sa babaeng iyon.” Talaga ba? Waste of time rin naman ang makasama s'ya. Dahil nagagawa pa niyang isingit ang pakikikantunan dahil sa pagiging dakilang m*****g n'ya. Napakasimple lang naman pwede namang hindi sya pumunta. Madalas naman siyang gumawa ng dahilan at sa akin umaasa. Magaling ako sa pag ha-handle kapag ayaw niyang pumunta at wala talaga s'ya sa mood.

"Damn! I don't know why I'm wasting my time on you." "Ano?? Pwedeng-pwede ka namang umalis kong ayaw mong maaksaya yang oras mo sakin, hindi ko naman sinabing kausapin mo ako at sayangin mo yang oras mo. Ikaw mismo ang humila sa kamay ko at dinala dito!" "That's why I'm asking myself, why?!" He sarcastically said.

One of the most challenging difficulties we might face in life is realizing how little time we frequently have to spend in some of life's greatest moments. It's at times like this that you wish your train was delayed, or that his grin might last just a little longer, or that he would reconsider going after all.

I won't stoop down on her level. “Why? Are you threatened?” Walang emosyong saad ko pabalik. Ramdam kong natigilan ito at may sasabihin pa sana ngunit hindi ko siya pinagbigyan ng pagkakataon. Tinalikuran ko na kaagad siya. Masasayang lang ang oras at enerhiya ko sa kaniya. If you're busy, time is faster than you could imagine. If you're not, it is slower than a crawling turtle. Fortunately, busy ako masyado sa trabaho these past few days kaya siguro sobrang bilis ng oras. It's a good thing though!

“Wala iyan sa tagal o ikli ng pagsasama niyo. Kung talagang kagusto-gusto sa paningin mo ang isang tao, mawawala ang sense of time dyan. Hindi mo namamalayan na kahit maikli pa lang ang panahon na magkasama kayo, nahuhulog ka na pala dahil sa dami ng kabutihang nagawa niya para sa iyo.” Napangiti ako. “Hindi kwestiyonable ang oras?” Umiling si mama. “Kahit kailan ay hindi naging hadlang ang oras para sa pagmamahalan ng dalawang tao. Oo, magiging kontrabida man ito sa kalagitnaan ng relasyon niyo dahil ito ang susubok ng tatag niyong dalawa, pero lumilipas din naman, hindi ba? Sa huli, patuloy pa ring tatakbo ang oras at ang dapat mo na lang gawin ay hayaan ito at manatili sa kasalukuyan . Ti