Novel & Cerita Quotes For Lazy People

"Ang mga tao talaga ang hilig mag self-pity, ang hilig mainggit. Marami silang bagay na gusto na hindi naman para sa kanila. At pag hindi nila nakuha, kung sinu-sino ang sisihin. Hindi nila naisip na may darating naman na bagay na nakalaan sa kanila. Sadyang ang impatient lang nila mag-antay. Ni hindi man maging masaya kung ano ang nasa kanyang harapan." Hindi magawang sumagot ni jean tila ay natameme na naman ako sa kanya. Kadalasan ay wala akong sense kausap pero pag bumanat siya ng ganyan, hindi niya na magawang kontrahin pa. “ Tama naman ikaw . Sapul na sapul ang sinasabi mo.. Lahat ng tao nag mamadali sa happy ending nila.” sagot nito at tila nalungkot.

"I'm just kidding. Masyado ka kasing seryoso." "Do you think I have time to joke around?" "Oo nga pala. Ang motto mo sa buhay ay time is gold. At wala nang ibang nasa isip mo kundi ang magpayaman." "At least you know. Sa dami ng bibig na nakaasa sa akin at bulsa na dapat kong lamanan, may oras pa kaya ako para sa leisure? Or even to rest in a full day?" "Kaya nga mahal na mahal na kita, Kuya."

Hindi gumana ang pagmamatigas niya kaya naman susubukan niyang umapila ng may pagpapakumbaba. Agad niyang pinalambot ang linya ng kanyang mukha, at sa mababang tinig ay sinabi, “You know how busy I am these days. Wala akong dapat sayangin na oras. I should seize every minute that counts. I have my deadlines and ideas are just pouring in my mind at this moment. You know the flow of my work. Can’t you just be more understanding?”

Napakunot naman ang noo nito saka napasimangot na parang hindi nagugustuhan ang narinig. "Hep hep! Yan ang huwag na huwag mong gagawin okay? Anong akala mo sayo charity? Hindi kita jinowa para gawing piggy bank ano. Tsaaka never in my life na umasa sa iba dahil sanay naman akong magtrabaho. Malakas na malakas pa ako kaya hindi pwedeng basta na lamang ako tumanggap ng libre." Palatak nito.

Mayaman na walang magawa sa buhay nila kundi hubaran ang mga taong mahihirap! “They are poor because they take their time for granted. Yung matanda, anong ginawa niya noong bata pa? At may kakayanan ang katawan niya? Mayaman man o mahirap, pare-pareho tayo Zhia may dalawampung –apat na oras!”

Gulat kong nalingon ang nagsalitang si Laze na hindi mahihimigan ng galit o ano mang emosyon. "Pwede ba Laze? Huwag kang makialam rito—" "You should buy a brain with that few penny of yours, maybe you'll be an architect." Napalunok ako ng matigilan ang lalake at wala ng iba pang masabi. "Stupid college students." Sinulyapan ni Laze ang mga grupo bago niya ako tinignan at tsaka niya ako tinalikuran upang bumalik sa kinauupuan niya.

Akala mo naman ay kung sino silang mababait at malilinis, e baka nga kasing pangit ng mga mukha nila ang buhay nila. Why can’t people mind their own business? Ba’t kailangan nila palaging nangingialam ng buhay ng may buhay? Wala ba silang sariling buhay na dapat nilang mas atupagin kaysa pakialaman ako at ang mga desisyon ko? Stupid people and their peanut sized brain. I sighed loudly. There is no use to stress myself over this kind of people. Hindi na sila magbabago pa.

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

I said slowly. "Even we have not splendid life before. But never lose hope, never give up and never felt unqualified. Instead, we make it all an inspiration and motivation to pursue our dreams." l continued. "Even people may drag us down but do not be shaken. We believe and exist for those people who loves and believe in us. No matter how darks our world just still keep shining." After I said those words they gave a big applause. Wala akong ibang narinig kundi ang malakas na palakpakan nila.

dagdag niya habang nakatingin sa mga batang nagtatawanan, “kung masama kang tao, hindi ka gugustuhin ng mga batang ‘yan.” Napatahimik ako saka napamura sa aking isipan. Bakit ba parang mas tumatama mga simpleng salita niya kaysa sa mga sweet quotes sa internet? Napailing ako saka pilit na ngumisi. “Wow,” sambit ko. “Deep.” Bahagya siyang napangisi. “You started it.” “Pero seryoso…” bulong ko habang nakatingin sa kanya. “Hindi ka nawe-weirdohan?”