Quotes For Lazy People の小説・ストーリー

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”

Pero sa gabing iyon, nang magsalita siya at ilahad ang kanyang mungkahi, wala akong nagawa kundi tumango at pumayag. Siguro dahil sa sobrang pagod. I’m tired—pagod na pagod na akong maging laging matatag, laging handang lumaban, at laging may dalang mabigat na pangalan na inaasahan ng lahat na panatilihin kong mataas at walang bahid ng kahinaan. Masyado na akong nalulunod sa mga numero, kontrata, pagpupulong, at sa imahe ng pagiging matagumpay na negosyante. Minsan, naiisip ko lang: kailan naman ako magiging simpleng tao? Yung taong hindi kailangang laging mag-isip ng estratehiya, yung taong pwedeng magpadala lang sa nararamdaman nang walang takot na masira ang reputasyon.

Hindi ko naman sinasabi na mga irresponsible kami sadyang alam lang namin Ang pag kakaiba Ng responsibility at Happiness. Kaya nga madalas na kami Ang mga Walang pera pero kami pa grabe mag travel yong para bang 'easy go lucky person kami tapos pag naubos na Ang budget trabaho na Naman ulit. Hahaha nakakatawang isipin pero that's reality. So ayon at dahil nasa ibang bansa ako di uso Dito Ang kukupad kupad dahil mahalaga Ang bawat segundo nila ika nga "Time is Gold " Yan ang paniniwala nila.

"I don't know. Maybe like Mommy?" He laughed. "Being a psychiatrist is boring, Dave. You know how annoying it is to talk with crazy people, right?" I frowned. "Yeah! It's so annoying to talk to stupid and idiot people!" Muli siyang tumawa at tinapik ako sa balikat. "People may be stupid and idiot, but when they need help, don't hesitate to give. This world has a lot of cruelty, Dave. But you can't just separate yourself from others. Instead of doing that, make something that could change them and the situation. Don't ever give up on things. God won't give you a problem that you can't solve. So as long as you stand, as long as you're alive and can fight, don't give up. If you're annoyed by ho

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

“Hahaha. Sabi ko sayo mahilig ako mag-dig ng information. Ngunit di naman ako gaano kaprangka dahil dinadaan ko sa metaphor, personification at hyperbole. Ahahaha. Gusto mo maging writer?” Napailing na lang ako. “Hindi po malawak ang imagination ko.” “Hahaha. Yan ang mga sinasabi ng mga taong tinatalikuran ang kanilang imahinasyon. Hinahayaan ngang tubuan ng damo. Hangang sa maging totoo nga ang sinabi nilang hindi malawak ang imagination nila. Haist. Minsan ang kwento Missamy, nakukuha yan sa mga experience na nangyayari sa atin. Yung sakit. Pananapak ng pagkatao mo at iniwan ka ng iniirog mo. Ahahaha. Mga dinadanas na pamamalupit sa ibang tao o kung minsan sa sariling pamilya. Yun ang tumu

Ang mga katulad nitong mabait at magalang sa mga customers ang empleyado na kailangan ng mall. "Huwag ka ngang pabida, Irish. Kung gusto mo silang asikasuhin ay ikaw na lang. Ayokong magsayang ng oras sa mga taong wala naman akong mapapala. Tingnan mo nga ang hitsura nila. Mukhang hindi nila afford bumili ng kahit isang gamit sa store natin pero ang lakas ng loob nilang pumasok dito," inis na wika ni Lazy kay Irish.

"Ang mga tao talaga ang hilig mag self-pity, ang hilig mainggit. Marami silang bagay na gusto na hindi naman para sa kanila. At pag hindi nila nakuha, kung sinu-sino ang sisihin. Hindi nila naisip na may darating naman na bagay na nakalaan sa kanila. Sadyang ang impatient lang nila mag-antay. Ni hindi man maging masaya kung ano ang nasa kanyang harapan." Hindi magawang sumagot ni jean tila ay natameme na naman ako sa kanya. Kadalasan ay wala akong sense kausap pero pag bumanat siya ng ganyan, hindi niya na magawang kontrahin pa. “ Tama naman ikaw . Sapul na sapul ang sinasabi mo.. Lahat ng tao nag mamadali sa happy ending nila.” sagot nito at tila nalungkot.

"I'm just kidding. Masyado ka kasing seryoso." "Do you think I have time to joke around?" "Oo nga pala. Ang motto mo sa buhay ay time is gold. At wala nang ibang nasa isip mo kundi ang magpayaman." "At least you know. Sa dami ng bibig na nakaasa sa akin at bulsa na dapat kong lamanan, may oras pa kaya ako para sa leisure? Or even to rest in a full day?" "Kaya nga mahal na mahal na kita, Kuya."