Quotes For Special Person 소설 & 이야기

Pero hindi ko rin maintindihan dahil malakas ang nararamdaman kong parang koneksyon habang hinahawakan ko ang bulaklak na ito na mayroong isang fortune cookie na nakatali sa stem gamit ang isang ribbon. "Interesting..." napangiti ako habang tinititigan pa rin ito. "Go ahead, make a wish or question something you want to be answered, or if you just want to feel motivated," she covered her mouth with her hand then she whispered, "Sometimes it's just random quotes I found on the internet, but the good thing is, people loved it. Sometimes people like us just need a sign to do or start something. Maybe you or someone you knew needs it, so open the cookie, see it for yourself," aniya sabay kindat

Umirap ako tila napakalaking kasalanan ang hindi pagtawag sa kanya sa endearment na naisip niya. Inilingan ko na lang siya tsaka wala sa sariling inabot ang pisnge niya upang haplusin ito kasabay ng paggalaw ng aming mga paa upang sabayan ang malumanay na tugtog ng kanta. "I know it's my birthday, but I want it to be not just my special day but also to be your special day. I want us to cherish this day." ani Zach at dahan-dahang hinalikan ang aking noo.

"Who?" Nag-iwas ako ng tingin at ngumiti na lang, "A special someone to me." Sagot ko na lang. Hindi na siya nagsalita pa na ikina-pagpasalamat ko. Ayoko na kasing pag-usapan pa. Masaya na siya sa iba, eh. Baka nga hindi na niya ako naaalala. Ang sheket.

Siya rin ay isang tao na may malalim na pagmamahal at malasakit, at ang mga simpleng gesture tulad ng pagbigay ng bulaklak ay nagpapaalala sa akin kung gaano siya ka-special. “I never thought you’d do something like this,” I said, my voice soft with emotion as I took the bouquet from him. “Thank you, Drack. These are beautiful.” “I know how much you love roses. And I know how hard things have been lately,” he replied. “But no matter what happens, I’ll always be here. I’ll always fight for us.”

aniya na ikinaharap ko sa kaniya na may asar na ngiti na naka ukit sa labi. "Really? I'm important? Special to you? Ow! Alam mo ba kong anong araw ngayon? Sympre hindi! Rem it's our first anniversary! Now tell me am I important? Special? Rem if I am. Kahit inuwi mo man lang ako ng maaga para sabay tayong mag dinner. Kahit do'n man lang maramdaman ko na special at importante ako sayo."

Nagulat naman ako sa sinabi n'ya “Hindi para saakin? Kung ganon kanino?” Umiling naman s'ya sa tinanong ko. “Hindi mo pwedeng malaman basta meron akong special someone kaya malabong may gusto ako sayo Katanaya”

Ang sakit isipin na kung sino pa yung inaakala mong magpo-protekta sayo siya pa ang mang--iwan sayo sa bandang huli. Marahas kong pinalis ang mga luha sa pisngi ko saka mapakla akong ngumiti sa kanya. " How could you say that I am someone special to you when you abandoned me. Is that how you treat someone who mean special to you? Kung totoong mahalaga ako sa 'yo hindi mo ako iniwan. I don't think I am that special to you Mister, because if I am, you should have not left me that night."

kapag kasi parati, baka wala nang excitement, baka hindi na niya maramdaman ng tunay iyong mga salitang iyon kasi araw-araw niyang maririnig. So, it’s good to somehow make the person feel the longing. Kaya ngayon, gets ko na iyong sinabing phrase ng teacher ko dati noong high school ako na, absence is to love what wind is to fire; it extinguishes the small, it inflames the great. Kaya minsan, kailangan lang magpa-miss ng isang tao. But now, I felt like I have to say it to him how special he is to me, how he brings colors, and how I love him. He deserves to know that.

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

Tumawa lang ito sa akin saka napailing-iling. "Ate, totoo nga. Kaya makinig ka sakin, sinabi lang iyon ng teacher namin sa personal development. Ano ka ba." wika pa niya sa akin. Inirapan ko lang siya saka muling nag-isip. "Ate what if, magbigay ka ng simpleng bagay. Yung maaalala ka talaga niya kahit saan siya magpunta. Pwede ka namang magbigay ng special at simple gift. Total, hindi ka naman gipit ate sa pambili. Ganun na lang. Kung mahihiya ka sa darating na birthday party niya kasi dadalo mga kaibigan at mga reporters, pwede kang magbigay ng super special at ang isa naman ay simple lang. Kapag dadalawa na lang kayo." mas lalong lumalim ang aking iniisip dahil naalala kong dadating ang mg