Novel & Cerita Quotes For Special Person

"You are special to my heart, Maxine." Hindi ko maiwasang hindi mapangiti dahil sa aking narinig. O 'di ba? Espesyal raw ako sa puso n'ya! Nakagat ko ang aking labi dahil hindi ko maiwasang hindi lumawak ang aking ngiti! "As long as we are happy, you don't need to matter what other people say about us. I'm happy to be with you,"

sabi niya at nasapo ang kanyang noo. "Why? Am I really that special? Tsss.." tugon ko at tumayo mula sa kama. "Hello? Anniversary ng pinsan mo ngayon, and I never said that you're that special, tse! Kung hindi ka lang talaga—hay naku! Bilisan mo na diyan, at hinihintay ka na roon ng pinsan mo," mataray niyang sabi sa akin at umupo sa couch.

Lumingon nyang sabi sakin kaya kakamot kamot naman akong nagsalita. " pwede ba?" Nahihiyang tanong ko pa. Ngumiti naman ito ulit sakin. " of course." Sabi pa nya kaya ngumiti ako. Oh. Sya na yung magsasabi ah? Di ko sya pinilit? At lalong di ko sya tinanong! " its because of someone. Someone who is so special to me." Umpisa nya ng kwento kaya tahimik lang akong nakikinig. Special someone? ah !

"Of course not! Hindi kita bibigyan ng reject na gift. You doesn't deserve to receive a rubbish stone as a gift. Never, Erie." Humaba ng husto ang nguso niya, gano'n pa rin katalim ang tingin niya sa 'kin. "Bakit ba may paregalo kang ganap ngayon? Hindi ko naman birthday, hindi pa naman pasko para mag-exchange gift tayo." "Wala... I just want to spoil my special person." I shrugged.

Simple lang naman ang rule ni Vito sa buhay bilang kaibigan nina Cassian, Mathias, at Austin… ang maging supporter ng mga ito sa kung sinong mamahalin at sa kung anong business na gagawin. “Special…” ulit ni Cassian sa salita at napangisi rin. A lopsided grin. “That could be it. Just special. You know that I’m not a bad person, bud, right? Syempre sa dalawang taon ba namang kasama ko si Ember mula nang magising ako sa coma ay normal na naging espesyal na siya sa akin kahit paano. Nakasanayan ko na ang presensya niya lalo na at lagi kong iniisip noon kung bakit siya pumayag pakasal sa akin kahit alam naman niyang si Lauren ang mahal ko.”

Pero hindi ko rin maintindihan dahil malakas ang nararamdaman kong parang koneksyon habang hinahawakan ko ang bulaklak na ito na mayroong isang fortune cookie na nakatali sa stem gamit ang isang ribbon. "Interesting..." napangiti ako habang tinititigan pa rin ito. "Go ahead, make a wish or question something you want to be answered, or if you just want to feel motivated," she covered her mouth with her hand then she whispered, "Sometimes it's just random quotes I found on the internet, but the good thing is, people loved it. Sometimes people like us just need a sign to do or start something. Maybe you or someone you knew needs it, so open the cookie, see it for yourself," aniya sabay kindat

Umirap ako tila napakalaking kasalanan ang hindi pagtawag sa kanya sa endearment na naisip niya. Inilingan ko na lang siya tsaka wala sa sariling inabot ang pisnge niya upang haplusin ito kasabay ng paggalaw ng aming mga paa upang sabayan ang malumanay na tugtog ng kanta. "I know it's my birthday, but I want it to be not just my special day but also to be your special day. I want us to cherish this day." ani Zach at dahan-dahang hinalikan ang aking noo.

"Who?" Nag-iwas ako ng tingin at ngumiti na lang, "A special someone to me." Sagot ko na lang. Hindi na siya nagsalita pa na ikina-pagpasalamat ko. Ayoko na kasing pag-usapan pa. Masaya na siya sa iba, eh. Baka nga hindi na niya ako naaalala. Ang sheket.

Siya rin ay isang tao na may malalim na pagmamahal at malasakit, at ang mga simpleng gesture tulad ng pagbigay ng bulaklak ay nagpapaalala sa akin kung gaano siya ka-special. “I never thought you’d do something like this,” I said, my voice soft with emotion as I took the bouquet from him. “Thank you, Drack. These are beautiful.” “I know how much you love roses. And I know how hard things have been lately,” he replied. “But no matter what happens, I’ll always be here. I’ll always fight for us.”

aniya na ikinaharap ko sa kaniya na may asar na ngiti na naka ukit sa labi. "Really? I'm important? Special to you? Ow! Alam mo ba kong anong araw ngayon? Sympre hindi! Rem it's our first anniversary! Now tell me am I important? Special? Rem if I am. Kahit inuwi mo man lang ako ng maaga para sabay tayong mag dinner. Kahit do'n man lang maramdaman ko na special at importante ako sayo."