Quotes From The Heart の小説・ストーリー

Halos mapaliyad ako nang maramdaman ang pagkalat ng kuryente sa aking buong likod. Na dumaloy sa aking batok at buong mukha. I felt paralyzed just by his light touch. And that's not the end. I almost shiver when I hear his low but hard baritone voice. "First runner up isn't bad. Congratulations, you did great!"

The guard gladly opened the gate para makapasok kami. Pagka park ng kotse ay lumabas ako at tumakbo agad sa kwarto. I locked the door. Ayokong may makausap. Gusto kong mapag-isa. *knock knock* "Besh I'm here. Don't harm yourself. Makikinig ako. Andito lang ako hindi kita iiwan."

Kaya pinili niyang mabuhay at magpakatatag. Mula sa liwanag hanggang sa kadiliman, natuto siyang masanay. Ngayon, sa paggamit ng kanyang puso para “makakita,” napansin niyang mas malinaw niyang nakikita ang tunay na damdamin ng mga tao. Minsan, ang puso ng tao ay mas nakakatakot pa kaysa sa mga multo. Nalungkot si Alex at sinabi, “Napaka-advance na ng medisina ngayon. Kung may pagkakataon ka, subukan mong ipagamot ang mga mata mo. Baka muli mong makita ang liwanag.”

Ang tibok ng puso niyang parang kasabay ng sa akin. Hanggang sa nagtama ang mga mata namin. Isang iglap lang ‘yon pero parang huminto ang mundo ko lalo. At bago pa ako makapagsalita, bumaba ang mukha niya. Nanlambot ang mga tuhod ko hanggang sa namalayan ko na lang na natulala ako sa kawalan ng sa isang iglap ay magkadikit na ang mga labi namin. He’s kissing me.

He smiled “She'll not going to like you back. You'll just gonna waste your time. So, why don't you just find another woman to love?” Sambit nito “Nah, Heart can't be taught who'll it love and not and I'm only interested to her. Beside, masyado pang maaga para sabihin na wala ako sa kan'yang pag-asa.” He replied tsaka muling ngumiti ng malapad “I'll make her fall for me no matter what. You will support me, right?”

Sabay kindat. Paki pulot nga po ng puso ko, mukhang nakawala sa hawla eh! Naramdaman ko na naman ulit ang pag init ng aking pisngi na sigurado akong kasing pula na ng kamatis ngayon. Iba ang isang Lucas, shutek!

Ikakasal na pala ito? Kinapa niya ang kanyang bandang puso. "Okay ka lang heart? Maging matatag ka, ha? Wala na tayong magagawa. Siguro nga, hindi talaga kami para sa isa't isa. Sana hindi matuloy ang kasal nila. Alam kong mali ang sabihin ko ito, pero iyon ang nais sabihin mo, hindi ba, heart?" Damn! Naisip tuloy ni Gretel, kulang na lang magpatingin na rin yata siya sa psychiatrist.

It's amazing how you Can speak right to my heart. Without saying a word You can light up the dark. Try as I may, I could never explain What I hear when you don't say a thing. Nagtilian ang mga fans sa studio. Lalo na nang si Hugh ang magsimula. Bawat nota ay parang tinataga sa puso ni Ashley—hindi dahil masakit, kundi dahil sobrang totoo. Kinoro naman ng tatlo ang chorus:

O hatid sa buhay ko'y sumpa? "Tumitibok-tibok ka lang kaya huwag mong isiping lahat ng bagay ay iyong isinasaalang-alang!" giit ni Mindy at ginawaran ng isang malutong na sampal si Heart sa kanang pisngi. "Huwag kang magmarunong!" segunda ni Heart at itinulak ito nang malakas hanggang sa mapaupo sa sahig. "Hindi por que bumilis lang ang tibok ng puso mo'y mahal mo na ang isang tao," turan ni Mindy sabay hablot sa buhok ni Heart at nagpagulong-gulong sila sa sahig.

Cris speaking with a soft voice, with a pleasing tone in each sentence he blow. "I am sorry. I have only one heart and that heart is always belong to my first love. You might have me tonight. You can do whatever you want to do to me but you will never ever have my heart. My first love will be my last love till my last breath." Zyke said with a guilty tone. His voice is so soft. He bow his head and the tears started to pour like a spring.