Novel & Cerita Quotes On Acceptance

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

"Ipakita mo muna na isa kang ulirang asawa. Asikasuhin mo sya, ipagluto mo o kung ano. Pag nagbago ang pagtingin nya sayo, edi go! Pero kung hindi, palayain mo na sya. Hindi naman kaduwagan kung susukuan mo ang isang tao Jih. Hindi rin naman sa lahat ng oras kailangan nating ipaglaban nating ang taong mahal natin lalo na kung nasa maling sitwasyon. Kailangan din nating matutong magpalaya para makawala na rin tayo sa bagay na nakakasakit sa atin. Acceptance lang ang kailangan natin kung minsan. Pag natanggap mo na sa sarili mo na hindi kayo para sa isa't isa , pati puso mo makakaramdam ng kalayaan" mahabang payo ni Trina sa akin. May punto nga naman sya pero ngayon pa ba ako magpaparaya kung

“Josh, iniwan na ako ni daddy. I don’t think I can live without him.” “Of course, you can. I know you can. At nandito ako para tulungan ka. You might think right now that your world will stop without his presence, but trust me, it won’t.” bulong niya at saka pinunasan ang mga luha ko using his thumb. “People come and go, and no matter how much we love them, we can’t hold on forever. All of us will eventually leave this world one way or another, and the only thing we can really do is learn to accept that fact. Alam kong masakit, but that’s how life teaches us to grow and move forward.”

“How may I help you?” Umawang ang labi nito sa dire-diretso kong tanong. Tahimik na lang akong napailing at huminga nang malalim. “Teach me how to move on from them then, because it’s so hard to forget them,” mahinang saad ko, tapos nalungkot na naman. “Bro, hindi mo naman sila kailangang kalimutan eh. You just have to accept, know the word acceptance,” ani Carlo at naupo kaya naman huminga ako nang malalim.

At matagal ko nang piniling maging malaya. “Hindi kita kinamumuhian, Edison,” sabi ko nang mahinahon. “Pero hindi na rin kita mahal sa paraang dati.” May bahagyang paggalaw sa panga niya—parang tinatanggap ang hatol. “Alam ko,” sagot niya. At sa unang pagkakataon, hindi iyon pagtanggi. Hindi iyon laban. Acceptance. “Masaya ka ba?” tanong niya, hindi bilang dating kasintahan—kundi bilang taong minsang naging bahagi ng buhay ko.

Kaya naman pala kayo walang Peace of Mind dahil sa pag-aalala na baka may lumamang na isa. Minsan ang importante sa mundong ito ay yung tinatawag na acceptance. Tangap mo kung sino ka. Tangap mo kung anong meron sayo. Tangap mo ang katotohanan na hindi lahat ng tao magtitiwala sayo. Kagaya nga ng sabi ni Kuya sa akin. Nang makababa kami, pumunta sa dining area. Wow. Mapapawow ka na lang talaga sa laki ng chandelier at mga kagamitan nila.

Ngumiti ako sa kanya, saka ko hinawakan ng dalawa kong kamay ang malalaki niyang kamay. “Saka, simple life doesn't mean turning your back on your real life, right? It's living the life you wanted, even if there are some things you can't change. Iyon ang buhay na gusto ko, Uno. You don’t need to change anything in your life, para lang maging karapat-dapat sa’kin. Love is acceptance, Uno. Love is loving someone, may it be the best version or not,” I answered. I smile and then a smile finally formed on his lips. His precious, million-dollar smile.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Ibig sabihin may pinagmanahan pala talaga siya. “You don’t have to change yourself, son. Let love accept your true personality. Mas lalong mahirap na mabulag siya ng kasinungalingan at sa huli iwan ka rin niya kapag nalaman niya ang totoo tungkol sa’yo. And it’s important to open up yourself, lessen the pride and stop battling with yourself. You’ll die a loner like me if you won’t do it. Love is acceptance, love forgives your mistakes and love makes you reveal who you really are. And I believe that you are a good person.” Patuloy pa nito na pinakinggan lang niya.