Quotes On Chess Novels & Stories

Naisip ko baka mas maging inspired akong maglaro ng chess at 3-move-checkmate ang magiging result bawat round. Naisip ko din na baka pumasok sa isip ko ang mukha niya sa bawat chess piece ng opponent ko kaya hindi ko pwedeng kainin. Napaka-supportive ni Maya sa akin kapag oras na ng Chess tournament ko. Tinitiyak niyang hindi sabay ang volleyball tournament nya at chess tournament ko. Well, ganun din naman ako sa kanya, at alam na yan ng mga class advisers namin.

Tagos-tagusan ba. Parang papel lang na tinusok ng matalim na bagay at napunit. "This is just a part of my game, Aileen." nararamdaman kong papalapit ito sa akin. "a chess game, where's the King is the most important. And I am that. And you are just one part of my chess pieces, and..." tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa. "thank you for you body, I enjoy it." nanlaking mga mata, lumapat ang palad ko sa pisngi niya.

“Kaya ko nang talunin ka.” “Tsk.” “Yung hamon mo sa akin.” “Tungkol saan?” Hindi parin iminumulat ni Gabriel ang kanyang mga mata. “Tungkol sa larong chess? Alam kong matatalo na kita.” Napa-ismid si Gabriel. Saka iminulat ang kanyang mga mata. Nakatitig sa kisame… “At alam mo ang ibig sabihin kapag natalo kita.”

Tsk! Hay naku, dapat ginagawa niya ngayon yung hanapan ako ng maayos na babae. Tsk. Napailing na lamang ako. Hindi yun hinahanap. Kusa yun na dumarating. Bakit ko nga ba susukuan ang natitira kong dalawang pawn sa chessboard na meron ako. Hindi pa naman checkmate diba? I’m the king and I can do an extraordinary things than the pawns.

Kung hindi ka nakakakuha ng anumang award na Best Actor, walang sinuman ang pwede maging sapat na mahusay upang maging pinakamahusay na aktor. Ngumiti ng mahina si Thomas. Tumingin siya sa langit sa malayo at sinabing, “Sa chess competition na ito, ikaw at ako lang ang chess masters. Ang tunay na manlalaro ng chess ay sina Kerry at Laura. Sila magkapatid ang tunay na manlalaro sa chess competition na ito. Hindi ako nanalo, pero si Laura ang mananalo."

Isa itong mas malaking laro—isang chess match kung saan akala ng kalaban ay kontrolado nila ang board, hindi nila alam na matagal na pala silang na-checkmate. “Si Oscar Finch ay ‘aksidenteng’ napatay nang magtangkang manlaban,” patuloy ni Chanton, sinadyang idiin ang salitang aksidenteng na para bang may ibang kahulugan sa pagitan ng mga letra nito.

Ruiz kasama siya sa hinaharap. Ngunit sa hindi inaasahan, inilagay pa rin ni Mr. Ruiz ang piraso ng chess sa kabilang panig. "Hindi mo ba naiintindihan ang panonood ng chess nang walang sinasabi na kung anuman? Wala kang anumang common sense!" hindi magandang sambit nito sa kanya. Kinagat ni Tyson ang kanyang mga labi, "Lolo, hindi alam ni Diana ang mga ito."

"Hindi ko maintindihan." Tahimik na tumayo ang matanda. Lumapit siya sa malaking chessboard. Marahan niyang kinuha ang queen piece. "Si Sophia..." Mahina niyang sabi. "Ang reyna." Pagkatapos ay kinuha niya ang maliit na pawn. "Ito naman..." "Ang batang dinadala niya." Tahimik niyang inilapag ang pawn sa tabi ng queen. "Kapag may anak..."

Paraan din niya ang paglalaro ng chess para mawala sa isipan ni Yehudi ang gumala o lumabas. "You will never win against me Yehudi." Muling dumampot si Yehudi ng kalamansi. Maluha luha siya habang nginunguya ang maasim na prutas. Halos lumabas sa kaniyang bibig ang kaniyang laway. Napangisi si Cain. Muli silang naglaro. "Yehudi anong gagawin para mabihag mo ang reyna?"

Isa iyon sa dahilan kung bakit napagdesisyunan niyang sumali sa kompetisyon. Para iyong piyesa sa chess board na kahit kakaumpisa palang ng laro ay pwersado na kaagad siyang itira dahil alam niya na agad ang susunod na ititira ng kanyang kalaban. Naputol ang kanilang pag-uusap nang kumatok at pumasok ang katulong na inutusan ni Javier na kumuha ng maiinom. Wala itong anumang dala pabalik sa halip ay may pag-aalala sa ekspresyon ang mukha nito nang pumasok ito.