Quotes On Chess Novels & Stories

"Bakit mo ginawa iyon sa mga kalaro mo? Alam mong bawal ang manira ng pagtitiwala ng iba." Tumingin si Vlady nang diretso sa mga mata ni Vladimir. Sa loob ng ilang segundo, nagtagpo ang dalawang henerasyon ng kapangyarihan. "Sabi niyo po, ang mundo ay isang laro ng chess. Pinag-aaralan ko lang po kung paano gumagalaw ang mga piyesa. Mas madali silang kontrolin kapag natatakot sila."

She’s kind, but she’s naive. “Lulu, sa chess, ang pinakamahalagang piyesa ay ang King, pero ang pinakamaraming galaw ay nanggagaling sa mga Pawn,” bulong ko habang pinipiga ang dumi mula sa aking damit. “Let them look down on me. Let them think I’m broken.” Tumayo ako, bitbit ang basang sutla na tila isang mabigat na sumpa. We walked toward the Ranking Board. Sa gitna ng hall, nakapaskil ang mga mukha namin.

Tumango ito bago pinatakan muli ng halik ang aking noo. "Hindi magtatagal ay matatapos rin ang lahat, alam ko mahirap pero it would be worth it. But this war is not easy Yesha. Because we are both dealing with a demon. I might be one but he was more of that. And right now we should use our cards accordingly and effectively dahil ayaw kong sa huli matalo at mawalan. Because in this chess game I'm afraid that he might steal my queen. Dahil oras na maagaw niya ay babagsak na rin ang aking korona. I would never be a king Yesha if I'll lose you."

Alejandrino hindi kalayuan. "Kenneth, malaki ka na. Hindi na kita mapipigilan. Pero ang buhay ay parang isang larong chess, kapag nagawa mo na ang isang galaw, hindi mo na ito mababawi. Touch move, ika nga. Kaya dapat mong pag-isipang mabuti ang mga desisyon mo." Hawak ni Kenneth ang mangkok ng pampalusog na sabaw para sa matandang ginang, ngunit natigilan siya saglit, at nanatili sa ere ang kanyang kamay.

Ang paglalaro lamang ng chess kasama si Eleazer ang maaaring magpakaba sa kanya at masira ang kanyang utak. Manalo o matalo, ito ay lubos na kasiya-siya. Agad namang tumugon si Eleazer, "Okay." Hinawakan ni Xian ang kanyang ulo at nakangiting sinabi, "Kung gayon, maglaro kayo ng chess, tutulungan ko ang asawa ng master." "Pupunta rin ako..." Hindi na natapos ni Aimee ang kanyang sasabihin nang pigilan siya ni Eleazer.

Iilan na lang ang chess pieces ng prinsipe na isang pawn, dalawang knight, isang rook at isang queen. “Ikaw, gaano ka hindi kasigurado na hindi nila mababantayan ang kapatid ko?” balik na tanong ni King Arthur at nag-urong muli ng isang chess piece. Napaangat naman ng tingin si Prince Nathan sa katunggaling hari na seryoso ang reaksyon sa kanilang paglalaro ng chess.

Napatigil si Zarina at nanahimik na lang. “At ikaw,” sabay tingin sa apo niya, “Kung hindi dahil sa suporta ko at pagpilit sa mga magulang mo, hindi ka makakapaglaro ng chess. Ngayon, bakit sinusuway mo ang usapan natin?” Hindi nakapagsalita si Damian. Alam niyang tama ang sinabi ng lolo niya. “I’m old! Ito lang naman ang hiling ko…”

Nanatili itong kalmado, halos aliw na aliw pa nga sa hamon ng binata. “At least you’d be sitting at the table,” he replied softly, voice laced with conviction. “Do you know, Wade, ninety-nine percent ng tao sa mundo, ni hindi man lang kwalipikado para makaupo sa gano’ng klaseng lamesa.” He straightened, his posture sharp as a blade. “Chess player man o chess piece, basta nakaupo ka, may tsansa kang lumaban. May tsansa kang makuha lahat ng gusto mo. The seat itself is power.”

Walang pakialam na naglakad si Catherine papunta sa lalaki. Tila pamilyar ang babae sa chess. Gayunpaman, si Titus ay tila duating sa isang patay na posisyon sa laro. “Nakikipaglaro ako ng chess sa isang tao ngayon lang. Pakiusap na umisip ka ng paraan na makalabas para sa akin. Matatalo ako.” Ang azure na mga mata ni Titus ay naglabas ng diwa ng kawalan ng pag-asa. “Hindi ako magaling sa ganitong tipo ng chess.”

Ibinulong niya lang ang huling linya niya. Ang ibig niyang sabihin sa paglalaro ng chess ay ginagawa niya sa totoong buhay, kaya niyang gawin sa totoong buhay at umaktong siya ang lahat ng nasa chess, the king, the knight, the bishop, the rook and the pawn.