Quotes On Disaster Preparedness Novels & Stories

What the hell am I saying right now? I cleared my throat as I try to focus to my speech. "I care about your safety kaya naman hangga't hindi pa nae ensure na pwede kayong bumalik sa inyong tahanan ay manatili muna kayo sa mga prinepare namin ni Mayor na evacuation area." I continued. The people nodded. "At huwag ho kayong mag alala, I also care about making sure that opportunities and help will be equally distributed for each and everyone of you"

Kinalamay muna nito ang sarili, bago muli ako kausapin. "Pasensiya na, Darwin." Malumanay na muli ang tinig nito. Nagawa pa niyang haplusin ang balikat ko nang may karahanan. "Masyado lang talagang komplikado ngayong araw. Pakiramdam ko ay drain na drain ako. Kaya hindi ko maiwasan na magsungit." "Wala po iyon." Kumurba ang aking labi para sa isang ngiti. "Nauunawaan ko po. Alam ko naman po ang pakiramdam na maging ulo ng isang pamilya."

Nakita niya ang pag-aalinlangan sa mga mata ni Ginnie, pagkatapos ay kalmado niyang tinitigan si Ginnie at ipinaliwanag, “Huwag kang magduda, tama ang pagkakaintindi mo. “Natural disasters, man-made disasters, kung ano man ang maisip mo. “Pati na ang mga bagay na hindi mo maisip. “Maaksidente ang sasakyan, malaglag mula sa isang building, malunog, mamatay mula sa sakit, sunog, kidnapping…”

Ani ng commentator. Tumingin ako sa kanila na mga napa-yuko, "Disaster, wala naman sigurong mamamatay sa atin, diba?" Tanong ni Ralph. Hindi ako naka-sagot. Dahil maging ako ay hindi sigurado. Ayokong mangako sa kanila dahil hindi ko hawak ang buong mangyayari sa buong araw na ito. Pero may tiwala ako sa kanila. We can survive. We WILL survive.

"Kailangan nating maghanda para sa anumang mangyari." Tumango kami ni Annie. Alam naming tama si Marla. Hindi kami pwedeng magpakampante. Kailangan naming maging handa sa anumang oras. "Kailangan nating maging alerto," sabi ni Marla. "Kailangan nating bantayan ang paligid natin. Kailangan nating maging handa sa anumang mangyari." "Oo nga," sabi ni Annie. "Paano natin gagawin 'yon?"

Dalawang back pack naman ang kay Marlyn. "Kelangan talaga, yun. Life is so cruel. You don't know what could go wrong. Kaya dapat advance kang mag-isip. In that way, handa kang harapin lahat ng possibilities." "That's deep...parang ang lalim ng pinanghuhugutan mo." "Actually..." "Tell me about it." Napabuntong hininga ito. Saglit na nag-atubili. "I felt cursed." "Bakit mo naman nasabi yan?"

sabi niya nang mahina, “mas mabuting aralin kung paano ito sakyan.” Samantala, sa foundation headquarters, nagsimula ang isang meeting ng core team. Naroon sina Samuel, Aurora, Marco, at ilang senior coordinators. “May bagong request mula sa coastal communities,” sabi ng isa sa mga staff. “Gusto nilang magkaroon ng disaster preparedness training.” “Mahusay na ideya,” sabi ni Aurora. “Lalo na sa mga lugar na madalas tamaan ng bagyo.”

May mga natutunan na naman ako pero nakakatakot. Hmm...siguro magpapanggap na lang akong may sakit. Tama hehe. "Be prepared" giit niya bago siya dumiretsyo sa kaniyang kwarto, wala na ulit pake sa mundo. Kumain na kaya siya?